Read ეძღვნება სტამბოლს by Ahmet Ümit Online

ეძღვნება სტამბოლს

Yaşadığın şehir özgür değilse, sen de özgür kalamazsın!..Byzantion'dan İstanbul'a uzanan heyecan yüklü, tarihsel bir serüven...Yedi hükümdar, yedi kadim mekân, yedi gizemli olay ve yalın bir gerçek!Romanlarında zengin arka planı polisiye kurgu içinde vermekteki ustalığı ile bilinen Ahmet Ümit'in bu romanı da yine peşpeşe işlenen cinayetlerin çevresinde kurgulanmış. Ancak bYaşadığın şehir özgür değilse, sen de özgür kalamazsın!..Byzantion'dan İstanbul'a uzanan heyecan yüklü, tarihsel bir serüven...Yedi hükümdar, yedi kadim mekân, yedi gizemli olay ve yalın bir gerçek!Romanlarında zengin arka planı polisiye kurgu içinde vermekteki ustalığı ile bilinen Ahmet Ümit'in bu romanı da yine peşpeşe işlenen cinayetlerin çevresinde kurgulanmış. Ancak bu kitabı sıradan bir polisiye romandan ayıran birçok özellik var. Her şeyden önce zengin kadrosu ile İstanbul Hatırası, çeşitli kesimlerden İstanbulluyu bir araya getirerek içinde barındırdığı alt öykülerle zengin bir yapı sunuyor. Birbirine bağlanan bu alt öyküler bir yandan gerilimin etkisini artırırken bir yandan da romanı şenlikli ve çok yönlü bir yapıya ulaştırıyor. Kitabın bir başka önemli özelliği de İstanbul hakkında son derece detaylı bilgi içermesi. Kurgunun içine yerleştirilen bu bilgiler hem okumayı daha meraklı hale getiriyor hem de tarih aracılığıyla çok günümüzün dışındaki öykülerin de kurguya yerleşmesine imkan tanıyor. Böylece Ahmet ümit'in İstanbul Hatırası adlı romanı, başka başka dönemlerin öykülerinin eşliğinde, günümüz İstanbul'unun geniş bir panoramasını oluşturuyor. Tutucusundan modernine, eski İstanbullusundan yeni göç etmişine, milliyetçisinden gayrı Müslim'ine varana dek İstanbullu diye adlandırılabilecek herkes bu kitabın içinde kendi öyküleriyle birlikte İstanbul'un devasa çarklarının dişlilerini dile getiriyor. Binlerce yıllık tarihiyle İstanbul başrolü oluştururken romana girip çıkan her karakter de İstanbul'un nasıl İstanbul olduğunu aktarıyor....

Title : ეძღვნება სტამბოლს
Author :
Rating :
ISBN : 33289729
Format Type : Paperback
Number of Pages : 383 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

ეძღვნება სტამბოლს Reviews

  • Maria Bikaki
    2019-03-19 09:14

    Ευφυές!!! Αν και οι σκανδιναβοί συγγραφείς κατέχουν και δικαίως τα σκήπτρα της αστυνομικής λογοτεχνίας τότε οι εκ της Ανατολής προερχόμενοι αναγνώστες μπορούν να καυχηθούν ότι έχουν βρει το αντίπαλο δέος στο πρόσωπο του Αχμέτ Ουμίτ ο οποίος διεκδικεί πανάξια με την πένα του αυτόν τον τίτλο. Είναι το πρώτο βιβλίο του Ουμίτ που έτυχε να πέσει στα χέρια μου και πραγματικά ελπίζω οι εκδοτικοί οίκοι να μεταφράσουν και περισσότερα βιβλία με τις περιπέτειες του αστυνομικού Νεβζντατ Μπέη και πραγματικά οφείλω να ομολογήσω ότι αγάπησα πολύ την γραφή του. Το «μνήμες Κωνσταντινούπολης» είναι ένα πραγματικά εντυπωσιακό μυθιστόρημα που θα κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον σας μέχρι την τελευταία σελίδα. Επτά νεκροί, επτά νομίσματα παραπετόνται σε αντίστοιχα ιστορικά μνημεία της πόλης. Ο αστυνόμος Νεβζντατ Μπέη και οι συνεργάτες του Αλή και Ζευνέπ καλούνται μέσα από ένα γοητευτικό ταξίδι στο χρόνο προκειμένου να ξεσκεπάσει τους δολοφόνους. Ένα μοναδικό ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη την πάλαι ποτέ πρωτεύουσα της βυζαντινής, ρωμαϊκής και οθωμανικής αυτοκρατορίας.Σκαλίζοντας την ιστορία της πόλης μέσα από το πέρασμα των αιώνων ο αστυνόμος καλείται να εξιχνιάσει το μυστήριο των δολοφονιών. 7 πτώματα, 3 αυτοκρατορίες και 7 μονάρχες δίνουν τη δυνατότητα στον ήρωας μας να διηγηθεί στον αναγνώστη την ιστορία της πόλης, να περιγράψει τα πιο σημαντικά μνημεία της και να περιπλανηθεί στην ιστορία των αιώνων μέσα από τα οποία σιγά σιγά θα συνθέσει το παζλ του μυστηρίου. Μια ιστορία που δεν προσφέρεται μόνο ως κλειδί για τη λύση του μυστηρίου αλλά και συνάμα ως ιστορικό οδηγό γνώσης για τον αναγνώστη μιας πόλης που δεν έχασε ποτέ την αίγλη της στο πέρασμα του χρόνου.Ενδιαφέροντες χαρακτήρες, σκηνές δράσης, συγκίνηση, συνδυασμός μυστηρίου και ιστορίας και ένα πραγματικά ανατρεπτικό φινάλε καθιστούν το εν λόγω βιβλίο άξιο προσοχής. Αγαπημένος ο κεντρικός ήρωας Νεβζντατ ο οποίος απέχει από τους γνωστούς σκληροτράχηλους αστυνόμους που έχουμε γνωρίσει σε άλλα βιβλία. Αντίθετα είναι ευαίσθητος, ανθρώπινος με βαθύτατες γνώσεις , αγάπη και σεβασμό για την πόλη του.Ένα ακόμα στοιχείο που θα ήθελα προσωπικά να σχολιάσω και που θεωρώ ότι θα αποτελέσει σημείο διχασμού βασικά για μας τους έλληνες αναγνώστες είναι το ιστορικό κομμάτι του βιβλίου. Πέρα του ότι θεωρώ ότι μπορεί σε κάποιον οι σχεδόν 70 σελίδες να φανούν κουραστικές και ότι πολλές φορές το ιστορικό και διδακτικό κομμάτι του βιβλίου να κερδίζει το αστυνομικό (αλλά αυτό έχει να κάνει με το προσωπικό γούστο του καθένα και συμφωνώ ότι θα μπορούσε να ναι πιο συνοπτικό γιατί ήταν εύκολο να χαθείς στη μετάφραση αλλά έχοντας ιδιαίτερη αγάπη στην Πόλη δε με ενόχλησε), ένα στοιχείο που σίγουρα θα διχάσει είναι η περιγραφή των ιστορικών γεγονότων από τη ματιά του συγγραφέα. Όπως καταλαβαίνετε και το βρίσκω και πολύ λογικό υπάρχει τούρκικη ματιά στην περιγραφή των γεγονότων και που μπορεί μεν να ενοχλήσει εμάς του έλληνες (που παρεμπιπτόντως αναφέρονται στο βιβλίο ως ρωμιοί και πουθενά ως Έλληνες παρόλο που είχε επικρατήσει η ελληνική γλώσσα). Θεωρώ όμως ότι ο Ουμίτ όσο και αν αντιδρούν κάποιοι το έκανε με τρόπο ευγενικό και χωρίς να γίνεται προκλητικός. Ήταν άλλωστε τέτοια η ευαισθησία και η αγάπη με την οποία ο κεντρικός ήρωας έβλεπε και περιέγραφε την πόλη του που πραγματικά θα ήταν άδικο να προσπεράσει κανείς το συγκεκριμένο βιβλίο τυφλωμένος από εθνικιστικές αντιλήψεις.

