Read At the Crossing Places by Kevin Crossley-Holland Online

at-the-crossing-places

The second thrilling novel in Kevin Crossley-Holland's bestselling Arthur trilogyArthur de Caldicot has achieved his dream: He now serves as squire to Lord Stephen of Holt Castle. But this new world opens up fresh visions as well as old concerns. Arthur longs to escape the shadow of his unfeeling father and meet his birth mother. To marry the beautiful Winnie, but maintainThe second thrilling novel in Kevin Crossley-Holland's bestselling Arthur trilogyArthur de Caldicot has achieved his dream: He now serves as squire to Lord Stephen of Holt Castle. But this new world opens up fresh visions as well as old concerns. Arthur longs to escape the shadow of his unfeeling father and meet his birth mother. To marry the beautiful Winnie, but maintain his ties with his friend Gatty. And to become a Crusader, with all the questions of might and right involved. Just as he so brilliantly did in THE SEEING STONE, Kevin Crossley-Holland weaves Arthurian legend with everyday medieval life in the unforgettable story of one hero's coming of age....

Title : At the Crossing Places
Author :
Rating :
ISBN : 9780439265997
Format Type : Paperback
Number of Pages : 416 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

At the Crossing Places Reviews

  • Mariana
    2019-01-12 22:18

    Μεσαιωνική Αγγλία στα σύνορα με την Ουαλία, κτήμα Κάλντικοτ: ο Αρθούρος γιος του Σερ Τζον και της Λάιδη Έλεν ζει μια ήρεμη ζωή μαζί με τα αδέρφια του ενώ ονειρεύεται κάποια μέρα να εκπαιδευτεί ως ακόλουθος ιππότη και μετά να γίνει ο ίδιος ιππότης έτσι ώστε να πάει στη Σταυροφορία και να ελευθερώσει την Ιερουσαλήμ από τους άπιστους και κακούς Σαρακηνούς. Είναι ένα παιδί ευγενικό στην καρδιά και την ψυχή, καλοσυνάτο, που αν και είναι γιος του αφεντικού του κτήματος και ζει πλουσιοπάροχα και μέσα στις ανέσεις δεν φέρεται με περιφρονητικό τρόπο στους εργαζόμενους και σε όσους κοινωνικά ανήκουν σε κατώτερα από εκείνον στρώματα. Το αντίθετο μάλιστα. Κάνει παρέα με τα παιδιά των υπηρετών, τα βοηθά, θέλει να είναι φίλος τους και να παίζει μαζί τους ενώ δεν αντέχει την αδικία και την αχαριστία. Μέχρι τα δεκατρία του και την έναρξη του νέου αιώνα πίστευε ότι γνώριζε τα πάντα για την καταγωγή του. Την Πρωτοχρονιά όμως του 1300 ο Σερ Τζον του αποκάλυψε μια αλήθεια που ανέτρεψε όλη του τη ζωή και άλλαξε τα πάντα σε αυτή. Ο άνθρωπος που πίστευε ότι ήταν ο πατέρας του του είπε πως εκείνος και η Λαίδη Έλεν δεν είναι αληθινοί του γονείς αλλά θείοι του και πως τα αδέρφια του στην πραγματικότητα είναι ξαδέρφια του! Ο πραγματικός του πατέρας είναι ο αδερφός του ο Σερ Γουίλιαμ ένας άξεστος και οξύθυμος άντρας που ο Αρθούρος μισεί και αντιπαθεί! Η Γκρέις η κόρη του την οποία ο Αρθούρος πίστευε ότι θα παντρεύονταν είναι ετεροθαλής αδερφή του και έτσι ο γάμος αυτός δεν μπορεί να συμβεί. Εκείνη και ο Τομ είναι αδέρφια του! Απλώς έχουν άλλη μητέρα. Ο νεαρός Αρθούρος χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του με τα νέα αυτά ενώ στο μυαλό του δημιουργούνται ένα σωρό ερωτηματικά σχετικά με την αληθινή του μητέρα. Ποια είναι;; Ζει;; Πέθανε;; Αν ζει που βρίσκεται;; Γιατί ο Σερ Γουίλιαμ έχει απαγορέψει σε όλους να μιλούν για εκείνη;; Το μυστικό της γυναίκας του Λαίδης Άλις για αυτόν και τη δολοφονία που έκανε αφορά τη μητέρα του;; Ήταν φτωχή;; Ήταν εργαζόμενη του πατέρα του;; Ισχύει ότι ήταν παντρεμένη και ο σερ Γουίλιαμ τη βίασε;; Και τι έγινε με τον άντρα της;; Ισχύουν οι φήμες περί δολοφονίας;; Ο Αρθούρος ψάχνει απεγνωσμένα απαντήσεις αλλά κανείς δεν φαίνεται πρόθυμος να του τις δώσει. