Read Change by Mo Yan Online

change

In Change, Mo Yan, the 2012 Nobel Laureate in Literature, personalizes the political and social changes in his country over the past few decades in this novella disguised as autobiography—or vice-versa. Unlike most historical narratives from China, which are pegged to political events, Change is a representative of “people’s history,” a bottom-up rather than top-down viewIn Change, Mo Yan, the 2012 Nobel Laureate in Literature, personalizes the political and social changes in his country over the past few decades in this novella disguised as autobiography—or vice-versa. Unlike most historical narratives from China, which are pegged to political events, Change is a representative of “people’s history,” a bottom-up rather than top-down view of a country in flux. By moving back and forth in time and focusing on small events and everyday people, Mo Yan breathes life into history by describing the effects of larger-than-life events on the average citizen.“Through a mixture of fantasy and reality, historical and social perspectives, Mo Yan has created a world reminiscent in its complexity of those in the writings of William Faulkner and Gabriel García Márquez, at the same time finding a departure point in old Chinese literature and in oral tradition.”— Nobel Committee for Literature “If China has a Kafka, it may be Mo Yan. Like Kafka, Yan has the ability to examine his society through a variety of lenses, creating fanciful, Metamorphosis-like transformations or evoking the numbing bureaucracy and casual cruelty of modern governments.” —Publishers Weekly, on Shifu: You'll Do Anything for a Laugh...

Title : Change
Author :
Rating :
ISBN : 9781906497484
Format Type : Hardcover
Number of Pages : 117 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

Change Reviews

  • Owlseyes
    2018-10-26 23:57

    (Mo Yan tells his dream in "his own calligraphy"*)How come a 5th grader Chinese man becomes a PhD? A writer with an “encyclopedic knowledge”, yet who never made it through middle school? He’s Mo Yan, aka Guan Moye, born in 1955 and Nobel prize of literature in 2012. He’s been called “a Chinese Kafka”. One of his translators, H. Goldblatt (translated at least 5 of Mo’s works), said his second novel “blew him away"; that Mo is “phenomenal”. Anyway, for this little book (Change) I find it mild, nothing that special. Maybe some of his adapted-to-cinema books may reveal much better, like “Red Shorgum” (1987). Change is an auto-biographical book. It recalls Mo's school years, in-filled with fun. It’s about memories and the social sensibility of a boy perceiving himself as “insecure and bad-lucked”. Mo portrays those “prime pupils”, the communist-party-sons, of light skin color versus “we,the poor”. Funny are the ping-pong stories, and that teacher with hypo mouth…and the ball that got inside. Things went badly though, as for one of his dear friend (He Zhiwu)…so Mo was expelled from school. A boy who loved trucks, aspiring to become a truck driver…like the one who drove that soviet Gaz 51,… “still with American bullets” holes…a relic from the 1950’s Korean war. Mo admired its pilot: “with sunglasses and white gloves”.Then a job at a cotton factory…still registered as a peasant. It follows the Army: headquartered in Huang district…one unity of Information. Disappointing,…but the truck stories. Of special relevance are his attempts to study to enter university…yet inconsequential.I’ve heard Rushdie calling Mo a “patsy” of the regime. Others said that “he’s closely allied with the regime”….or “he’s the regime”. Whatever, Change offers a chance to view that regime from a very personal perspective: Mo’s. Some of his descriptions of certain cities reveal staggering changes over time.(Shanghai 1920, 2009)in: http://www.uprisingly.com/i-reshot-ol...*"Created in 2011, the calligraphy work recorded one of Mo's dreams. In the dream, a swallow perches on a tree and tells Mo that it is bound to be a great day that day as Chairman Mao Zedong will visit Mo's family and eat fish with them." in:http://www.chinadaily.com.cn/life/201...