  • Jelena
    2019-03-21 04:21

    Mnogo volim price u kojima se neprestano osjeca prisustvo grada: kako grad zivi, traje, opstaje i odise svojom istorijom i energijom, bas kao i ljudi koji ga nastanjuju. Ovaj roman obiluje tim detaljima, tako da je moja ocjena krajnje subjektivna jer ako postoje gradovi koji zasigurno zasluzuju da ne budu samo puko mjesto zbivanja, vec da ponesu i sami dio price, Istanbul je svakako jedan od njih.Koliko samo slojeva i slojeva kojim su ga odjevali i razodjevali svi ovi vjekovi, a sa njima razne kulture, religije, narodi, vladari, previranja.Ne znam zasto je kao rjesenje za naslov odabir pao na “Ubistva u Istanbulu” jer cini mi se da su opcije na drugim jezicima poput memento, rekvijem, sjecanje ili nesto tome slicno mnogo bolje od termina ubistva, ali ok; to je moje licno misljenje.Istina je da se radi o sedam ubistava i sedam leseva koje ubice ostavljaju kraj znamenitih spomenika grada i sve podsjeca na neki obred prinosenja zrtava nikom drugom do Istanbulu: neprezaljenom, nedovoljno cjenjenom i voljenom gradu koji sve vise i vise gubi na svom nekadasnjem sarmu dok ga nagrizaju korupcija, mito, prljavi poslovi, nemar i ravnodusnost vecine gradjana.Detektivska prica zasigurno ne zaokuplja paznju koliko sami opisi grada i njegova istorija, jer - kako i sam pisac istice - ta detektivska prica je kao neki katalizator pomocu kog on razvija pricu o Istanbulu i njegovim metamorfozama kroz lavirinte proslih vremena.I sam istice kako zamjera danasnjem rezimu sto po njemu istorija ovog grada pocinje sa dolaskom Turaka, i sto zanemaruju sve prethodne etape od davne 660 g.p.n.e. i osnivanja (tada) Vizantiona, sto je bilo i prvo ime ovog grada, vise vjekova prije no je postao Konstantinopolj, a onda i zvanicno Istanbul.Kako lesevi bivaju ostavljani kraj cuvenih znamenitosti, tako se u pokusaju razotkrivanja slucaja i ulaska u trag ubicama, prede istorija ovog grada: od osnivaca Bizasa, preko noci u kojoj je boginja mjeseca Hekata spasila Vizantion od ceta Filipa Makedonskog, pa je bas u njenu cast i osmisljen simbol zvjezde i mjeseca koji cak i danas krasi tursku zastavu – a, eto, zanimljivo da su ga smislili jos stari Grci u Hekatinu cast, dok su Turci jos jahali konje po stepama srednje Azije, daleko od Bosfora. Zatim se nizu ubistva koja se ticu Konstantinovog stuba, Jedi kule, Aje Sofije, palate Topkapi, Sulejmanove dzamije i drugih, dok se toliko fino nadovezuju detalji o svim znacajnim vladarima, istorijskim i drustvenim prilikama tog vremena, da se vecina informacija spontano zadrzi u sjecanju. Nesto sto se nazalost ne bi moglo reci za istorijske citanke i uopste za mnoge knjige koje se bave temom istorije, pa ono sto nije poslo za rukom mnogima, Ahmetu Umitu svakako jeste.Likovi su neposredni i zivi, dijalozi kratki i brzi, a opisi vrlo sugestivni uz osjetnu edukativnu nit jer pisac jeste preuzeo na sebe ulogu da otvori citaocima oci i ukaze na bogatstvo i ljepote grada (pogotovo njegovim stanovnicima), pa sve to vodi do tako ubjedljivih slika i zivog osjecaja, da sam imala utisak da hodam ulicama grada, posmatram i osluskujem svaki opisani detalj, bilo da su u pitanju uski sokaci, trosne drvene kuce, kaligrafija starih natpisa, Ajina nebeska kupola ili trubljenje trajekta nalik zalosnom kriku neke zvjeri iz drevnih vremena.