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά ο Σερ Τζον του ανακοινώνει ότι το όνειρο του θα γίνει πραγματικότητα και θα εκπαιδευτεί δίπλα στο Λόρδο Στέφεν ντε Χολτ ως ακόλουθος ιππότης του! Έτσι ο Αρθούρος φεύγει από το κτήμα που έζησε για δεκατρία ολόκληρα χρόνια και πάει στο κτήμα Χόλτ να ζήσει κοντά στον νέο του αφέντη, να τον υπηρετήσει και να πραγματοποιήσει τα όνειρα του. Από τη μια νιώθει ευτυχία και χαρά που είναι ένα βήμα πιο κοντά στον στόχο του από την άλλη όμως το θέμα της καταγωγής του και του μυστηρίου γύρω από τη μητέρα του τον βασανίζουν μέρα νύχτα. Στο κτήμα Χολτ ο Λόρδος Στέφεν και η Λάιδη Τζούντιθ θα τον υποδεχτούν θερμά και θα τον κάνουν μέλος της ζωής τους. Θα τον περιποιηθούν, θα τον φροντίσουν ενώ ο Λόρδος θα προσπαθήσει να τον βοηθήσει με το θέμα του πατέρα του και της μητέρας του. Εκεί ο Αρθούρος θα εκπαιδευτεί, θα δυναμώσει, θα μεγαλώσει και θα ωριμάσει ενώ θα γνωρίσει και τη Γουίνι την ανιψιά των Χολτ μια πανέμορφη κοπέλα λίγο μικρότερη του που θα του κλέψει την καρδιά και θα την ερωτευθεί. Και τα βράδια όταν όλοι πάνε για ύπνο εκείνος μένει ξάγρυπνος και κοιτά την πέτρα από πάγο και φωτιά που του έδωσε λίγο καιρό πριν ο Μέρλιν και μέσω αυτής παρακολουθεί τη ζωή του συνονόματου του βασιλιά Αρθούρου του Κάμελοτ και των περιπετειών των ιπποτών της στρογγυλής τραπέζης. Μια ιστορία που σε αρκετά σημεία της μοιάζει με τη δική του και τον διδάσκει πράγματα που οι γύρω του αποτυγχάνουν να του τα μεταδώσουν. Η πέτρα είναι ο μυστικός φίλος του Αρθούρου, εκείνος που του κρατά συντροφιά στις δύσκολες και στις ευχάριστες στιγμές του. Είναι το καταφύγιο του και το μέσο να πάρει απαντήσεις στα χιλιάδες ερωτήματα που έχει. Ο Αρθούρος ντε Κάλντικοτ δεν ζει πλέον στο κτήμα που μεγάλωσε εκπαιδεύεται δίπλα σε έναν γενναίο και τίμιο άντρα ως ακόλουθος του ενώ ονειρεύεται κάποια μέρα να παντρευτεί τη Γουίνι, να βρει την αληθινή του μητέρα, να ανακαλύψει το μυστήριο γύρω από το θάνατο του άντρα της και τη συμμετοχή του πατέρα του σε αυτόν, να γίνει μεγάλος και τρανός ιππότης και μαζί με άλλους γενναίους άντρες από τον χριστιανικό κόσμο να πάει στην Ιερουσαλήμ ως Σταυροφόρος και μαχητής του Θεού να κατατροπώσει τους Σαρακηνούς και να μπει θριαμβευτής στην ιερή πόλη! Θα τα καταφέρει;; Ή τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα φαντάζεται και τα ονειρεύεται;;; Τί μυστικά κρύβει η πέτρα του;; Τί έχει ακόμα να διδαχτεί από τη ζωή του συνονόματου του;;Την τριλογία του Kevin Crossley-Holland Αρθούρος ο ιππότης της Φωτιάς δεν είχα σκοπό να τη διαβάσω φέτος και βασικά ούτε καν γνώριζα την ύπαρξη της. Αλλά κάποιες φορές τα σχέδια που εμείς κάνουμε ανατρέπονται και υπάρχουν βιβλία που μας επιλέγουν και δεν τα επιλέγουμε. Κάτι τέτοιο συνέβη και εδώ όταν σε μια επίσκεψη μου στο σπίτι ενός φίλου τα βρήκα στην βιβλιοθήκη του εκείνος μου τα δάνεισε και κάπως έτσι έφτασαν στα χέρια μου. Η τριλογία αποτελείται από τα παρακάτω βιβλία: Αρθούρος ο ιππότης της φωτιάς, Αρθούρος ο ιππότης του Κάμελοτ και Αρθούρος ο βασιλιάς του Κάμελοτ. Και τα τρία έχουν ως κεντρικό πρόσωπο τον νεαρό Αρθούρο ντε Κάλντικοτ ο οποίος στο πρώτο μέρος είναι 13 χρονών ζει με την οικογένεια του σε ένα κτήμα στα σύνορα Αγγλίας και Ουαλίας και ονειρεύεται να γίνει κάποια μέρα ιππότης ξακουστός στον κόσμο, να πάει στη Σταυροφορία, να κατατροπώσει τους Σαρακηνούς, να μπει στην Ιερουσαλήμ και να επιστρέψει την ιερή πόλη στους χριστιανούς. Είναι ένα καλοσυνάτο νεαρό αγόρι ευγενικό και με τρόπους που δεν αντέχει την ατιμία και την αδικία και που αν και ξέρει ότι ανήκει στα υψηλά κοινωνικά στρώματα αυτό δεν το εμποδίζει από το να είναι φίλος και να βοηθά τα παιδιά των εργατών και των υπηρετών του κτήματος. Μέσω της μαγικής πέτρας που του δίνει ο Μέρλιν ο φίλος του πατέρα του ο Αρθούρος παρακολουθεί την ιστορία του μυθικού βασιλιά Αρθούρου του Κάμελοτ. Στο πρώτο βιβλίο και οι δύο Αρθούροι είναι νεαροί και ονειροπόλοι, έχουν σχέδια για τη ζωή και κατά κάποιον τρόπο είναι αθώοι στην ψυχή. Μέσα από τις παράλληλες ιστορίες τους οι αναγνώστες έρχονται σε επαφή από τη μια με τον μεσαιωνικό τρόπο ζωής και από την άλλη γνωρίζουν την αρχή της ιστορίας του βασιλιά του Κάμελοτ. Παρακολουθούν τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια πριν γίνει βασιλιάς και δημιουργήσει τους ιππότες της Στρογγυλής τραπέζης. Είναι ένα ηθογραφικό και ιστορικό περισσότερο βιβλίο γύρω από τη ζωή μιας πλούσιας οικογένειας το Μεσαίωνα ενώ σε φέρνει και σε μια πρώτη επαφή με το θρύλο του Αρθούρου. Δεν έχει πολλή δράση, ένταση και αγωνία ενώ η φωνή του ήρωα και ο τρόπος που είναι γραμμένα τα κεφάλαια δεν μπορώ να πω ότι είναι ελκυστικά και καθηλωτικά για τον αναγνώστη. Είναι ένα βιβλίο που ζητά από εκείνον να έχει υπομονή και κατανόηση. Δεν φεύγουν οι σελίδες γρήγορα η μία μετά την άλλη, δεν είναι ευκολοδιάβαστο είναι αρκετά αργό και πρέπει ο αναγνώστης να είναι από εκείνους που θέλουν ότι αρχίζουν να το τελειώνουν. Κατά τη γνώμη μου πολλοί θα το αφήσουν στη μέση. Εγώ ανήκω στην κατηγορία αυτών που ότι ξεκινά το ολοκληρώνει και έτσι το τελείωσα αλλά δεν μπορώ να πω ότι με το που έκλεισα την τελευταία του σελίδα ήμουν ενθουσιασμένη κι ήθελα να διαβάσω επειγόντως τη συνέχεια του. Βέβαια το τέλος των δύο παράλληλων ιστοριών στο πρώτο μέρος είναι αυτό που αξίζει περισσότερο και σου δημιουργεί μια μικρή περιέργεια για τη συνέχεια αλλά και πάλι το στυλ γραφής του συγγραφέα και ο τρόπος παρουσίασης ιστορίας και ηρώων με απογοήτευσαν. Όπως και να χει όμως συνέχισα με το δεύτερο μέρος της τριλογίας και ευτυχώς για μένα το βρήκα καλύτερο του πρώτου, πιο ελκυστικό και με μεγαλύτερο ενδιαφέρον…Στο δεύτερο μέρος λοιπόν η δράση μεταφέρεται από το βαρετό κτήμα Κάλντικοτ στο γεμάτο ζωή κτήμα Χόλτ και στους αρκετά πιο συμπαθητικούς κατοίκους του. Είχα πει στην κριτική του πρώτου βιβλίου ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του ήταν οι χαρακτήρες του που ήταν βαρετοί, απόμακροι και αδιάφοροι στα μάτια μου. Σχεδόν κανείς δεν μου τράβηξε την προσοχή και δεν με άγγιξε ως αναγνώστρια. Μόνο ο Αρθούρος και ο αδερφός του Σερλ με έκαναν να ρίξω τα μάτια μου πάνω τους αλλά ο συγγραφέας με τον τρόπο που επέλεξε να τους παρουσιάσει -ειδικά τον δεύτερο-δεν κατάφερε να με συγκινήσει. Εδώ όμως οι νέοι χαρακτήρες που εμφανίζονται είναι πολύ γεμάτοι ζωή, ενεργητικοί, με άποψη. Δεν μοιάζουν με σκιές ή φαντάσματα που απλώς υπάρχουν γιατί ο ήρωας δεν μπορεί να ζει μόνος του, δεν υπάρχουν στις σελίδες του βιβλίου ως απλές αναφορές ονομάτων. Ο καθένας έχει τη δική του ιστορία και είναι δυναμικοί και με προσωπικότητα. Ο Στέφεν ντε Χολτ που είναι ο ιππότης δίπλα στον οποίο εκπαιδεύεται ο Αρθούρος ήταν ο αγαπημένος μου. Ενώ στο πρώτο βιβλίο με τον Σερ Τζον ντε Κάλντικοτ κοιμόμουν και βαριόμουν να διαβάζω τις λίγες προτάσεις που είχε στο δεύτερο με τον Στέφεν τα πάντα ήταν διαφορετικά. Είναι καλός, σωστός, δίκαιος, φέρεται σαν πατέρας στον μικρό ήρωα, δεν τον κακομεταχειρίζεται, δεν του φωνάζει, τον βοηθά, του συμπαραστέκεται και θέλει να τον βοηθήσει και να τον διδάξει τη στιγμή που δεν του έχει καμία υποχρέωση και ο αληθινός του πατέρας είναι ένα κάθαρμα και μισό. Επιπλέον μου άρεσε η παρουσίαση της δικής του προσωπικής ιστορίας. Ο Λόρδος Στέφεν ζει με τη γυναίκα του Λαίδη Τζούντιθ και τα παιδιά τους στο κτήμα τους και είναι μια αρκετά δεμένη οικογένεια. Σε αντίθεση με τους ψυχρούς Κάλντικοτ οι Χολτ είναι πιο χαρούμενοι, πιο δυναμικοί και πιο ζωντανοί. Η Λαίδη Τζούντιθ είναι αποφασιστική ως γυναίκα αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, δεν κρύβεται πίσω από τον άντρα της, είναι συμπαθητική και φυσικά αγαπά πολύ και σέβεται τον σύζυγο της. Και εκείνος το ίδιο. Αυτό που μου άρεσε στη σχέση τους ήταν το πόσο ενωμένοι ήταν ως ζευγάρι και το πόσο πολύ σέβονταν και εκτιμούσαν ο ένας τον άλλο. Μην ξεχνάτε ότι η ιστορία διαδραματίζεται στη Μεσαιωνική Αγγλία και όχι στο σήμερα. Ενώ το ζεύγος Κάλντικοτ με είχε αφήσει παγερά αδιάφορη αυτοί εδώ με κέρδισαν. Επίσης μου φάνηκαν πολλοί πιο ενδιαφέροντες όλοι οι χαρακτήρες που ζούσαν στο κτήμα Χολτ ακόμα και ο κακός οπλοποιός Άλαν.. Όλοι είχαν κάτι πάνω τους που σε έκανε να θέλεις να μάθεις περισσότερα για