  • Deniz Balcı
    2018-11-05 18:50

    Çok keyif aldım.Sevdiğim yazarların, deneme, anı, günlük gibi türlerde yazdıkları eserleri ayrı bir iştahla okuyorum. Onların hislerine, hayatlarına yaklaşmak, benim eserleri ile daha nitelikli bir bağ kurmamı sağlıyor. Can Yayınları, Değişim'i ne kadar "uzun öykü" olarak yayımlamış olsa da aslında bu kısa kitap Mo Yan'ın anılarını içeriyor. Normalde uzun romanlar yazan bir yazar olan Mo Yan'ın; bu kadar kısa bir anı anlatısında, perspektifi çok geniş anlamlar yerleştirebilmiş olması gerçekten etkileyici. Çin yakın tarih açısından en çalkantılı ülkelerden biri. Haliyle bu ülkenin kodları ile hayatı birbiri içine geçmiş olan Mo Yan'ın yazarlık hayatına dolaylı da olsa göz atabilmek benim çok hoşuma gitti.Erdem Kurtuldu'nun çevirisi ise inanılmaz iyi. Gerçekten şükran duyuyor insan. "İri Memeler ve Geniş Kalçalar" gibi bir kitabı Çince aslından çevirebilen birinin sonrasında kalitesiz bir iş yapabileceğini düşünmek zaten saçma olur. Mo Yan gerçekten son yıllarda tanıştığım en iyi yazarlardan. Değişim'i yazarın diğer eserlerini okumadan okumanızı tavsiye etmem. Yazınına aşina olmadığınız bir yazarın, bağlantılı anıları çok yararsız ve eksik kalacaktır. 4 yıldız vermemin sebebi ise; çok kısa kesilmiş olması. Daha ayrıntılı ve uzun bir hatıratı tercih ederdim. Bütün süreci alışkın olduğu uzun uzadıya anlatmak yolu ile aktarsaydı keşke.İyi okumalar!10/8

  • Sawsan
    2018-11-17 22:51

    سيرة ذاتية غير تفصيلية, أو ذكريات تتدفق من تلقاء نفسها كما يقول مو يانذكريات عن الطفولة والمدرسة في الريف الصيني, وعن فترة انضمامه للجيشمو يان يحكي بمهارة وسلاسة, والأسلوب جميل وممتع في وصف الشخصيات

  • Biron Paşa
    2018-11-03 21:38

    Öncelikle henüz hiç Mo Yan okumamış olanlara şunu söyleyeyim, bu kitap Mo Yan'a başlangıç kitabı değil. Mo Yan'ı okumuş, sevmiş, ilgi duymuş insanlara yönelik bir kitap. Yazardan ilk bu kitabı elime almış olsaydım "Bundan sonra Mo Yan'ın bütün kitaplarını kesinlikle okumalıyım," falan demezdim büyük ihtimalle. Ama Mo Yan en beğendiğim yazarlardan biri, bu kitabı da çok sevdiğim bir yazarın hayatına dair bir şeyler görebilmek için okudum ve beğendim. Genel olarak büyük yazarların önce birkaç ince kitabını okuma eğilimi görüyorum okurlarda, ki ben de yapıyordum bunu, bence doğru bir yöntem değil. Bu şekilde yazar hakkında fikir elde etmek zor, yanıltıcı oluyor.Kitaba gelirsek, kitap boyunca kafamı kurcalayan bir konu oldu. Ben doğuştan gelen yeteneğe inanan biri değilim. Atletizm gibi genetiğin rol oynadığı işlerde bir avantaj-dezavantaj durumu muhakkak oluyor fakat edebiyat gibi, müzik, resim, bilim gibi alanlarda olay tamamen zeki olmaya bakıyor, ki zekânın da doğuştan yalnızca potansiyel olarak var olduğunu, bir insanın yalnızca zeki olmak için çabalayarak zeki olabileceğini düşünüyorum. Hatta iddialı konuşmam gerekirse, zekânın en iyi, yapılan zekâ tanımı ile ölçülebileceğini düşünüyorum. Beğendiğim yazarlara baktığımda hepsinin neden zeki olduğunu net bir şekilde tek tek açıklayabilirim. Ama İri Memeler ve Geniş Kalçalar için yazdığım gibi, Mo Yan'ın zekâsını ölçemiyorum, tam olarak anlayamıyorum. Bu kitap neden dört yıldız, neden okurken zevk aldım, açıkçası net bir cevabım yok. Ama keşke daha uzun olsa diye diye okudum. Keşke Orhan Pamuk'un Manzaradan Parçalar-Öteki Renkler kitapları gibi, Mo Yan'ın da deneme-hikâye-anı yazılarından bir kitabı olsa.Üçüncü Mo Yan kitabımı da okudum, Erdem Kurtuldu'ya kendi adıma teşekkür etmek istiyorum. Tabii ki Çince bilmiyorum, ama kitabın dilinde ufacık bir problem göremiyorum, gerçekten kusursuz bir iş çıkarıyor.