  • Gün
    2019-03-21 08:00

    İstanbul âşıkları için muhteşem bir eser. Eski efsaneler, Bizans imparatorlarına, Kanuni'ye, Fatih'e dair öyküler, eski İstanbul yaşantısına yapılan güzellemeler ile bezenmiş bir İstanbul anlatısı. Kitap ilk sayfasından itibaren okuyucusunu esir alıyor, diğer tüm Ahmet Ümit kitaplarında olduğu gibi neredeyse sonuna kadar da su gibi akıyor. Ancak kurgudaki eksiklikler, bazı karikatürize tipler ve cinayetlerin aydınlanmasındaki (maalesef) yavanlık Ahmet Ümit'in klasına yakışmamış diyebilirim. Daha fazla ayrıntı verip, kitabı okumadan önce buraya göz atanların keyfini kaçırmayayım ama biraz hayal kırıklığına uğramamak mümkün değil. Başka bir yazarın kitabı olsa belki derdim ama Kavim ve özellikle Sis ve Gece gibi son ana kadar esrarını koruyan kitaplarını büyük beğeni ile okuduğum yazardan daha iyisini beklemiştim. Yine de polisiye ve Ahmet Ümit sevenler için idare eder ama İstanbul'a dair bir şey okumaktan keyif alanlara şiddetle tavsiye olunur. İhtişamlı anıtları ve büyülü tarihi ile İstanbul özellikle Tarihi Yarımada bende her zaman huşu uyandırmıştır. Bu duyguyu İstanbul'dan uzaktayken, Ahmet Ümit'in kaleminden okumak iyi geldi.

  • Maria Altiki
    2019-03-22 10:02

    Με ταξίδεψε μέσα στην ιστορία της Κωνσταντινούπολης από το Βυζάντιο έως σήμερα περιγράφοντας με ζωντανά χρώματα μια εκ των αγαπημένων μου πόλη. Μου ζωντάνεψε εικόνες και αναμνήσεις από τις μέρες που πέρασα εκεί. Ποιός θα το περίμενε να ξεχειλίζει τόση ομορφιά, αλλά και φρίκη μέσα από ένα βιβλίο; Ένας κατα συρροήν δολοφόνος, επτά δολοφονίες, απώλεια αγαπημένων προσώπων, πόνος και παιδική φιλία." Εκείνους δεν τους σκότωσαν ζωντανοί, αλλά τα φαντάσματα των ανθρώπων που είχαν σκοτώσει".

  • McODAL
    2019-03-21 08:03

    Güzel bir polisiye. Şok bir sonu var ama biraz sonlara doğru durum anlaşılıyor. İstanbul ile ilgili verdiği bilgiler müthiş. İnsan İstanbul'a bir kere daha aşık oluyor. Kurgusu da oldukça güzel. Film tadında, okuması zevkli bir kitap...

  • Ebru
    2019-02-28 06:17

    Başkomiser Nevzat... ne de güzel anlatmışsın hikayeyi, aşkını, arkadaşlığını, dostluğunu, yitirdiklerini ama değerini unutmadıklarını, İstanbul'u, tarihi, mitolojiyi... Başkomiser Nevzat, Ali komiser ve Zeynep komiser üçlüsü, İstanbul'da tarihi yerlere avuçlarına sikke konularak bırakılarak bir sonraki kuranın yerini bildiren zekice işlenmiş cinayetleri çözmeye çalışırlar (hikaye hakkında yazacağım en ufak ayrıntı bile sonunu belli edeceğinden spoi olmasın diye yazamıyorum). Demir ve Yekta, çocukluğu, İstanbul'u arşınladığı can dostları, birlikte ağlayıp, gülüp, okuyup dağılan ama sonradan yine biraraya gelen 3 kafadarın da hikayesi. Evigenia ne kadar da anlayışlı, olgun aşkla dolu bir kadın. Nevzat'ın Evigenia'sı, işine saygı duyan, onun her zaman desteği olan, kendisine sevgiyle ama bir o kadar da saygıyla bağlı olan Evigenia'aı...Aşk, arkadaşlık, dostluk ve cinayetler arasında okuyacağınız bu hikaye benim çok hoşuma gitti anlatımı çok samimi, yer yer gülüp, yer yer duygusallaşabiliyorsunuz.İyi okumalar dilerim

