Read Όσο υπάρχει Ανατολή by Κωνσταντίνα Μόσχου Online

Όσο υπάρχει Ανατολή

Μεσαίωνας, 1050 μ.Χ.: Η "αγία "αυτοκράτειρα Ζωή εγκαταλείπει τον μάταιο τούτο κόσμο. Αλλά για τον λαό της, στο Ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος, είναι μια χρονιά σαν όλες τις άλλες... Κάποιοι αναρωτιούνται, άλλοι αντιστέκονται και κάποιοι άλλοι -οι περισσότεροι- ελπίζουν.Αν, λοιπόν, υπάρχουν όρια που να χωρίζουν τον άνθρωπο από το ζώο, τον ασύδοτο από τον φτωχό και την αγάπη από τΜεσαίωνας, 1050 μ.Χ.: Η "αγία "αυτοκράτειρα Ζωή εγκαταλείπει τον μάταιο τούτο κόσμο. Αλλά για τον λαό της, στο Ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος, είναι μια χρονιά σαν όλες τις άλλες... Κάποιοι αναρωτιούνται, άλλοι αντιστέκονται και κάποιοι άλλοι -οι περισσότεροι- ελπίζουν.Αν, λοιπόν, υπάρχουν όρια που να χωρίζουν τον άνθρωπο από το ζώο, τον ασύδοτο από τον φτωχό και την αγάπη από το μίσος, τότε αυτά τα όρια είναι ακόμα ασαφή. Για τους πάροικους εκείνης της εποχής, το όριο είναι λιτό φαγητό, λίγο καλό κρασί, πολλή δουλειά και αρκετή απατεωνιά - το αλάτι και το πιπέρι της ζωής τους. Γιατί η φτώχεια τους είναι μεγαλύτερη από την ανάγκη να ασχολούνται με το παλάτι και τους παρατρεχάμενους...Παρακμιακά, υποχθόνια, η Ιστορία επαναλαμβάνεται... Από τη Μικρά Ασία εκείνης της εποχής ως τον σύγχρονο ελλαδικό χώρο. Χτες, σήμερα, αύριο......

Title : Όσο υπάρχει Ανατολή
Author :
Rating :
ISBN : 30244360
Format Type : Paperback
Number of Pages : 344 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