  • عبدالله ناصر
    2018-10-20 23:36

    أول قراءة لعريس نوبل الجديد و الذي صدم الكثير خصوصاً عشاق موراكامي - و أنا منهم - و قد تهافتت دور النشر العربية لترجمة رواياته إذ كان مجهولاً في السابق تماماً. بضعة سطور كفيلة لتدرك أن مو يان كاتب حقيقي فالكتاب أقرب إلى السيرة التخييلية حيث يختلط الميموار مع النوفيلا و الواقع بالخيال.على مقاعد الدراسة تبدأ الرواية عندما كان طفلاً شقياً نهرته والدته قائلةً : " يا بني ، لا تكن مثل البومة التي تدمر سمعتها بالإعلان عن نبأٍ سار " و لكنه سرعان ما يُطرد ظلماً و يعيش بحلم واحد أن يصبح سائقاً لشاحنة. ينضج قليلاً ليرى في الحرب فرصةً للبطولة أو الاستشهاد و لم يتصور أن ينتهي به الأمر خادماً في الخطوط الخلفية. ثم يقفز عقد كامل لينظر إلى الصين من الأعلى بعد ماو و من هنا جاء العنوان حيث يسرد بشكل خجول كيف نال الزمن من الصين و شخصيتها السياسية و طقوسها و تقاليدها و قد عُرف عن مو يان مهادنته للحكومة و هذا ما دفع هيرتا موللر الفائزة بنوبل لعام 2009 لاستنكار فوزه و بكائها الحار عند إعلان الفائز. باختصار هذه الرواية لا تكفي و لكنها تدفعك للبحث عن مو يان مجدداً.

  • César Lasso
    2018-10-18 17:48

    No me ha entusiasmado pero, de todos modos, la obrita se deja leer y tiene el sello de un premio nobel de literatura. Mi poco entusiasmo tal vez se deba a mi falta de interés por la cultura china. El cualquier caso, esta novelilla autobiográfica entretiene y da a conocer, desde el punto de vista del autor, los cuarenta últimos años de la China contemporánea.

  • Kristijan
    2018-10-20 20:40

    Poprilično obična životna priča autora sažeta na nekih stotinjak strana ne pruža ništa posebno čitaocu. Nekoliko interesantno napisanih pasusa ipak ne mogu "Promeni" da donesu više od tri zvezdice. Dugo sam se čak dvoumio da li da budu dve ili tri. Toliko je obična knjiga."Promena" Mo Jena me nažalost nije ubedila da je on zaslužio Nobelovu nagradu 2012. godine, ali to ne znači da ga otpisujem. Možda me neko od narednih dela ubedi da je nagrada otišla u prave ruke...Ljubitelji Kafke, Markesa ili Foknera (spominjem ih jer je na sinopsisu romana naznačeno da Mo Jen podseća na njih) neka ne očekuju previše...

  • Francisco H. González
    2018-11-11 01:30

    Comentaba el otro día El mapa del tesoro escondido, novela disparatada de Mo Yan que no me acabó de convencer. Ahora reincido con el Nobel chino y lo hago con Cambios, particular autobiografía escrita un par de años antes de recibir el premio de la Academia Sueca.Mo Yan espiga de su pasado una serie de hechos acontecidos en su época escolar (incluyendo la expulsión del centro por una nadería), su paso por el ejército, su labor como profesor, sus comienzos en el mundo literario y su posterior éxito inmerecido (según el) y contrasta lo que fue, con lo que es ahora, los cambios del título y que el autor ha visto en la sociedad china durante estas décadas, desde su nacimiento a mediados del pasado siglo XX.Me resulta curiosa la falta de pretensiones y aires de grandilocuencia de Mo Yan como memorialista, que se sustrae en su rememoración del pasado a cualquier atisbo de solemnidad y lo que le viene en mente y lo que nos refiere son episodios algunos muy graciosos como esa pelota de ping-pong que va a parar de la raqueta de una alumna, Lu Wenli, a la garganta de su profesor y contrincante que a un tris está de costarle a este la vida, si bien quiera el destino que más tarde acaben ambos esposados y luego ella viuda, o las andanzas de otro amigo de la escuela, He Zhiwu, buen negociante que sabrá sacar jugo a la coyuntura social y aprovechar la apertura del mercado chino, o las pretensiones de los chiquillos de conducir un camión (un Gaz 51 convertido en un personaje más) cuando fuesen mayores, cifrándose ahí sus ilusiones y esperanzas primeras, al tiempo que vemos como el pasar del tiempo irá disolviendo las capas sociales, pasando a ser estas algo más permeables tras la muerte de Mao, o las anécdotas relativas al rodaje de la película Sorgo rojo, ópera prima de Yimou, basada en la novela de Mo Yan que acercaría a los lugareños a las estrellas de cine chinas, las cuales como apunta Mo Yan no se daban tantos aires como las actuales.Seix Barral. 2010. 128 páginas. Traducción de Anne-Hélène Suárez Girard