  • Vicky Ziliaskopoulou
    2019-03-07 04:28

    Το βιβλίο είναι μια μίξη ιστορικού και αστυνομικού, με το ιστορικό στοιχείο κατά τη γνώμη μου να υπερτερεί. Ο συγγραφέας έχει κάνει μια γενναία προσπάθεια να μας παρουσιάσει την ιστορία της Κωνσταντινούπολης μέσα στους αιώνες. Αναφέρει τα πιο σημαντικά ιστορικά γεγονότα της Πόλης και περιγράφει το ιστορικό πλαίσιο της εποχής που κατασκευάστηκαν, τους "τοπικούς άρχοντες" ξεκινώντας από την ίδρυσή της (βασιλείς, βυζαντινούς αυτοκράτορες, σουλτάνους μέχρι και τον Κεμάλ Ατατούρκ) και κάνει και μια περιγραφή κάποιων από τα μνημεία (η οποία θα βοηθήσει όποιον έχει επισκεφτεί την Πόλη να τα αναδημιουργήσει στο μυαλό του και πιστεύω είναι αρκετά καλή ώστε να προτρέψει όποιον δεν τα έχει δει να ψάξει φωτογραφίες τους). Όλα αυτά τα δένει με μια σειρά εγκλημάτων που καλείται να λύσει ο αστυνόμος Νεβζάτ με την διμελή ομάδα του.Να μείνω λίγο στο ιστορικό κομμάτι του βιβλίου: αν περιμένετε από έναν δημοφιλή Τούρκο συγγραφέα να γράψει μέσα για "άλωση της Πόλης" αυταπατάστε. Όπως εμείς μεγαλώσαμε μαθαίνοντας για άλωση, αντίστοιχα αυτοί μεγάλωσαν διδασκόμενοι για κατάκτηση της Πόλης από τον Μωάμεθ τον Πορθητή. Και αυτήν ακριβώς την (γνώση/ παιδεία) άποψη μεταφέρει μέσα στο βιβλίο, αναφέροντας όμως και τον θρύλο του Κωνσταντίνου. Όλη η ιστορία της Πόλης είναι δοσμένη χωρίς φανφάρες και πατριωτισμούς, χωρίς μεγάλα λόγια και προσπάθεια προσηλυτισμού ή οτιδήποτε παρόμοιο, οπότε προσωπικά δεν ενοχλήθηκα ούτε στο ελάχιστο. Και προχωρώ στα υπόλοιπα τμήματα του βιβλίου, αγνοώντας το κομμάτι της ιστορίας.Εκτός από τη βασική υπόθεση της διαλεύκανσης των δολοφονιών μας γνωρίζει και την προσωπική ζωή του αστυνόμου Νεβζάτ. Η φιλία, ο έρωτας, η διαχείριση του πένθους, ακόμη και η αγάπη για τους συνεργάτες του δίνονται πολύ όμορφα. Τις περισσότερες φορές αναφερόταν στον "δύσκολο χαρακτήρα" συνεργάτη και υφιστάμενό του ως "ο αλητάκος μου", πράγμα που το βρήκα πολύ γλυκό, όποιος διαβάσει το βιβλίο πιστεύω θα καταλάβει τον χαρακτήρα του Αλή και θα τον συμπαθήσει.Αρνητικό βρίσκω το γεγονός ότι το βιβλίο μου φάνηκε λίγο "στατικό" και αργό στην εξέλιξη, ειδικά αν το αντιμετωπίσω ως αστυνομικό. Όμως ως ιστορικό είναι εντάξει ( 5 αστέρια). Επίσης και επειδή τυγχάνει να έχω πολλά ακούσματα της Τουρκικής γλώσσας καθώς και της μετάφρασης αυτής στα Ελληνικά (εννοώ το συντακτικό και τις λεπτές αποχρώσεις του τρόπου ομιλίας των Τούρκων) να δώσω συγχαρητήρια στον μεταφραστή που κατάφερε και τα διατήρησε, χωρίς να στερήσει από το βιβλίο την ορθότατη ελληνική σύνταξη και απόδοση.

  • Rıdvan
    2019-03-20 08:16

    Açıkça itiraf etmeliyim ki yazara çok önyargılıydım bu kitaba başlarken. Bu ön yargım Bab-ı Esrar dan kalma. Ancak ne yazık ki bu kitapta ön yargılarımı kıramadı hatta tam aksine daha da derinleştirdi. Sanırım son zamanlarda yaşlandıkça polisiye romanlara olan mesafem gittikçe artıyor. Ya da diğer bir seçenek polisiye roman kalitesi süratle düşüyor. Dolayısıyla bu kitapta bana aşırı derecede soğuk samimiyetsiz sığ ve yapay geldi. Yine benim düşünceme göre elbette, çok satan Avrupalı ve Amerikalı polisiye romanların bir taklidinden fazlasını göremedim ben.Özete geçmeden önce şunu da söyleyeyim, Kitap bir İstanbul kitabı olmaya çok çalışmış ancak Polisiyesi ile şehri bir araya getirememiş yazar. Bazen İstanbulla ilgili tarih iyi hikayeler kitapta emanet dururken bazen ise o yapay gerilim çocukça kalmış. Polisiye romanlardan en büyük beklentim olan final ise oldukça basitti. Hatta şu anda karar verdim ki Kitabı özetlemekten de vazgeçtim.

  • Aysha
    2019-02-26 05:23

    حسنا هذه الرواية الثانية لي مع الكاتب أحمد أوميت ، لذلك كان شعوري لنواحي عدة وأنا أقرأها بأنني من أهل الدار :3 من أهم الأسباب التي أشعرتني بهذا هو أسلوب هذا الكاتب ، إنه مختلف بالنسبة لي حيث قد تعرفت عليه لأول مرة في روايته باب الأسرار هذه المرة كنت مسترخية وقد فقهت تكتيكات ألوانه الأدبيه ، هذا الكاتب يدمج بين شيئين ، وعندما يكتب رواية يتحدث عن عدة أمور على نحو عميق ومركز ولكنه رغم ذلك يحدد محورا أساسا لحكايتهيبقى اللغز والذي لا أجد الإجابة عنه مهمة كثيرا وهو ، ما هو محور الرواية الأساس هنا ؟هل الشق البوليسي ؟ أم تاريخ المدينة ؟ أم التعريج عن طريقة تفكير الناس أو مدى وعيهم وحدود ثقافتهم ؟أيهم المحور وأيهم الذي يخدم الفكرة ليزفها لعقل القاريء ؟عندما أتأثر بكل هذه المحاور الثلاث ويتلقفها عقلي بجلاء أعجز عن الإجابة ولو كانت واضحة أليست هي صروح اسنطبول ؟ لقد أحببت ما تناهت عنده الأحداث ، وبطريقة صادمة ، وبعد تحرري من تلك الصدمة والذهول ، حان الوقت للاستمتاع بالإطار الأدبي الجميل الذي كشف عنه في الخاتمة ، فأنساني الصدمة وبت أتعجب من هذه البراعة وهذا الإحساس

  • Maya
    2019-03-23 09:15

    Мъчително преживяване беше прочитането на тази книга. Всъщност, на двете съдържащи се в нея коренно различни книги. Първата е нещо като исторически пътеводител из Истанбул и е чудесна - задълбочена, писана с огромна любов към града и неговата богата история, с преклонение пред римското и византийското му минало и с куп интересни подробности около най-големите му архитектурни забележителности. Втората е опит за криминале. Въпреки наличието на цели 7 трупа, криминалната история е развита приспивателно скучно. Тройката разследващи се мотае близо 600 страници, като главният герой води купища безсмислени разговори с едни и същи хора, за да му се стовари накрая "прозрението" изневиделица върху главата. Диалозите приличат на извадени от турски сериал и са издържани изцяло в стил безкрайно учтиво нищоказване. Има, разбира се, и сълзливи любовни истории, обвързани с някакъв наивен психологизъм, от който на човек му се приплаква - поне при мен, не от състрадание, а от скука. И ако все пак слагам 2 звезди, то е заради историческата линия - тя ме накара да ми се иска отново да отида в Истанбул, за да открия поне част от красотата му, описана в книгата.