αυτούς… Ο Αρθούρος εδώ είναι ένα χρόνο μεγαλύτερος και πιο ώριμος. Συνεχίζει να είναι αρκετά αθώος στην ψυχή, πιστεύει ότι ο πόλεμος δεν είναι τίποτα το δύσκολο και ότι αν πάει στη Σταυροφορία θα μπει τόσο απλά στην Ιερουσαλήμ και θα την κατακτήσει. Στο μυαλό του η Σταυροφορία και οι ιππότες είναι κάτι το ιερό, τα έχει εξιδανικεύσει και ωραιοποιήσει τόσο που δεν σκέφτεται ότι πόλεμος σημαίνει μάχη δύο πλευρών, απώλειες, πόνος και θάνατος. Βέβαια σε αντίθεση με το πρώτο μέρος που παραήταν αγνός για τα χρόνια του εδώ αρχίζει να αμφισβητεί κάπως τα πράγματα και του μπαίνει η ιδέα ότι ίσως πολλά να μην είναι έτσι όπως του τα λένε. Ο Λόρδος Στέφεν ήταν ότι καλύτερο μπορούσε να συμβεί στη ζωή αφού με τις συμβουλές του και την καθοδήγηση του τον κάνει να σταματήσει να ονειρεύεται μια τέλεια ζωή και μια Σταυροφορία χωρίς πόνο, τον κάνει να σκεφτεί πιο πονηρά. Να δει ότι πίσω από κάποιες αποφάσεις κρύβονται σκοτεινά κίνητρα. Δεν είναι όλα τόσο αθώα και καθαρά. Παρόλα αυτά όμως ένα μεγάλο μέρος του εαυτού παραμένει αθώο. Όχι όπως στο πρώτο βιβλίο αλλά έχει ακόμα πολύ δρόμο να βαδίσει.. Ο ήρωας μας κάνει ένα βήμα προς την ωριμότητα και μου άρεσε τόσο η ιστορία του με τη Γουίνι -αν και εγώ θα τον ήθελα με την μικρούλα Γκάτι την υπηρέτρια στο κτήμα Κάλντικοτ αλλά ξέρω ότι δεν πρόκειται να γίνει. Είπαμε είναι προοδευτικός ο Αρθούρος αλλά όχι μέχρι εκεί! πάντως η Γκάτι για μένα είναι πολύ καλύτερη της Γουίνι η οποία σε αρκετά σημεία μου έσπασε λίγο τα νεύρα αλλά εντάξει τα κορίτσια τότε μεγάλωναν με έναν συγκεκριμένο τρόπο και σκεπτικό καταλαβαίνω ότι δεν μπορώ να απαιτώ πολλά αλλά και πάλι αν πρέπει να διαλέξω επιλέγω την Γκάτι με χίλια- όσο και εκείνη της μητέρας του. Τον αληθινό του πατέρα τον μίσησα και μακάρι να λάβει στο επόμενο βιβλίο την τιμωρία που του αξίζει. Σκότωσε άνθρωπο, βίασε μια γυναίκα, εγκατέλειψε τον γιο του, τον απαρνήθηκε, τον τραυμάτισε στο πρώτο βιβλίο εδώ του φέρεται ψυχρά και ουσιαστικά τον απειλεί να μην ερευνήσει για τη μάνα του και να μην βγάλει στο φως μια παλιά ιστορία, ε όχι του αξίζει μια παραδειγματική τιμωρία!.. Η αγαπημένη μου πάντως σκηνή με τον Αρθούρο ήταν στο κεφάλαιο εκείνο που δολοφονείται ο Εβραίος και κανείς δεν θέλει να τον θάψει, φέρονται στο άψυχο σώμα του με απαίσιο και αηδιαστικό τρόπο και ο Αρθούρος είναι ο μοναδικός που αντιδρά και που απαιτεί να του φερθούν με σεβασμό γιατί Εβραίος ή όχι έχει δικαίωμα να ταφεί με αξιοπρέπεια! Μπορεί σε πολλά πράγματα να είναι αθώος και λίγο χαζούλης αλλά κάτι τέτοιες σκηνές του με έκαναν να τον εκτιμήσω αρκετά. Δεν είναι ένας από τους αγαπημένους μου χαρακτήρες βιβλίων αλλά κάποιες σκηνές του και κάποια λόγια του θα μου μείνουν για καιρό στο μυαλό. Τα ποιήματα και τα στιχάκια που έφτιαχνε κατά καιρούς ήταν ένας ακόμη λόγος να τον συμπαθήσω…Τα τρία αστεράκια τα έβαλα για την ιστορία στη μεσαιωνική Αγγλία. Για τον Αρθούρο και τη ζωή του κοντά στους Χολτ, για την ιστορία με την μητέρα του και για το τέλος όπου μαζί με τον Λόρδο Στέφεν ετοιμάζονται να γίνουν Σταυροφόροι και να πάνε στα Ιεροσόλυμα. Η ιστορία του 1300 κράτησε το ενδιαφέρον μου σε όλο το βιβλίο και τα κεφάλαια της ήταν αυτά που μου έδωσαν το κίνητρο να ολοκληρώσω το βιβλίο. Ήταν αυτά που μου άρεσαν αρκετά. Τα κεφάλαια όμως με τον Αρθούρο του Κάμελοτ με απογοήτευσαν τελείως. Ενώ η ιστορία στη Μεσαιωνική Αγγλία κυλά όμορφα και έχει ενδιαφέρον εκείνη του Κάμελοτ ήταν τόσο βαρετή κι απαίσια που ήθελα να κοιμηθώ. Κι αν δεν ήθελα αυτό ήθελα να πηδήξω τα κεφάλαια, να μην τα διαβάσω και να πάω παρακάτω. Δεν το έκανα γιατί δεν πηδώ κεφάλαια, θεωρώ πιο έντιμο και σωστό να αφήσω τελείως το βιβλίο πράγμα που δεν κάνω αλλά δεν μπορείτε να φανταστείτε το πόσο πολύ με κούρασε η ανάγνωση των κεφαλαίων αυτών. Ήταν μαρτύριο και βάσανο. Με πόναγε το κεφάλι μου. Δεν είχαν κανένα ενδιαφέρον, χασμουριόμουν και προσπαθούσα να καταλάβω το νόημα τους στην ιστορία. Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω τί ρόλο παίζει η πέτρα και πως ακριβώς θα βοηθήσει τον μικρό. Εντάξει είναι ολοφάνερο ότι οι δύο Αρθούροι ενώνονται με κάποιο τρόπο ίσως ο νεαρός Αρθούρος να είναι μετενσάρκωση του παλιού, ίσως ο Μέρλιν να του έδωσε την πέτρα για να μην κάνει τα λάθη του βασιλιά του Κάμελοτ και να διδαχθεί από τη ζωή του. Ο Μέρλιν είναι σίγουρα ο γνωστός μάγος δεν χωρά αμφιβολία. Όπως και να χει όμως τα κεφάλαια με το Κάμελοτ με απογοήτευσαν. Δεν γινόταν τίποτα. Ο Αρθούρος ήταν τέρμα αδιάφορος, ήταν κάκιστος ως βασιλιάς, οι ιππότες πήγαιναν σε διάφορες αποστολές αντρειάς οι οποίες μου φαίνονταν αδιάφορες και γενικά η ιστορία ήταν σκέτη απογοήτευση. Άμα σας πω ότι το μόνο ενδιαφέρον ήταν η σχέση Γουίνιφρεντ και Λάνσελοτ;; Που εγώ στις ταινίες υποστηρίζω τον Αρθούρο και τη Γουίνιφρεντ δεν τον πολυσυμπαθώ. Αλλά εδώ ο Αρθούρος ήταν τόσο μεγάλη απογοήτευση που οι άλλοι δύο μπροστά του ήταν ανώτεροι και καλύτεροι του.…Όσον αφορά τώρα τη γραφή μπορώ να πω ότι σε σχέση με το πρώτο βιβλίο υπήρξε βελτίωση. Ναι μεν συνεχίζει να μην με ενθουσιάζει ο τρόπος που επέλεξε ο Αρθούρος να λέει την ιστορία δηλαδή με τα κείμενα που κάθεται και γράφει τα βράδια όταν είναι μόνος του όπου λέει όλα όσα συνέβησαν τη μέρα κάτι σαν ημερολόγιο δηλαδή, αλλά η γραφή ήταν πιο ελκυστική και δυναμική. Μου άρεσε πολύ και το ότι σε πολλά κεφάλαια υπήρχαν στιχάκια και μικρά ποιηματάκια ενώ πρέπει να πω ότι έγινε καλή δουλειά και στη μετάφραση. Σίγουρα η προσθήκη των νέων χαρακτήρων έδωσε νέα ώθηση στο βιβλίο και στην ιστορία, ήταν πολύ έξυπνη η κίνηση να δώσει περισσότερο χώρο στους χαρακτήρες γύρω από τον Αρθούρο ενώ και πάλι τα τελευταία κεφάλαια είναι αυτά που κάνουν τη διαφορά και κερδίζουν τις εντυπώσεις αφού προχωρούν αρκετά την ιστορία και αφήνουν τον αναγνώστη με αρκετές απορίες και διάθεση να διαβάσει το τέλος της τριλογίας. Βέβαια συνεχίζω να πιστεύω ότι η σειρά αυτή δεν είναι τόσο ελκυστική και εύκολη στο διάβασμα χαρακτηρίζεται ως παιδική αλλά πολύ φοβάμαι ότι τα παιδιά θα την αφήσουν γρήγορα. Επιπλέον το βιβλίο αυτό έχει αρκετές σκληρές σκηνές που μόνο για μικρά παιδιά δεν είναι. Η ιστορία γίνεται πιο σοβαρή, ώριμη, ρεαλιστική και σκληρή και σιγά σιγά η αθωότητα που υπήρχε στο πρώτο βιβλίο χάνεται. Το ίδιο συμβαίνει και στην ψυχολογία του ήρωα. Ο Αρθούρος του πρώτου βιβλίου με εκείνον της αρχής του δεύτερου και εκείνον του τέλους του δεύτερου μέρους δεν έχουν καμία σχέση.. Το τελευταίο βιβλίο θα σταθεί κυρίως στη Σταυροφορία αυτό τουλάχιστον φαντάζομαι και ελπίζω να βρίσκεται στο επίπεδο αυτού εδώ. Επίσης ελπίζω η ιστορία του βασιλιά του Κάμελοτ να είναι καλύτερη, να μάθουμε επιτέλους τί δουλειά ακριβώς κάνει η πέτρα και να αποκαλυφθεί και η ιστορία γύρω από τον Μέρλιν τον μυστήριο αυτό χαρακτήρα που εμφανίζεται και εξαφανίζεται..Το δεύτερο βιβλίο της τριλογία του Kevin Crossley-Holland ήταν σίγουρα καλύτερο του πρώτου. Δεν ήταν τόσο κουραστικό και βαρετό ενώ το δυνατό του σημείο είναι οι τελευταίες του σελίδες. Μεγάλη απογοήτευση ήταν η ιστορία του μυθικού βασιλιά Αρθούρου και των ιπποτών του. Ο συγγραφέας τα πήγε πολύ καλά στην ιστορία του μικρού Αρθούρου και της οικογένειας Χολτ αλλά όσον αφορά το μύθο του Κάμελοτ με άφησε παγερά αδιάφορη. Αν καταφέρατε να ολοκλήρωσε το πρώτο βιβλίο και δεν ξέρετε αν πρέπει να συνεχίσετε με το δεύτερο σας λέω να το κάνετε. Είναι καλύτερο του πρώτου σε αρκετά σημεία, οι χαρακτήρες πιο δυναμικοί και ενδιαφέροντες, ο μικρός ήρωας πηγαίνει με σταθερά βήματα προς την ωριμότητα και τη συνειδητοποίηση ότι η ζωή δεν είναι παραμύθι και ο Crossley-Holland βρήκε τον τρόπο η γραφή του να μην σε κάνει να κοιμάσαι. Απλώς κρατήστε μικρό καλάθι για τον Αρθούρο του Κάμελοτ και εντάξει μην περιμένετε θαύματα. Υπάρχει βελτίωση αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα λατρέψετε τα πάντα στο βιβλίο. Έχει πολλές αδυναμίες αλλά βρίσκεται ένα σκαλοπάτι πάνω σε σχέση με το πρώτο του αδερφάκι...