  • أميرة هاني
    2018-10-31 22:29

    عودةلمشروعقراءات نوبلالقراءة الثالثة: مو يانبصراحة لولا هذا المشروع ما كنت قرأت أي عمل صيني. لي تجارب سيئة مع كل ما يتعلق بهذا البلد شكلت لديّ التحامل المخصص للآخر في شكل الابتعاد بقدر الامكان عن كل ما هو صيني. أليس هكذا يتكون التحامل ضد الثقافات الأخرى؟ منتج رديء الصنع هنا، وجبة سيئة الطهو هناك، مزاج متعكر من الشخص الوحيد الذي تتعامل معه من تلك الثقافة، وهكذا تقرر أنك لا تحب الصين ولا يهمك أن تتعرف على ثقافة هذا البلد. هكذا كنت حتى قرأت (التغيير) لمو يان. جوان مويي الذي يكتب تحت الاسم المستعار مو يان والذي يعني بالصينية (لا تتكلم) هو كاتب مهادن للنظام الشيوعي الصيني المعروف بملاحقة وسجن العديد من الكتاب والصحفيين ولا يتحرج من مدحه علنا في بعض الأحيان، فلماذا فاز بجائزة نوبل؟ –وهي جائزة سياسية بالأساس في رأيّ المتواضع، وتهتم بمباديء حقوق الانسان.أظن أنها جاءت كتشجيع لقدرته على النقد الخلاق الذي يتيح له البقاء بعكس كتاب آخرين تم محو أسماءهم من الساحة الصينية تماما ويعانون النفي أو السجن. (التغيير) هي سيرة مو يان الذاتية التي تسرد قصة صعوده الاجتماعي من أفقر مناطق الصين إلي قمة المجتمع الأدبي عن طريق التحاقه بالجيش في منتصف السبعينيات. يعتمد مو يان على الاسلوب الفكاهي في نقد الأوضاع الاجتماعية ويعيد تقديم التاريخ بشكل ساخر يحفظ ماء الوجه للنظام الصيني وفي نفس الوقت يتيح متنفسا للأجيال الشابة التي تهتم بمعرفة ما حدث. يبدو الأمر مألوفا؟ ألا يذكرك هذا بنمط العديد من الأدباء العرب؟ يقفز إلى ذهني بشكل خاص اسمان من الأسماء اللامعة لمثقفين مصريين هذه الأيام؛ يلومون الأوضاع وربما صغار الموظفين ولا يتعرضون للنظام، وهو نفس النمط الذي يعتمده مو يان.تلك هي ميزة الأدب الجيد إذا ً: أن نرى كم أننا متشابهون والآخر الذي لا نحبه وقد ايه كلنا في الهوا سوا :)القراءة الثانية: مونرو

  • Onur
    2018-11-17 17:44

    Son derece akıcı bir kitap. Yazılma hikayesi de ilginç. Çevirmenin Çince'ye olduğu kadar Çin tarihine olan hakimiyeti de son derece takdir edilesi.Kitapla ilgili tek eleştirim, Can Yayınları'na. Kitapta 4 ya da 5 yerde yazım hatası vardı ve okuma keyfimi kötü şekilde etkiledi. Diğer yayınevlerinde olsa sorun değil; ancak Can, İletişim, YKY, DK, vb. seviyedeki yayınevlerinin kitaplarında bu tip hataların olmaması gerektiğini düşünüyorum. Umarım bu ilk baskının ardından hatalar düzeltilir.

  • Aline Roman
    2018-10-22 17:45

    História que beira ao fantástico, mas é tudo verdade. Verdade sutilmente revelaas sobre o regime difícil e assolador de Mao na China e a prova de que a vida, ah a vida, é o cúmulo do absurdo <3

  • Ameen Alwan
    2018-11-14 20:41

    نص هو ابن للواقع وحده رغم ما حفل به من مصادفات قدرية ؛ إذ أن السارد هو نفسه مو يان المؤلف وما هذه إلا سيرته مختزلة ومكثفة في حفنة حكايات في غاية الدهشة والجمال

  • Luis Le drac
    2018-11-10 19:34

    Uno de esos libros que nunca apetece leer hasta que te decides. Un libro introductorio que te perfila el estilo de Mo Yan, Guan Moye. Tras este libro, tengo ganas de leer otros suyos y eso es una buena señal.Su estilo, sencillo, conciso, sin alharacas. Presenta un mundo nuevo, una civilización china, tan desconocida en mi caso.

  • Alex Kudera
    2018-10-27 00:31

    If I ever find time, I'll have to read one of his longer novels to get a sense of his Nobel Prize winning writing. This one is okay and includes an aside about how Gong Li looked like any other plain girl without her makeup on. Does that make Mo Yan a meanie or is a star of Gong Li's stature fair game?