  • Ahu Kader
    2019-03-09 05:07

    Sonunda Başkomiser Nevzat ile tanıştım ve İstanbul'u sokak sokak gezdim hissine vardım. 6 cinayette de kullanan sikkeler sayesinde İstanbul hakkında o kadar güzel bilgi edindim ki anlatamam. Sevdim seni Nevzat :) Bu kitap bana Dan Brown'un Cehennem kitabını anımsattı.

  • Xyto
    2019-03-02 11:05

    Ομολογώ ότι αν και είμαι λάτρης της αστυνομικής λογοτεχνίας το εν λόγω βιβλίο δεν ήθελα να το πιάσω στα χέρια μου για πολλούς λόγους. Τα περισσότερα βιβλία με τίτλο, μια πόλη όπως η Κωνσταντινούπολη, πάντα με παρέπεμπαν σε ιστορικό μυθιστόρημα. Αυτό το βιβλίο άξιζε την προσοχή μου και αξίζει να διαβαστεί απ΄όλους, λάτρεις ή όχι του αστυνομικού μυθιστορήματος. Φόνος ή καλύτερα φόνοι με ιστορικά στοιχεία και ταξιδιωτική περιήγηση στην ιστορική και μαγική Κωνσταντινούπολη. Ιδιαίτερα όμορφο το εξώφυλλο του, από μια παλιά εποχή της Πόλης. Απλή και ευανάγνωστη η γραφή του συγγραφέα. Όμορφος και ιδιαίτερος ο συνδυασμός της αστυνομικής υπόθεσης με την ιστορία της Πόλης και τα μνημεία της (Στήλη του Κωνσταντίνου, Χρυσή Πύλη των τειχών του Θεοδοσίου, Αγία Σοφία, Τόπκαπι). Ένα βιβλίο που ενώνει παρελθόν και παρόν με ιστορίες ώστε να διαλευκανθούν οι φόνοι. Ανατρεπτικό φινάλε, με το συγγραφέα σε όλο το βιβλίο να προσεγγίζει θέματα ιστορικά με ευαίσθητο, ευγενικό και ιδιαίτερο τρόπο, χωρίς να προσβάλει τους Έλληνες και την ελληνική ιστορία.

  • Onur Y
    2019-03-02 12:19

    Ahmet Ümit edebiyatı ile ilk tanışmam. 680 sayfalık kitabı soluksuz okudum diyebilirim. Son derece sürükleyici bir hikayesi olan kitap, içerdiği bol miktarda tarih bilgisi ile doyumsuz bir lezzete sahip. Hikaye kurgusundaki aksaklıklar, mantıksız durumları göz ardı etmemizi sağlıyor bu durum. Ana karakterlerin 1960'lı yıllar karakterlerini andırması beni şahsen rahatsız etmedi. Suspence'i finale dek sürdürmesi de kitabı elimizden düşürmeme nedenlerinin en başında geliyor.

  • Ufuk Ataş
    2019-03-02 08:28

    Kurguda bazı hatalar/eksiklikler olmasına ve tarihi bilgiler alakasız bir şekilde diyaloglara yedirilmeye çalışılsa da beğendim. Tabi beğenmemde İstanbullu olmamın ve tarihi sevmeyen biri olarak İstanbul'un tarihi hakkında bir çok şey öğrenmiş olmamın da etkileri var. Okuduğum ilk Ahmet Ümit kitabıydı ve başından sonuna kadar sıkılmadan okudum..

  • Marie80
    2019-03-09 12:02

    Нешто што многу ми се допадна!!!Прво прекрасните описи на уште попрекрасниот Истанбул од времето на Бизант па до денес за потоа и приказната да ме остави без зборови!Вики, другар секоја ти чест за препораката!!!

  • Berrin
    2019-03-15 10:09

    Ahmet Umit'in polisiye kurgusunun yogun olarak hissedildigi bir kitap daha. Acikcasi bu kitap sayesinde farkinda olmadan Istanbul'a dair cogu kitabin veremedigi kadar tarihsel bilgi edindim. Kendi adima kitabin sonuna kadar katili tahmin etme asamasinda yanildim. Herkese tavsiye edebilirim :)

  • Beril
    2019-03-12 11:26

    İstanbul'un tarihi mekanları dekorunda geçen güzel bir polisiye romanı. Ahmet Ümit'in Son dönem kitaplarından daha başarılı buldum. Her şeyin ötesinde güzel bir Istanbul kitabı olmuş.

  • Turkan Bayraktar
    2019-02-25 06:08

    If you wanna get involved in the streets of Istanbul, this book would give you a great opportunity.

  • Hilal
    2019-03-09 05:01

    Kitap okurken bana genel kültür anlamında bir şeyler katan eserlere daha fazla ısınıyorum. Tarihi kurgu ve polisiye en sevdiğim kitap tarzlarıdır. Eser tam olarak tarihi kurgu olmasa da tarihi olayları içselleştirmiş bir polisiye olması kitabı benim için eşsiz yaptı. Okurken hem cinayetlere kafa yoracak hem de İstanbul hakkında çok güzel bilgiler edineceksiniz. Okuduğum 13 Ahmet Ümit kitabı içerisinde en beğendiğim kesinlikle İstanbul Hatırası oldu.