  • Gary
    2019-01-03 19:31

    At the Crossing Places is the second in the Arthur trilogy, as told by Kevin Crossley-Holland. This is a children’s book and I would say it is most suitable for 10-15 year olds, though that doesn’t mean other age groups would not enjoy it, just that they will get the most from it.The story concerns Arthur, a 14 year old boy living in England, on the English / Welsh border, in the year 1200. The book is written by Arthur in the first person, so reads like his journal and is essentially the story of his life and development. Mr Crossley-Holland has done a wonderful job of capturing the mind of a teenager, so even though in some respects Arthur has very different worries to those of a modern teen – he does not crave an iphone 6! – the story reveals that many of the concerns and worries of people of all age groups remain essentially the same over time: relationships; health; career; family dynamics; right and wrong; and, in the case of young people, having little control over their own lives.The strength of the book (and the whole trilogy) is this essential strand of universal truth running all the way through. As things happen to Arthur he puts his thoughts on parchment for us to share. He thinks through his problems and speculates on people’s motives and how what is happening to him will affect his future. There is also a strong moral aspect to this, as Arthur considers the actions of himself and others, slowly working out his own moral code and judging the behaviour of others against it. This is quite subtle, however, and the author is not ramming any messages down our throats – he clearly understands that teens would not like his book if he did. The reader is led by the hand, not shoved from behind and I believe that teens will like this realistic style because it may reflect their own thought processes and help them to relate to it.The fantastical side to the book is that Arthur has a ‘seeing stone’ (The Seeing Stone is the title of the first book in the series), which is a small slab of obsidian, a black stone that acts as a kind of crystal ball. Arthur looks into the stone and sees extracts from the life of another Arthur – ‘Arthur-in-the-stone’ – who becomes King Arthur and faces many challenges. The book is full of stories of the Knights of the Round Table (KOTRT), which our Arthur sees in his stone and which lend themselves to his development and make him think about the parallels in his own life. Of course we wonder as we read whether our Arthur will become King Arthur by the end of the trilogy – I hope so!Arthur has to deal with many issues that frustrate, annoy and worry him: his future career, who he will be betrothed to (not entirely his decision), whether or not he will ever become a knight, what will happen in the Land across the Sea when he goes to the Middle East as a crusader: will he be brave? Will he die? Will he ever make it home?, will his horse be okay?I have the Folio Society version of the series and I heartily recommend it as a gift for a young person. Folio production values are second-to-none and this trilogy is a prime example of a book done well. The books are hardback and the endpapers have a map of the area Arthur lives in at one end and a detailed plan of the manor on which he lives at the other. These are drawn is a simple way and could be the work of a good child artist, so they will appeal to children. The book has 101 chapters but they are all very short, some only one page, so the book is not an intimidating read as it can be read as a series of short stories. The book is punctuated frequently by monochrome and colour illustrations, which really add to the enjoyment of the book. There is also a list of the quite extensive cast of characters and a list of words that reference the Medieval period; these really help.Children who are not into fantasy, magic, Game of Thrones, Lord of the Rings, et al, may not like this series but for the rest they will love it once they get used to the old fashioned themes of some of the stories about the KOTRT, some of which seem strange to our eyes. They will certainly enjoy our Arthur and his own quest for answers about life, which they will relate to.Strongly recommended.

  • Molly Siegel
    2018-12-23 16:15

    I didn't like this one as much as the first one. Mostly it was because I didn't like how frequently the story switched to the world of the stone. I didn't like the stories that happened in the stone and felt like they had no real connection to the main plot. I really like when Arthur describes his normal every-day medieval life, and I think that is the best part of the book. But I just had a hard time enjoying the things that happened in the stone and staying interested in them. If they had occurred less often in the book I might have appreciated them more but it just got really old after a while. Other than that, the book was as good as the first one.

  • Nikki
    2019-01-01 21:29

    Took me a long time to get onto reading this. I can't remember what I was so eager about when it came to reading these books, because they feel so slight, somehow. There's a reasonable enough attempt at historical accuracy, but I'm not really here for Manor Arthur, I'm here for King Arthur, and this really didn't keep my attention on that score. I ended up reading this and the third book really fast today and I'm not sure they're going to stick in my mind at all: at least Gerald Morris' books, while also slight and not so well-researched, are funny and memorable.

  • Stephen
    2019-01-20 21:29

    I quite enjoyed reading this book. My copy is the Folio Society edition, which doesn't appear on Goodreads. The story is a nice tale that is easy to read - just what I want from a bedtime book. It carries on the story from the first part of the trilogy. Arthur is now preparing for his crusade. He has doubts about his origins and wants some form of finality, whilst also preparing for his future. This resonates with Arthur-in-the-stone, who is starting to make a mess of his reign. That is a difficult thing for an English person to accept - that King Arthur of legend was, actually, a bad king. It's not that he was bad per se, he just didn't know how to rule, and he wasn't focused on providing good government to the English. I have never considered that aspect of the legend before.The crossing places is a concept that I feel comfortable with. Much of my life has been spent at crossing places - not quite in one world, not quite in another. I would imagine that the purpose of this volume is to set up the finale in the final volume. I think that I will put that onto the list of books to read.

  • Nilsson
    2019-01-20 23:07

    I read this book out loud because my mother once told me stories seem different when you read them that way. I had to do it far away in the boat though, lest I should sound like a fool in front of my brothers. To my embarrassment, it's when I first discovered that voices carry across the water clear as a bell. I wonder if the fish enjoyed this story?

  • Challis
    2018-12-24 16:06

    This wasn't as good as the first one. This had a lot more about Arthur-in-the-stone, who we can no longer relate to. Much of the stories in the stone are not useful to the book and only add confusion and disgust to an otherwise charming and sweet tale. I grew weary of the tales of knights killing each other gruesomely and some weird honor code which I couldn't understand and a bunch of men who couldn't be faithful around a beautiful woman. Ugh. The end of the last book led us right into Arthur preparing to become a scribe and taking the cross in the Holy wars in Jerusalem. However, the entire book takes place before most of that happen. Hum.But the parts of the real Arthur and his 'coming-of-age', his innocence and maturity, his moral righteousness and even his blunders are what make these books endearing. I look forward to seeing what will happen on Arthur's quest, and hope there is less of the Round TAble betrayals and more of the real story adventure.

  • Kristel
    2019-01-17 00:22

    This book is certainly not as good as the first - it focusses much more heavily on Arthur-in-the-stone and the knights of the round table, but it's much harder to see how Arthur's life lines up with Arthur-in-the-stone's life. The stories about the knights just read like quick re-treads of stories we know from Arthurian legend, but there's little to be learned from them. (Essentially Arthur sees the knights promising to be one thing and then behaving exactly the opposite, but I'm not even sure that Arthur's meant to be learning that people can be other than what they seem.) It's not quite a bad book, it's just that it doesn't quite gel the same way the first book in the trilogy does.

  • Laurie
    2018-12-28 16:35

    I especially like the way this author has a list of characters at the front of the book, so you can refresh your memory of who is who.

  • Valerie
    2019-01-10 16:07

    This was the 2nd book of the trilogy. It was somewhat labrious reading. The customs and ideas of medieval England saved it. Was ok but not as well done as the first book.

  • Vivian
    2018-12-22 18:08

    In which we follow young Arthur as he realizes his dream of becoming a squire, in which his future promises much more than he could ever have imagined, in which he observes more tales of the legendary Arthur and his knights in his Seeing Stone, in which he is confused in love and life-long held beliefs, and in which he prepares to participate in a Crusade. Three cheers for the author's grasp of the middle ages and ability to spin a tale and creating this marvelous character. Oh, and Arthur loses his childhood mentor and gains an honorable mentor. More questions raised than answered. Read on!p.s. the audio edition is superb.