  • Santo
    2018-10-26 00:43

    "Change" is the second Mo Yan book I’ve ever read, the first being a collection of short stories titled "Shifu: You'll Do Anything for a Laugh". I have, however, seen two Zhang Yimou movies based on his stories: "Red Sorghum", and "Happy Times". Therefore, having read "Change" in one sitting, and enjoying it from cover to cover, I got the feeling that I should probably read more books by this Nobel Laureate (in Literature). The version of “Change” that I bought in Singapore's Kinokuniya (as my baby daughter lies asleep in her stroller just inches away from the bookshelves) was published as part of a series of books titled “What Was Communism?” I think, being part of these series sorta reveals what the book’s story would be.I’ve read many accounts of life during China’s super-communist periods of the 1960s and 1970s. Many of these accounts talk about the brutality, senselessness, hypocrisy, impunity of actions carried out in the name of upholding communism in those periods. Many more talked about the pain, grief, anger, and frustration the Chinese people in coping with the tragedies that befell them during those periods.In describing his experience growing up as a small village boy in the 1960s, a member of the People’s Liberation Army in the 1970s, as a struggling writer in the 1980s, and a literary celebrity since the turn of the century, Mo Yan also paints a picture of a China in constant change. A China that has become more and more driven simply by its people’s pursuit of money; a China whose buildings, like the people’s dreams, now reach for the sky.But amidst all these changes, there are constants in the life of the Chinese people. Continuity symbolized by the Gaz 51 trucks that had been the highlight of his school days, then becoming the vessel which first took him to Beijing, and later in life, the reminder of all the people who has entered, left, re-entered, and so on, in his life. Continuity also came in the form of the “gift” he received as a judge in the 2000s; it seems that some things just never change in China, with or without reform.Mo Yan writes with simplicity and tells his story like I would tell of my life during the oppressive rule of Soeharto. Yes, life was tough, and yes, many suffered. But life goes on, and we the people make best of whatever was in front of us. We learn to appreciate the small things in life, laugh at the hint of a comedic episode, and appreciate things more than what they may actually be worth. He doesn’t paint a rosy picture of life in China under communism; nor does he paint a picture with a bloody brush.Indeed, Mo Yan has received numerous criticisms from peers at home and abroad for his unwillingness to bluntly challenge the communist government in China. But from my perspective, Mo Yan’s ideological standing doesn’t lessen his value as a writer, a poet, a story-teller of the Chinese people. To many, Mo Yan may have not captured the anti-establishment angst that permeates the literary works of many great writers, anywhere around the world. But, it would be silly to say that he has failed to capture voice of the people, when we know very well that not all express their sadness, pain, and frustration simply through anger.

  • Eyüp Tayşir
    2018-10-28 19:40

    Ocak 2005'te İtalya'dan bir yayıncı, Mo Yan'dan Çin'in son 30 yılında yaşanan değişimleri anlatan bir yazı yazmasını ister. Mo Yan, elbette kendi bildiğini, istediğini yazar. Sonuçta ortaya çıkan metin, Mo Yan'ın diline aşina olanlara zevk verecek bir anlatı olur. Çin'in son 30 yılda nasıl değiştiğini merak edenler bunun 94 sayfada anlatılamayacağını zaten bilir herhalde. Çok merak edeni de gitsin o konuda yazılmış tarih kitaplarını okusun :)Özellikle Mo Yan'ın Marquez'i aratmayan büyülü gerçekliğinden zevk alanlara mutlaka öneririm kitabı. Hiç okumayacak olanlar da şu bari şu satırlardan mahrum kalmasın isterim:(...) annesi de köydeki en yaşlı komünist parti üyesi, çopur yüzlü, koca ayaklı ve huysuz bir kadındı, evlerinin önündeki değirmentaşının üzerine çıkıp durduk yere küfreder dururdu. Küfrederken sağ elini beline koyar, sol elini de havaya kaldırırdı, bu haliyle eski moda bir çaydanlığa benzerdi.(...) Liu öğretmen ne zaman topa vursa o koca ağzını açardı bilinçsiz bir hareketle, sadece ağzını açsa yine iyiydi ama ne zaman ağzını açsa sanki gırtlağında birkaç tane karakurbağası varmış da birazdan dışarı fırlayacaklarmış gibi çok tuhaf sesler çıkarırdı, gaga gugu diye... (...) Bu kadar lafı boşuna söylemedim elbette, birazdan sahne alacak çok dramatik bir olaya hazırlık yapmaktı amacım: Liu Öğretmen o koca ağzını bir karış açıp üst falsolu bir top gönderdi, Lu Wenli de topu gayet gelişigüzel bir hareketle karşılayınca o gümüş gibi parlayan top sanki gözleri varmışçasına ağzına girdi öğretmenin. (...) Sadece ben gülmüyordum, hayretler içinde kalmıştım, böyle bir tesadüf nasıl gerçekleşebilirdi ki? Bizim köyün meşhur masalcılarından Wang Gui Dede'nin anlatmış olduğu bir hikâyeyi hatırladım birden: Bahtsız bir adam olan Jiang Ziya un satarken esen kuvvetli bir rüzgâr bütün ununu alıp götürmüş sonra kömür satayım demiş ama o kış ılık geçmiş aksi gibi, başını göğe kaldırıp uzun uzun iç çekerken de kuş sıçmış ağzına.(...) Kendimi her zaman insanları okuyabilen, içlerinden geçenleri görebilen biri olarak görmüştüm ama sadece insanları kendi erdemlerimle yargılayan aşağılık bir adammışım. Başkalarının içinden geçenleri görebilmemin asıl nedeni de tanıdığım insanların çoğunun benim gibi aşağılık olmasıydı ama Lu Wenli bir istisnaydı, doğru düzgün bir kadındı o.