  • ElifSude
    2019-03-20 11:15

    İstanbul Hatırası, iyi bir tarih, dostluk, sevgi kitabıydı ancak iyi bir polisiye roman değildi. Klasik polisiye klişeleri, kurgudaki eksikler en çok gözüme batan şeylerdi. Olayların çözülme süreci yavan, sıkıcı ve heyecansızdı. Hatta bir sonraki kurbanın hangi krala ve yapitlara gönderme yaptığını merak etmesem bu kitabin bitimi çok daha uzun sürerdi, en azından benim açımdan. Şupheliler vs. her şey o kadar açıktı ki bir polisiyede olmasi gereken gizem ve yarataciligi bulamadim. Bu yüzden kitabı bir dostluk, sevgi ve tarih romani olarak ele almak daha iyi olur diye düşünüyorum. Böyle düşünüldüğünde kitaptan daha çok keyif alınır ve polisiye kismindan bir beklenti içinde olunmaz.Evet kitap Istanbul tarihi konusunda çok çok iyiydi. Tarihi gerçekten sevmem ama İstanbul'u Ahmet Ümit öyle bir anlatmış ki, birde bunu polisiyeyle harmanlamış, bu ikisi birleştiğinde gerçekten büyülü bir sonuç ortaya çıkıyor. Kitabin bu özelliğine bayildim. Her cinayette daha çok etkilendim. Bana kalirsa Ahmet Ümit'in amaci bir polisiye değil bir İstanbul romani yazmakti ve bunu hayli hayli başarmış. Ancak ne yazik ki Istanbul tarihi etkeni olmasa sıradan bir kitaptı.Bir diğer sevmedigim nokta, finalin iyi yazilamamis olmasıydı. Burada katilden bahsetmiyorum, final cok sasirtti ve etkiledi elbette ama iyi yazilamamisti. Ahmet Ümit aşkı, sevgiyi hissettirmekte çok iyi ancak ne yazık ki acıyı, üzüntüyü hissettirememis. O final için yazim tarzi çok hafif kaçmış. Daha ağır, daha dramatik bir şeyler beklerdim. Bu beklentimin sebebi de kitabi polisiyeden çok duygusal bir roman olarak görmem. Mesela Millennium serisinin yazarı da duyguları çok yazmiyor ama polisiye yönü o kadar iyi ki bunun eksikligini hissetmiyorsunuz. Fakat Ahmet Ümit'in polisiye yönü siradandi, duygusal yönündeyse eksikler vardi. Bu yüzden tarih etkeni olmasa bu kitap çok çok eksik kalırdı hem polisiye hem de duygusal bir roman olarak.Son olarak kitapta çok uzatilmis yerler vardi. Ozellikle Nevzat'in rüyaları, insanlarla konuşmaları, konuyla bir alakasi olmayan Nevzat'in ozel hayatına dair sayfalarca yazi... Bir polisiyede olaylari bu kadar uzatmak niye? Kitap bir 100 sayfa daha kisa olabilirmiş. .Bu kadar yermeme rağmen yine de okunmaz diyemem.. Genele bakildiginda kotu bir kitap değildi, goodreadsta 4,09 puani bosuna almis degil, yalnizca ne beklediginizle alakali. Sadece İstanbul yönü için bile okunmaya değer ama polisiye istiyorsaniz, eh, Ahmet Ümit'in başka kitaplarina yönelin derim.

  • صالح الشحري
    2019-03-06 07:19

    صروح اسطنبول -------------- تعطي الرواية قدرا مدهشا من الحرية يتيح لكاتبها توظيف خلفيات كثيرة تعطي سرديته عمقا و تأثيرا ، كل هذا يعتبر اضافة الي الفن الروائي بشرط ان لا تتحول هذه الخلفيات الي ثقل يعيق التطور الطبيعي للنص الروائي او يختلس من امتاعه، و هذا النص التركي علي طوله وظف الرواية توظيفا بديعا ليجعل من اثار اسطمبول و حكامها و سلاطينها -بما يروي عنهم من حقايق و أساطير - ابطالا لروايته. و قد كان ذلك مثريا للرواية و حاملا لرسالتها. سياق الرواية البوليسية لم تحكم حبكته الا اثار اسطنبول و تاريخها، و السياق الروائي يعطي الحياة و الحركة و الكلام للأماكن و أوابد التاريخ ، و يرفع قيمتها في الذاكرة و يحيها في وجدان قارئيه .الحبكة البوليسية ايضا لافتة للنظر، حيث يكون المجرم في الحقيقة هو الضحية بينما يكون الضحية هو المجرم الحقيقي، صراع بين الرأسمالية المتسلقة التي تريد ان تحول تاريخ و حضارة اعظم المدن و أكثرها تألقا في التاريخ، الي مادة للبيع و الشراء و ضحية للاستهلاك الذي لا يعبأ بخصوصية المكان و لا بشخصيته و يتغول حتي يعبث بالعدالة و بقيم البشر و يوظف للدفاع عنه سدنة العدالة المفترضين من صحفيين و محامين و موظفين رسميين، و عندما يكون الصراع بين هذه الرأسمالية الشرهة و البشر الذين لم يعودوا يمتلكون الا إنسانيتهم و ذكرياتهم و أماكن عشقهم بعد ان فقدوا زوجاتهم و حبيباتهم و ابناءهم فانه من الصعب الا تتعاطف مع المظلوم مهما اخطاء في سلوكه للدفاع عن نفسه ،و حين يتمكن الراسمالي من ان يوظف الدولة بسياسييها و اداراتها لتصبح خصما للعدالة يجد اصحاب الهم الإنساني انفسهم في مأزق لا يملكون منه فكاكا الا بان يقوموا بأنفسهم بالعمل علي تحقيق العدالة و محاسبة الجريمة، معادلة معكوسة تستنزف إنسانيتنا و تبتز قيمنا. و الرواية علي جمالها لا تبخل علي قراءها بثراء معلوماتها عن اسطنبول المدينة التي ألهمت عبر التاريخ الشعراء و الفنانين، ان الصراع علي اسطنبول كان صراعا علي عرش العالم، لكنه الان يصبح صراعا علي تاريخها و شخصيتها و قيمها. و هو الصراع نفسه الذي يحدث في كل مكان بأشكال مختلفة لكنه في النهاية مقايضة إنسانية البشر بالمادة و الشهوات البشرية في أحط اشكالها، احسب للمؤلف عدم انسياقة وراء الغرائزية، و النصوص الأدبية التي تحاكي الشعر جمالا و التي ساقها في تغزله بمدينته و إنسانها و تاريخها،الرواية مرافعة فنية عن الجمال و عن الانسان في السياق العام و عن اسطنبول مدينة التاريخ في سياقها الخاص، كتاب جميل لكاتب جميل عن مدينة نرجوا ان تبقي جميلة و ملهمة