Όσο υπάρχει Ανατολή Reviews

  • Πάνος Τουρλής
    2019-02-12 02:56

    Ένα τελείως διαφορετικό μυθιστόρημα, τόσο φρέσκο και πρωτότυπα δοσμένο που με γοήτευσε! 1050 μ. Χ., εποχή της αυτοκράτειρας Ζωής. Μια οικογένεια αγωνίζεται να επιβιώσει από τους δυσβάσταχτους φόρους και τους ληστές χωρίς να ξέρει ότι ένα μυστικό, βαθιά κρυμμένο μες στη γη, θα τους αλλάξει για πάντα τη ζωή! Υπέροχη γραφή, δυνατές σκηνές, ρεαλισμός και λίγα ιστορικά στοιχεία που δεν κουράζουν τον αναγνώστη. Το ατού του βιβλίου είναι το γεγονός ότι κατά την αφήγηση της ιστορίας οι σκηνές που περιγράφονται, τα λόγια που εκφέρουν οι ήρωες, οι καταστάσεις που βιώνουν φέρνουν στον νου του αναγνώστη συνειρμικά τη σημερινή κατάσταση: φόροι, βία, φόβος, οι πλούσιοι χωρίς όρια και οι φτωχοί χωρίς ελπίδα. Η ξανθιά δούλα Μαρτίνα ζει σε ένα σπίτι την εφηβεία της, μπαίνοντας στο μάτι πολλών αρσενικών που την ορέγονται. Η Ευδοκία, η κυρά του σπιτιού, σηκώνεται αχάραγα κάθε πρωί και κάπου πάει, κανείς δεν έμαθε ποτέ. Η κόρη της, Κοραλλία, και ο Σταυριανός, ο γαμπρός της, έφεραν στον κόσμο δίδυμα, την Ηλιοστάλακτη και τον Ακύλα. Στο ίδιο σπίτι μένει και ο γενικών καθηκόντων Αγαπητός ή Καλόγερος, εγκατελειμμένος από τη σύζυγό του χρόνια πριν ενώ στα περίχωρα του χωραφιού μένει και μια κακιά μάγισσα, η τρελο-Λαλένια. Όλοι αυτοί, με αφορμή ένα μικρο-ατύχημα του Αγαπητού, αρχίζουν να περπατούν μες στο βιβλίο, να πηγαίνουν κάπου συγκεκριμένα, να επιστρέφουν, να γνωριζουν νέους ανθρώπους, καλούς και κακούς, οπότε ο αναγνώστης μαθαίνει και τη δική τους ιστορία, έχουν κι αυτοί τον δικό τους ρόλο στην αλληλεπίδραση με την οικογένεια της Ευδοκίας κι όλα αυτά πολύ χαλαρά, σα να πηγαίνεις για καφέ με έναν φίλο και δε σε νοιάζει πού θα λοξοδρομήσει η κουβέντα, αρκεί να περνάς καλά. Σταδιακά έμαθα για το παρελθόν τους, για τις συνέπειες των πράξεών τους, για την ολοκληρωμένη προσωπικότητά τους. Η γραφή της κυρίας Μόσχου με μάγεψε. Δυνατή στην αναπαράσταση σκηνών, αληθινή στους διαλόγους, έξυπνη στον χειρισμό της πλοκής, πραγματικά με άφησε άφωνο. Η ιστορία ίσως να μη φαίνεται σφιχτοδεμένη και με κάποιον προορισμό, εξέλιξη, ανατροπή, σύντομα όμως η εντύπωση αυτή καταρρίπτεται. Οι χαρακτήρες που πλαισιώνουν την ιστορία και πετάγονται από δω κι από κει στην κατ’ επίφασιν μονοδιάστατη και γραμμική αφήγηση, αρχίζουν να στενεύουν τον κλοιό και να αποκτούν άμεση σχέση μεταξύ τους και όλες αυτές οι επαφές, οι συναντήσεις, οι γνωριμίες σχηματίζουν σταδιακά και σχετικά γρήγορα ένα πολύ καλά δουλεμένο παζλ. Δεν έχω ξανασυναντήσει τέτοια ιδέα και πρωτοτυπία Αρχικά απολάμβανα το γράψιμο, τις ιστορικές πληροφορίες για την εποχή και το πλαίσιο στο οποίο κινούνται όλα αυτά τα πρόσωπα, λίγες και καλές, και αναρωτιόμουν «μα, πού το πάει η συγγραφέας;». Πήρε τον τάδε, τον πήγε εκεί, κάτι συνέβη, γνώρισε κάποιον άλλον, αυτός ο άλλος έχει τη δική του ιστορία, ξαναγυρνάμε στην οικογένεια της Ευδοκίας κλπ. Ούτε έντονη δράση, ούτε κάποιο φως στο βάθος. Και κει που λέω, εντάξει, μια όμορφη ιστορία, ξαφνικά πέφτει η χιονοστιβάδα των αποκαλύψεων, ξεσπά ένας σίφουναας ανατροπών και τοποθετούνται όλα στη θέση τους. Το φινάλε του βιβλίου ήταν πανέξπυνο!Το μυθιστόρημα είναι καλογραμμένο, πρωτότυπο, διαφορετικό και ρίχνει μια μικρή ματιά στην εποχή της ματαιόδοξης Ζωής Πορφυρογέννητης, συζύγου τριών αντρών! Εποχή φτωχών μεροκαματιάρηδων αγροτών με δυσβάσταχτους φόρους, σκληρών και πλούσιων Δυνατών, ζητιάνων και τρελών. Η κυρία Μόσχου δε φείδεται να στήσει σε όλη του την έκταση και την αλήθεια αυτό το σκληρό ιστορικό πλαίσιο και να το εμπλουτίσει με προσεγμένους χαρακτήρες και με μια εξαιρετική ιστορία, πλήρη, γεμάτη συναισθήματα, νοήματα και παραλληλισμούς με το σήμερα.