  • Paulo Sousa
    2018-11-04 22:31

    Livro 2°/Nov//54°/2016Título: Mudança Título original: BianAutor: Mo Yan (China)Editora: Cosac NaifyPáginas: 128Minha classificação: ⭐️⭐️⭐️__________________________________________________Apesar de curto, Mudança, do chinês Mo Yan (Nobel de literatura de 2012), é um relato que busca reviver a infância do escritor nos rincões de uma China marcada pela escassez e pelas dificuldades próprias do regime comunista. É, sobretudo, um pequeno marco, a ponte que trouxe Mo Yan até o reconhecimento de sua obra, vencedora do Nobel de 2012.Todos temos momentos de reavivar aqueles dias meninos, onde as brincadeiras, as primeiras amizades, as desventuras e, principalmente, o receio de crescer encheram aquele tempo onde a vida corria mansa.Não foi diferente com a infância de Mo Yan, numa China marcada pela mão de Mao Tsé-Tung, que mesmo sob as adversidades da vida pobre do autor de "As Rãs", soube extrair uma visão sempre positiva e até hilária muitas vezes, situações cômicas que me fizeram rir durante a leitura. Em vários pontos do livro me vi também o eu-menino da Floriano dos anos 90. E é interessante que nossa infância sempre tem algumas "marcas", símbolos que ora despertados, nos faz atravessar a impostura do tempo para o exato momento em foram vividos. Em Mudança, isso acontece com o relato sempre voltado para o velho caminhão Gaz 51, produzido na então União Soviética, e que era a atração principal da aldeia onde Mo Yan viveu. Anos depois, o autor retornaria para sua aldeia e sua coleção de troféus da infância vivida...As reflexões que a leitura de "Mudança" me fizeram pensar que é sempre válido essa caminhada para o passado, ou nas palavras belas e inesquecíveis de Nick, o alter-ego de O Grande Gatsby, "braços remando contra a correnteza, empurrados incessantemente rumo ao passado"...Há muito que aprender com este pequeno livro; sobretudo que jamais devemos nos esquecer do nosso eu de ontem.ALGUMAS CITAÇÕES "Uma morte gloriosa era muito melhor do que uma existência sem sentido.""Sempre achei que conseguia ler o rosto das pessoas e saber o que elas têm no coração, mas elas na verdade tudo isso não passava do julgamento de pessoas virtuosas que eu fazia a partir da perspectiva de uma pessoa ordinária."

  • jana
    2018-10-29 20:57

    من البداية, مع اسم بطل الرواية "مو يـان". ممّا يعطي تصريحًا واضحًا للقارئ أن الرواية صفحات قليلة من ذاكرة المؤلف. وليسَ مزجًا للخيال. الرواية واقعية, تعرض جزء من سيرة "مو يـان", من اللحظة التي طردوه فيها من المدرسة, إلى أن أصبح كاتب شهير يُشار إليه. عبر مشاهد سريعة وبأكبر قدر اختزالي, يقفز "مو يـان" الزمن والتحولّات التي عاصرها باختلافها واختلاف الأحداث فيها. قبل أن ينسى, وقبل أن تتوسّع ثغرات ذاكرته, يُطلعنا عليها بشكلٍ لا يكفي لأن نصرّح فيه واثقين أنه الكاتب الذي كنا نتوقع أن يخطف جائزة نوبل عن استحقاق وجدارة. لكن هذا العمل نافذة, بعد "الذرة الرفيعة الحمراء" لمزيد من الأعمال القوية. والحقيقية جدًا لهذا الرجل.