  • Sanem Çakmak
    2019-03-02 12:08

    Şu koskocaman oğlan 2 günde silip süpürttü kendini.Ne kadar katili/katilleri tahmin etmiş olsam da yine de heyecanlı, soluksuz bir biçimde diğer sayfayı adeta yırtarak açtım.İlk Ahmet Ümit kitabım ve kesinlikle son olmayacak.Zira İstanbul'un tarihini yapılan bir dizi cinayetle pekiştirip altına da çok anlamlı bir neden vermek her babayiğidin harcı değil.Konusuna gelirsek;Başkomiser Nevzat ve ekibi,daha hemen kitabın başında bir cesetle karşılaşırlar.Bu ceset,şu an tam hatırlayamadığım bir yerde, elleri başının üstünde, avuç içlerinden birleşmiş bir halde ve avucunun içinde ise çok eski,antik bir sikke bulundurmuş bir vaziyette Atatürk heykelinin dibinde uzanmaktadır.İşte tam da bu noktadan sonra İstanbul için önemli kişilerin sikkeleri cesetlerle beraber karşımıza çıkıyor.Ve bu kadar düzenli cinayetlerin katil veya katillerini bulmak da bir hayli zorlaşıyor.Kitap bir Başkomiser Nevzat Serisi'nin dördüncü kitabı imiş.Ve seriye bodoslama dalmış oldum ben de. Ama hiçbir eksiklik yaşamadım.Ayrı bir kitap gibi de okunabilir.Karakterleri bir kaç kişi dışında benimseyemedim ki bu da kitabın tek dezavantajı idi zannımca.Kitaptaki Ali karakterini genel olarak sevmedim.Bunun nedenine gelirsek,Ali'nin kendi siyasi,sosyal vs. fikirlerine uymayan kişilerin direk şüpheli listesine çekmesini çok ama çok garipsedim,yadırgadım.Hemen hemen herkesi şüpheli listesine alıp ki bu yaptığı doğru olabilir,sonra da onların arkasından daha hiçbir şey belli değil iken ağır sözler söylemesi de keza öyleydi.Hiç kimseyi yaşadığı yerden,dış görünüşünden yargılayamazsınız,değil mi?Ama bu karakterimiz bunu milyon kez yaptı.Ötekileştirmeye çok karşıyım ve bu davranışlara gelemiyorum.Ki Nevzat da öyleydi.Ali'yi her zaman böyle durumlarda aydınlattı da.Her neyse sevmiş olduğum bir kitap idi.Türk yazar epeydir okumuyordum.Doğrusu ön yargılarım da vardı.Fakat Ahmet Ümit kalemini artık içim rahat bir şekilde tavsiye ederim.

  • Sezin Aydın
    2019-03-12 11:16

    Romalılar yedinin kutsal ve uğurlu bir sayı olduğuna inanırlardı. Muhtemelen İyonyalı Pisagor'un mirası. Yedi gün, yedi ay, yedi yıl...Bu nedenle olsa gerek Konstantin başkentini Roma'da olduğu gibi yedi tepe üstüne kurdu. Sarayındaki büyük salonun adını 'Yedi Kandil' koymuştu. İmparatoru korumakla görevli 'Yedi Muhafız Alayı' vardı. Bildiğiniz gibi Müslümanlıkta da yedi sayısı önemlidir. Kuran'da Mülk Suresi'nde göğün yedi katlı olduğundan söz edilir. Hac sırasında Kabe'nin etrafında yedi kez dönülür. Aslında bakarsanız bütün kültürler birbirinin devamıdır, hiç biri ötekinden bağımsız değildir."(Sultan Ahmet Camii)"Mimarı Sedefkar Mehmet Ağa. Ustası Mimar Sinan'dan öğrendiklerini kendi hunerini de katarak bu olaganustu eseri yaratmış. Bir de karısındaki Ayasofya'ya bakın. İki mihteşem mabet, iki görkemli tapınak. Eğer Ayasofya olmasaydı, Sultan Ahmet Camii de olmazdı. Yani Hristiyanlık olmasa Müslümanlık, Yahudilik olmasa Hristiyanlık olmazdı. Şöyle de diyebiliriz: Eğer Sümerler olmasaydı Hititler, Hititler olmasaydı antik Yunan, antik Yunan olmasaydı Roma İmparatorluğu, Roma İmparatorluğu olmasaydı Osmanlı İmparatorluğu olmazdı. İnsanlığın büyük uygarlığını oluşturan değişik evrelerdir bunlar. Birini çekip alırsanız, anlamsız bir bozluk doğar, tarihi tamamlayamazsınız.""Ellerini Allah'a açmıştı Sultan...Konstantiniyye bir başlangıçtı. Kadim bir düşün uyanışıydı sadece. Nasıl ki İskender güneşin solduğu yerden güneşin doğduğu yere yürüdüyse. O da güneşi izleyecekti. Işık hiç batmasın diye.""Peygamberinin sözleri çınladı Ayasofya'nın kubbesinde: 'Konstantin elbette fetholunacaktır. Onu fetheden kumandan ne güzel kumandan, onu fetheden asker ne güzel askerdir.""...bir şehri kılıçla fethedebilirsiniz ama onu gerçekten kazanmanızın yolu gönülleri fethetmektir. Gönülleri açmanın yolu ise Istanbul'u gül bahçesine çevirmekten geçer."

  • Александра Атанасова
    2019-03-15 06:18

    Ощо взето интересна криминална история, в която двама от главните заподозрени си прехвърлят топката, обвинявайки другия. И то доста убедително. И накрая виновния се оказва.....ама там където най - малко си го очаквал....И дори разочарованието от това е добре описано...|Но това, заради което аз бях взела книгата от библиотеката, е че беше писано в анотацията че има множество препратки към историята на този мегаполис. И наистина, в хода на цялото разследване, автора ни връща още от самото начало на този град - от пристигането на заселниците от Мегара, създаването на Византион от крал Визас, Константинопол на император Константин. Разказани са историите и легендите за голяма част от историческите паметници /дори и тези, които вече не съществуват/. И всичко това без дори ни най - малко да натоварва самата история. Книгата се чете плавно, а именно историческата нишка увлича все повече и повече. В същото време авторът разказва колко лесно е да бъде въвлечен един млад човек в тероризма....За това, колко е важно да човек да познава историята си, и колко малко всъщност знае....Въобще, не съжалявам, че започнах да я чета." А градовете са като хората - ако забравят миналото си, ако се откъснат от историята си, се прощават и с идентичността си. Нищо свое не им остава. Стават еднакви и посредствени, като хората.""Също като расата и пола, религията не биваше да се приема като общ знаменател, под който да подвеждани всички разделящи хората неща. Защото имаме нещо много помежду си - и това е, че сме хора.""Мъртвите не могат на никого да навредят, господин главен инспектор. Злото идва от живите, от хората, напуснали правия път.""По - добре да се замислиш повече, отколкото да се уповаваш на Бога!"