  • Lindsey
    2019-01-18 23:28

    I read this for the "A Book With A Green Spine" part of my 2018 reading challenge. I feel it was more of a 2.5 than a 3, it was ok but I wasn't in love with it. I ended up with way more questions than answers. Maybe if I read more of the series I would like it more, but it didn't make me desperate to pick them up.

  • Rosemary Atwell
    2019-01-10 23:11

    A fabulous blend of real and imagined characters invites intriguing comparison between young Arthur de Caldicot and his namesake, the once and future king. Once again, the storytelling and attention to detail are masterly and I was absolutely thrilled to discover Marie de France among the list of characters.

  • Lisa
    2019-01-06 00:11

    I liked this book, I didn't love it. It is fairly slow paced, but for some reason I don't mind. Not a book I would read more than once though.

  • Charles
    2018-12-21 16:09

    The Arthurian legends have always fascinated me, both as a child and as an adult. So Crossley-Holland had a wealth of material to deal with, and to synchronize the legends of King Arthur with those of young Arthur de Caldicot was no small undertaking.The original concept behind Crossley-Holland's trilogy was commendable, with the aspect of the seeing stone serving to masterly integrate and contrast those two versions of medieval life. You do feel that certain elements are well-researched, such as when Arthur celebrates Easter at Holt. However, I do agree with one reviewer who has commented how the book still manages to feel so 'slight' overall, despite its attempt to achieve historical accuracy. Some of the legends that are included feel like an amateurish summary rather than a concrete attempt to portray any similarities to the main story-line, like that of 'Sir Gawain and the Green Knight'. Another reviewer here on Goodreads has also commented how "it's much harder to see how Arthur's life (or any of the other knights for that matter) lines up with Arthur-in-the-stone's life", which is really the book's main objective for its target audience. On the other hand, I do not think that the general reader finds nothing to relate to with young Arthur. We have all been at that point between crossing-places in our lives, one of the most life-shaping events of our childhood. One must remember that the trilogy is also a bildungsroman, which sees Arthur from his days as a carefree child and his days as squire to Lord Stephen, and who becomes, eventually, a knight. As regards to the legends being despicable, in the sense that they depict a flirtatious Guinevere or blood-thirsty knights, I do not believe that it is fair to criticize Crossley-Holland for that either. In 'The Sunday Times', Nicolette Jones did notice that "thoughtful children will also relish its suggestiveness." This extends to young Arthur's life as well, as it is mentioned how Haket the priest blackmailed Rowena into giving him certain favours in exchange for keeping her confession a secret. Most reviewers have found that "the parts of the real Arthur and his 'coming-of-age', his innocence and maturity, his moral righteousness and even his blunders are what make these books endearing." I do agree with this observation, as when the story switches to the world of the stone there are very few attempts to establish any links. The story which tells of how Sir Lanval was loved by a fairy woman but was obliged to keep her affections a secret and in which Guinevere had tried to seduce him, is based on a short story written in the twelfth century by a certain Marie de France. So it is apparent that Crossley-Holland has tried to include as much material as possible. However, that is exactly the book's main fault, as it hinders the book's quest for relevancy. Nowadays, it is very easy to find a good summary of these tales, such as on http://www.timelessmyths.com/arthuria.... So Crossley-Holland should have spent more time better integrating the stories rather than offering just a decent summary. That is not to say that 'Arthur at the Crossing-Places' is a substandard book. The more I read, the more I became engrossed in its charm. I also enjoyed the short poems at certain points throughout the book, with the maps being a nice addition to the book as well. Crossley-Holland did not maximize the book's potential, but he did write a "compulsively readable" (Lyn Gardner in 'The Guardian') book nonetheless.

  • Janice
    2019-01-18 16:15

    Did not start. Would need to acquire and read the 1st book.

  • Collin Moen
    2019-01-03 18:19

    This book has a very interesting start. The main characters name is Arthur, and his horses name is Pip. Arthur is a young boy who is leaving his village and his friend Gatty to go to Jerusalem. He has been escorted to a castle by Simon where he will become the new squire. I think at first Arthur well become homesick because he will be away from his village Caldicot for at least 2 years. In the first book Arthur was given a stone of obsidian which a wise man named Merlin told him was something he could not lose. So when I found that out I believe that sometime in this book his stone will come up again. I'm not sure what will happen with the stone but I think it could affect a life or death situation. Arthur also found out that his real father was a murderer and the parents he though he had was actually his aunt and uncle. Another thing that happened was he saved Lord Stephen's daughter Winnie and her horse because they were on fire. I think that Winnie will either become kind of a girlfriend to Arthur or just a good friend. Lastly, I think Arthur and Winnie will go on many adventures together and I can't wait to read more!

  • Dusty
    2019-01-14 16:13

    This book, the second in the so-called Arthur Trilogy, obviously has its audience: It was recommended passionately to me by a student who consumes quest-themed books like cream-filled chocolates. But I am not that audience.In a world so full with Arthur stories, not to mention plenty of good collections of these stories rewritten for teenagers, why do we need this book? It's about a boy who lives in the Crusades and who, like Arthur, has dubious parentage and an unusual interest in defining and achieving justice for his Fellow Man. Cross-cut into this narrative are bits and pieces of actual Arthur stories, which are glimpsed by the new Arthur through a magical secret "seeing stone". This approach intrigued me at first. I kept looking for parallels between the real Arthur stories and the events in the book. There are a few, but they're haphazard. Maybe if I read the first and third books the weaving together of the two stories would make more sense. But I can't say I have any intention of spending more time with this series.

  • Katrin
    2018-12-29 23:17

    This book was difficult to rate. It actually is a book for children and at times had a somehow strange vibe to it, haha. I did like some things about the book, for example reading about the Arthur-saga and all the connected stories in a playful way or the life of a squire at that times. This was nice but somehow I still don't get the whole point with the seeing stone. I would have to read the other two books in the series maybe. Or then there would be no real revelation in the end, I don't know. I would have liked to learn about Arthur's mother and the crusade, but that will be in the third volume then. This said I think the speed could have been a bit faster, there was not really much happening altogether. Merlin also stays a mystery. Sometimes I don't mind reading one book out of a series, but here it did matter, so sadly I can only give three stars to this.