  • Erwin Maack
    2018-11-07 01:54

    "Sempre achei que conseguia ler o rosto das pessoas e saber o que elas têm no coração, mas na verdade tudo isso não passava do julgamento de pessoas virtuosas que eu fazia a partir da perspectiva de uma pessoa ordinária. Conseguia perceber o que se passava na cabeça dos outros porque eram, na maioria, gente tão ordinária quanto eu". (pág. 117)

  • أمل الشامسي
    2018-10-30 17:58

    في أجمل وأروع رحلة قضيتها في البحث عن الكتب مع أعز صديق أثناء معرض الكتاب، هكذه أشار وقال: هذا الكتاب يمدحونه وفائز بجائزة نوبل للآداب تناولت دون تردد لثقتي العمياء وكيف لي وهوه معلمي. أعجبني الكتاب

  • Urangoo
    2018-11-03 17:56

    Номыг ч ёстой уншиж өгч байна даа. Би амарч байгаа шүү гэсэн аятай."Танхайрч сахилгагүйтэхэд тодорхой хэмжээний эр зориг шаардагддагийн нэгэн адил, баатарлаг үйл хийхэд ч багагүй хэмжээний сахилгагүйтэл хэрэгтэй"Энэ зохиол зөвхөн Мо Yan биш, Хэ Жиү гэсэн ангийнх нь хүүгийн гэсэн 2 амьдралаас сэдэвлэн бичигдсэн бөгөөд тэднээр төлөөлүүлэн хэдэн түмэн хүнтэй том улсын жирийн иргэн амьдрахаар хэрхэн зүтгэж буйг харуулахыг хичээсэн бололтой.

  • Lammoth
    2018-11-14 22:57

    Малка история на малък човек, живял в малко село в провинцията, но станал голям писател в голям Китай и получил голяма награда.Mного хора се питат защо тези капризни и изтънчени любители на тухли със сложен философски състав, или т.нар. академици и критици, са дали Нобеловата награда за литература 2012 на китайски писател, написал една обикновена, малка автобиография, която няма и 120 страници."Промяната" обаче е добре замаскирана (не)обикновена автобиография, която ни разказва за промяната на Китай в рамките на няколко десетилетия. Да, Мо Йен разказва за детството си и за това как е станал известен писател. Но добрият читател е като археолог - от малките следи може да различи големите артефакти.Дори детските мечти на Мо Йен показва в какви времена са живеели китайците през епохата на Мао - времена на глад и мизерия. Всичко, за което си е мечтал малкият Мо, е бил да стане шофьор на мощния ( и по-стар от самия него) съветски камион "Газ" 51. Смазващата социална среда го е накарала да се бори да стане личност, за да може бедните му родители да не се срамуват от него. В тази негова автобиография съвсем бегло, сякаш на шега, Мо разкрива наличието на бюрокрация, шуробаджанащина, корупция, която е характерна за подобни системи. Стар и нащърбен Газ 51 гледа тъжно с двете си очета отпред, а ръждата му разказва много истории :)В книгата авторът споменава и за срещата с най-известния китайски режисьор - Джан Имоу, под чиято режисура излиза "Червено сорго" - един от най-известните романи на Мо. Постепенно се усеща и промяната - техническа, културна, прогресът е явен, но чисто човешките недостатъци, създадени от социалната структура, сякаш остават...Добра книга, но честно казано съм чел далеч по-интригуващи романи, които нямат нобелови награди.

  • Lorenzo Lara
    2018-10-29 20:37

    Este es el primer libro que he leido de Mo Yan. Me gustó mucho. Sin embargo, luego de comenzar a leer Sorgo Rojo, una de sus obras maestras, entiendo que "Cambios" es una obra menor de este gigante de la literatura actual. Es su autobiografía y está lleno de pequeños detalles cotidianos que ilustran la transformación de China desde un país rural, muy primitivo en sus regiones más remotas, genialmente descrito en Sorgo Rojo y en la película homónima que se puede ver completa en Youtube, hasta un país en proceso acelerado de modernización y superación de la pobreza, lleno de contradicciones:-No me des las gracias -dije-. Tu hija lo tiene todo: ¡buenas condiciones y actuaciones de prueba, y excelentes exámenes!-Sé cómo funcionan las cosas hoy en día... Gracias, compañero de clase...Metió la mano en el bolso y sacó un sobre.-Compañero, aquí hay diez mil yuanes. Es poco, pero, por favor, invita de mi parte al señor Lu y a los demás a tomar algo...Vacilé unos instantes.-Está bien -dije-. Acepto.En este libro Mo Yan escribe con pocos adornos y casi ningún embellecimiento de la acción, sin emitir opiniones ni juzgar. Quizás ese sea precisamente el aporte principal de su autobiografía que nos permite conocer detalles menores de la vida diaria de una persona, sin duda, excepcional en un país donde destacarse y sobresalir es algo particularmente difícil.

