Read De Roes van het Heden by Luc de Vos Online

de-roes-van-het-heden

In 'De roes van het heden' zijn de beste columns van Luc De Vos gebundeld. Een deel daarvan verscheen nog niet eerder in boekvorm. Samensteller Christophe Vekeman, die ook het voorwoord verzorgde, richtte een prachtig monument op voor de literaire nalatenschap van Luc De Vos. 'Ik sprak: ""Beste vriend, luister eens goed. Ga er eens voor zitten, ik zal u uitleggen hoe dat kIn 'De roes van het heden' zijn de beste columns van Luc De Vos gebundeld. Een deel daarvan verscheen nog niet eerder in boekvorm. Samensteller Christophe Vekeman, die ook het voorwoord verzorgde, richtte een prachtig monument op voor de literaire nalatenschap van Luc De Vos. 'Ik sprak: ""Beste vriend, luister eens goed. Ga er eens voor zitten, ik zal u uitleggen hoe dat komt. Goed opletten, kerel, dan leert gij ook wat bij op geschiedkundig en filosofisch vlak. Gij zijt nooit te oud om te leren, vrolijke losbol die gij zijt! De wereld zit als volgt in elkaar: in deze hooghartige hedonistische samenleving wentelen wij ons als onbesuisde kinderen in de roes van het heden. Wie, zo vraag ik u, wenst nog in het licht van de toekomst te leven. De mensen, zij leven maar raak en denken niet aan morgen.""' Op 29 november 2014 stierf Luc De Vos geheel onverwacht. Daarmee dompelde hij Vlaanderen maar ook Nederland in rouw. Meer dan vijfentwintig jaar lang schreef hij parels van liedjesteksten en zong hij zich de ziel uit zijn lijf met zijn band Gorki. Daarnaast publiceerde hij veelgelezen columns, verhalen en romans....

Title : De Roes van het Heden
Author :
Rating :
ISBN : 9789025446048
Format Type : Paperback
Number of Pages : 221 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

De Roes van het Heden Reviews

  • Anaïs
    2019-07-06 06:35

    Het leven is maar een droom.

  • Benedikte
    2019-07-07 03:48

    "Ik denk vaak na over het ideale onderwijs, omdat ik het zelf nooit mocht genieten. Catullus, Augustinus, ook Rousseau schreven erover, eeuwen geleden. De kern hunner betogen luidt hetzelfde: laat onderwijs geen boodschap voor later prediken. Laat het een tuin zijn waarin jonge mensen mogen spelen."De god van Wippelgem is dood, leve de god van Wippelgem: zo zou je deze postume bundeling van de columns van Luc De Vos kunnen noemen. Ze werd uitgegeven onder het toeziend oog van Christophe Vekeman. De cover toont werk van Michaël Borremans: daarmee heb je gelijk kunstminnend Vlaanderen aan je voeten, zelfs al hebben ze van het oeuvre van De Vos geen kaas gegeten.De dingen waar Luc De Vos over schreef, zijn inmiddels bekend: zijn jeugd, een bescheiden komaf, zijn leven in het internaat, zijn hang naar perfecte taal en de eeuwige (en fragiele) balans tussen een leven als doodgewone dorpsjongen en succesvol rockmuzikant. Doe daar een flinke scheut (ontluikende) seksualiteit en onbevangenheid bij, en je weet wat deze compilatie je biedt: 222 bladzijden oervlaamse tranches de vie. Het decor heet meestal Gent, de fictieve vriend Rocky is Vos' metgezel in heel wat bijdragen.De Vos is geen Shakespeare, maar ook geen vuilschrijver. Hij zweert bij rechttoe rechtaan proza dat baadt in wat naïeve inhoud, zonder dat het geheel naïef overkomt. Er zit humor verscholen in al wat hij ons vertelt: de teksten in 'De roes van het heden' voelen daar ook als columns van vlees en bloed. Het is aangenaam vertier voor wie tussen andere dingen door, graag wat verteerbare literatuur ter hand neemt. De Vos bezondigt zich als auteur zelden of nooit aan platitudes en blijft immer zichzelf. Het is leuk om op deze manier met de man kennis te maken. Maar het boek van A tot Z 'liken' is wat mij betreft minder evident: daardoor valt de schrijver te veel in herhaling en weet hij niet altijd te verrassen of te boeien. Tussen de prozaïsche hoogvliegers zitten er dus ook teksten die over weinig of niets gaan, en verdacht veel op de tekst ervoor of erna lijken.Samengevat: Vos had zijn sterke en minder sterke momenten. Als schrijver en als muzikant. Dit boek vormt daar de neerslag van. Een absolute must have voor al wie aan Gorki en de man verslingerd was, maar geen must read voor wie op zoek is naar een 'kanjer' van een boek. Ik wed dat de betrokkene mij deze kritische laatste noot vanuit de hemel, wijl hij tokkelt op zijn onafscheidelijke gitaar, vergeeft. Immers: alleen Elvis blijft bestaan... en die kwam niet uit Wippelgem :)

  • Christophe Scheire
    2019-07-14 10:23

    De afscheidsrede van Vekeman op de begrafenis van Vos was 5 sterren materiaal, maar ook met deze selectie van columns van Vos creëert hij een mooi eerbetoon aan zijn vriend. Wat het meest opvalt is de authenticiteit van Vos' columns. Nu ze hier zo gebundeld staan, winnen ze plots aan kracht. Waarschijnlijk ook omdat ze op een overrompelende manier inzage geven in de mens die Vos was. Je hebt nu pas door dat Vos ook in zijn columns - hij noemde het zelf consequent columnpjes - uitzonderlijk authentiek was. Al zeverend en zwanzend toch een diepe snaar raken, en zichzelf bloot geven, daar was Vos toch wel uitzonderlijk in.