  • woman on a hot tin moon
    2019-03-18 07:19

    Ahmet Ümit külliyatından okuduğum ilk kitap. Benim için tam bir hüsran. İstanbul tarihinden nemalanan fakat bunu yaparken tarihi roman ile tarih kitabı arasındaki dengeyi tutturamamış bir ''roman''. Cinayet bürosunda görevli karakterler bir cinayeti çözmeye çalışırken İstanbul'un tarihinin kendilerine yardımcı olabileceğini fark eder ve bu tarihi araştırmaya başlarlar. Uzun uzun ansiklopedik bilgiler sunarlar bize. Yer yer öylesine yapmacık kaçar ki bu tarihi bilgi, sanki roman yazar gibi yapıp bizi İstanbul'un tarihi ile ilgili bilgilendirmek üzere yola çıkmıştır romancı. Söz konusu tarih bilgisi roman evrenine gerektiği gibi yedirilememiştir. Kitabı 100. sayfada elimden bırakmamın sebeplerinden biri bu olsa da diğer sebepler de azımsanacak gibi değil: yazarın karşımıza çıkardığı her karakterden kuşkulanmamız için karakterlerin hal ve tavırlarına sindirmeye çalıştığı şüpheyi fazlaca yapay buldum. Ayrıca romanı kalıplı kılmak adına, romanın ilerleyişine herhangi bir katkısı olmayan bölümler eklenmiş. Umarım sık sık best-seller olan Ahmet Ümit'in diğer romanları bu romanı kadar fiyasko değildir. Tek kitapla yazar eleştirmeyi doğru bulmuyorum ama İstanbul Hatırası romanıyla tanıdığım Ahmet Ümit benim üzerimde pek de güçlü bir intiba bırakmadı.

  • Shams Alizada
    2019-03-13 10:22

    Kendinizi bu kitapta ​kaybetmeye hazır olun. Şahane bir serüven. İstanbul'u semt semt dolaşarak insanları gösteriyor bize usta yazar Ahmet Ümit. Güzelliklerin içindeki çirkinlikleri, umutlarımızı çaresizlik üzerine kurduğumuzu, hayatın önemli taraflarının ne kadar önemsiz olduğunu gösteriyor. Ahmet Ümit dersini öyle basit bir dille de vermiyor, doyurucu, okşayıcı anlatımları ile taçlandırıyor detaylı kurgusunu. Karakterlere gelince başlı başına büyük yapıt.Karakterleri sanki yanımıza arkadaş olarak veriyor. Ben her karakteri ayrı ayrı sevdim. Tabii en çok başkomiser Nevzatı sevdim. Yaşamayı bilen birine benziyor. Bir tek artıları ile değil eksileri ile de seviyor hayatı. Bir sürü konuşurum "İstanbul Hatırası" hakkında ama, yorumun kısası makbuldür. En son olarak diyeceğim şu: Lütfen siz hep yazın Ahmet hocam. İstanbul'u tarihi ve coğrafi açıdan anlatımı için ayrı bir teşekkürü borç bilirim kendime.

  • Angela
    2019-03-13 10:15

    I really liked this story, just as I have enjoyed the other books of Ahmet Umit's that I have read. The start tends to be a little awkward and the translation is not perfect all the way through, but the readability and interest builds throughout the story and makes it worth it. Also, Umit gives you hints and you think you know how the mystery ends but in reality, you aren't positive until the main character is. The best part? The best part is that the story links to the beautiful and intriguing history of Istanbul. Love it and can't wait for more of his books to be translated!

  • Tugba
    2019-03-15 09:06

    Hayatımda şuana kadar okuduğum en iyi kitaplardan biri. İstanbul'da yaşayanların, İstanbul severlerin ya da istanbul'a ilgi duyanların mutlaka okuması gerekiyor diye düşünüyorum. Baştan sona ilgimizi en yüksek seviyelerde tutan, ustaca kurgulanmış bir hikayenin içerisinde yol alırken İstanbul'un tarihi ve tarihi eserleri ile ilgili içi çok dolu bilgiler ediniyoruz. Yazarın bazı yerlerde yaptığı uzun betimlemeler kimi zaman satırları hızlı hızlı okumama neden olsa da bu kitap polisiye kategorisinde parmakla gösterebileceğim eserlerden biri. Kalemine sağlık Ahmet Ümit!

  • Doaa
    2019-03-13 11:23

    رواية من الحجم الكبير.. من المفترض انها بوليسية كما يدل الغلافالرواية بوليسية تاريخية مغرقة فى التاريخ التركى بشدةحدوث جريمة جديدة هى الفقرة القاطعة لسلسلة التاريخاللى بتستعرضها الروايةلم تعجبنى النهاية فى ظهور شخصية القاتل باكثر شخصين كانوا بادوار ثانوية فى الروايةالترجمة كانت جيدة جداَ لم اشعر اننى اقرا رواية مترجمة طوال قرائتى للرواية

  • Vasilis Kalandaridis
    2019-03-07 09:28

    Υπέροχο.Και δεν ειναι απλά μια αστυνομική ιστορία,κάθε άλλο.Ειναι ένας υπέροχος οδηγός για την Πόλη,ένας ύμνος για την Πόλη και την ιστορία της.Θα διαβάσω κι άλλο βιβλίο του Ουμιτ,δυστυχώς όμως δεν υπάρχει άλλο στα ελληνικά με τον αστυνόμο Νεβζατ.