  • Chậu Tưởng Kí
    2018-11-04 19:34

    Nửa đêm mất ngủ giở ra đọc vừa buồn cười vừa thấy tội tội. Mình thì chẳng cao siêu gì chỉ là mấy chuyện hồi chiến tranh rồi cách mạng văn hóa mà cứ được kể thế này thì nguyện được nghe suốt đời :)) . Cơ mà đoạn kể Trương Nghệ Mưu với cả đoàn làm phim tới quay Cao Lương Đỏ thì đúng là chỉ có cha đẻ của Cao Lương Đỏ mới có cái khẩu khí bá đạo như vậy thôi :)) .Đọc xong liền hưng phấn chạy lên search bản tiếng Trung xem thế nào, nhìn loạn cào cào thật là bất lực .____. Mà phương pháp thần diệu nhất để ngủ ngon chắc là nhìn chữ một chốc cho chóng hết mặt mày í :))

  • Osama Mohamed
    2018-10-29 17:42

    رواية بطابع فكاهي ساخر بها الكثير من السيرة الذاتية لمويان مع لمحات تاريخية لما حدث في الصين في تلك الفترة .

  • Ana Moraes
    2018-10-30 21:41

    3.5. Adorei!!

  • Uyuyan Adam / Engin Türkgeldi
    2018-10-20 01:30

    3.5'tan 4. Samimiyeti, akıcılığı, alçakgönüllüğü için

  • Canan
    2018-10-30 18:55

    ilk defa okudum Mo Yan'ı. Diğer kitaplarını da okuyacağım. Değişim'de hem bir çocuğun yetişkinliğe geçişini hem de bir ülkenin nasıl değişebileceğini okuyacaksınız.

  • Truncarlos
    2018-10-20 00:48

    Este placer oscuro que me da leer autobiografías de escritores importantes me trae por el camino de la amargura.

  • Mauricio Simões
    2018-11-08 00:55

    Uma muralha separando forma e conteúdo.Chama a atenção o Nobel de Literatura de 2012 recebido pelo escritor chinês Guan Moye (mais conhecido como Mo Yan), mas não suficiente para garantir que sua obra seja incontestável. Já havia percebido isso com o fraco “Neve”, do também laureado Orhan Pamuk. Aprendi que a leitura uma obra é insuficiente para desvendar a razão pela qual algum escritor mereceu tal premiação. Aconteceu de novo em “Mudança”, onde Mo Yan faz o que chamam de autobiografia ficcionalizada. Conta um pouco da suas memórias, inserindo - num contexto fictício - algumas passagens da história da China. A verdade é que Mo Yan sabe contar histórias. É um contador de histórias. Neste livro, o autor descreve transições na sua vida intimamente ligadas às modificações políticas e culturais do seu país, especialmente após a morte do líder Mao Tsé-tung. Ambientações detalhadas de uma vida sob a autoridade do Partido Comunista (do qual Mo Yan é integrante e - o que mais impressiona - um velado crítico), expondo os fatos com singeleza, mas sem se posicionar de forma explícita. E aí aparece seu maior valor e seu pior demérito: o abissal desnível entre forma e conteúdo. Um estilista das palavras, Mo Yan escreve de forma leve e bem humorada. O leitor sente-se como ouvinte de um eloquente e divertido contador de histórias numa roda de amigos. Não há brilhantismo, o texto não empolga, mas o autor constrói sua narrativa com inegável criatividade. Introduz um relato que seduz (de um amigo motorista de caminhão), porém faz uma providencial introdução retratando os caminhos que o levou a conhecer o suposto protagonista - e assim fala sobre si e da China. Por outro lado, é tão superficial, não se aprofundando em nenhuma das histórias. Temos prazer em ler apenas pela estética e estrutura narrativa, mas nenhuma informação importante é trazida. Será necessário ler outros livros de Mo Yan para entender o porquê, além da boa prosa, ele é considerado um grande historiador.Em tempo: nem a caprichosa Cosac Naify escapou de alguns erros de revisão.Nota do livro: 6,75 (3 estrelas).