  • Krista
    2018-12-30 20:22

    A nice little book chock full of interesting tidbits about medieval manor life during the crusades. But I'm still waiting for how manor Arthur ties in with King Arthur and I'm beginning to think he doesn't, really, despite the fact that manor Arthur will inherit a manor called Catmole and sees the King Arthur legends reflected in a "seeing stone" given to him by a family friend named Merlin. The Seeing Stone was the title of the first book, so I expected Arthur of manor to be more intertwined with Arthur of legend. However, at this point it seems that the King Arthur legends only serve the purpose to teach life lessons to manor Arthur. That's all fine and good but I was expecting more from this trilogy; more magic and awe of discovery, I guess.Still readable enough for me to tackle the final book of the trilogy so onward.

  • Alison
    2019-01-04 22:19

    Absolutely wonderful. A rich and complex sequel to The Seeing Stone; Arthur now 14 and a squire to Lord Stephen, preparing to join the crusade to Jerusalem. He is unsettled about the news of his parentage from the end of the first novel, his plans to become betrothed to Grace are in disarray and even this news doesn't mend his relationship with Serle, his foster-brother. The story of King Arthur in the seeing-stone reflects, predicts and comments upon Arthur de Caldicot's story, as he learns how to be a knight and a man without a father to guide him. Amazing.

  • Evan Hays
    2019-01-16 19:13

    An excellent second part of this series. If you like fiction books about Medieval Europe, the Arthurian legends, or just a good narrative, you should definitely try this series.It blends together the very well-researched history of the 13th/14th centuries, Arthurian legends, and tenderly written dialogue to form a very enjoyable whole. I would say this book felt a lot like the first one, but it had more of the Arthurian stories, and less of Merlin. There is still the question of how much the character of Arthur in the main story will end up paralleling what happens to the Arthur in the stone. At the end of this one, Arthur is about to go on crusade as a squire, so I am looking forward to reading the next one in the series for sure.

  • Lisa Rathbun
    2019-01-07 16:07

    I didn't like this book anywhere near as much as the first. Arthur traveled from manor to manor in this book, but there were few of the interesting details of medieval life that filled the first book. The focus seemed to be on the scenes of Arthur's court seen in the stone, but they portrayed the parts of the story that I liked least: fantastical visions and monsters, unfaithful men, scheming and promiscuous women. Those stories were told baldly too, with little nuance or finesse to them. I especially disliked the chapter about Perceval and Blanchefleur which had a very rapey feel to it. Unfortunately, I don't think I'd recommend this book; the satisfaction derived seems scant for nearly 400 pages of text.

  • Nick
    2019-01-18 19:31

    The second part of the trilogy is not as strong as the first, though it's still good. The issue is not the 'real' story of the olde English lad growing up with foster parents, but rather the King Arthur re-tellings. They have a dutiful feel, as if the author didn't find them as much fun as the sword-in -the-stone part of the story. But then again, who does? All the semi-religious wizardry, anguished purity, and noble self-denial of the Round Table gets a bit tiresome after a while, doesn't it? Nonetheless, the second part of Crossley-Holland's trilogy is still a wonderful read, with the growing awareness and maturation of the hero holding our attention as Arthur gets ready to head off on a crusade.

  • Matilda Rose
    2019-01-18 17:05

    Arthur has finally achieved his dream and now works as a squire to Lord Stephen. He falls in love with Winnie, Lord Stephen's beautiful daughter, and they plan to get betrothed. But meanwhile, his best friend at home in Caldicot, Grace, is jealous of his love for Winnie, for they were originally going to be married. Unfortunately, they recently found out that they share the same father, and their betrothal had to be cancelled.Arthur also dreams of being a crusader, famed for his courage and bravery to defend his religion. Little does he know one day his wish will come true - but not the way he expected it..

  • Daniel
    2019-01-17 00:12

    Though a children's book, this is a great read for anybody interested in the Arthurian legends. Two stories run in parallel; Arthur-in-the-stone is the legendary King Arthur, and Arthur who holds the stone sees surprising similarities with the legendary king he watches. Kevin Crossley-Holland does well to bring the authentic tales of the Arthurian Cycle to life, as well as creating a believable and historically accurate view of thirteenth-century England. The characters are likeable and well-fleshed out, and the plot holds the reader's interest. I can't wait to read the final book of the trilogy.

  • Mari
    2019-01-08 18:07

    It's better than the first part and, since it's a children's book, I kind of rated it as I would a few years back, when I was at an age with the protagonist. I dig the "Arthur in the stone" stories, but most of the time it feels like the protagonist is mostly a boring distraction from the story I really want to read. And I must say I really, really don't like (sometimes even hate) 1st person narrative books, especially when it's a child's perspective as dull as this one. Anyway, when it comes to the Medieval period and the Crusades, it's a good intro for children.

  • Bonnie
    2018-12-30 22:13

    I just finished this book. I'm waiting for the third book to come. I want to know how Arthur does on the Crusade and as a squire. I also want to find out what happens with Gatty, the quiet farm girl from his home. This book built more on the King Arthur legend and but also the story of Arthur, the main character, grew as well. The paraelles between the two are becoming clear and the chances in names such as 'Winnie' from Gwinafer (or what ever spelling you prefer). These books are quick, simple reads, but very enjoyable.

  • Brigid Keely
    2019-01-09 23:21

    "At the Crossing Places," by Kevin Crossley-Holland, is the 2nd book in his Arthur trilogy. Arthur has become a squire and is gearing up to join the crusades. This is very much a book of growing up and discovery. I especially like the further introduction and development of female characters, discussion of Jews in the era/locale (which I think is a bit more enlightened/modern of a viewpoint than most people of that era/place would hold but whatever), and the way pagan tradition/ritual are part of every day Christian life. Longer review to follow when I finish the 3rd book/trilogy.

  • Liana
    2019-01-15 16:33

    Like the first book in the series, At the Crossing Places reads like a journal, but I found it more confusing! I wasn't sure what chapters were part of the main plot and I didn't know what to focus on the most. Still, it was cool reading material.~ Arthur is awesome!This book is even MORE PG 13 than the first book... I’m not sure why it’s listed for middle grade readers. Is my moral standards too high or something? I dunno. :P