Read เกียวโตซ่อนกลิ่น by อุทิศ เหมะมูล Online

เกียวโตซ่อนกลิ่น

เกียวโตซอนกลินKyoto: Hidden Sense残り香を秘めた京都เรืองสันขนาดยาวสามภาษา (ไทย-อังกฤษ-ญีปุน)“เขากลับมาเอนตัวลงนอนบนเตียง นาฬิกาบนโตะหัวเตียงบอกเวลาตีสีหาสิบหกนาที เขาเหยียดแขนออกไป ลากมือไปมาชาๆ กลางอากาศ อะไรเลาทีไหลลึกเงียบเชียบอยูภายในเกียวโต มันจะเหมือนนำมันดินเหนียวหนืดและดินโคลนขุนขนหรือไม มันจะอุนและรอนไหม หรือวาเยนเยียบ มือของวารีสางผานความมืดคลุมเครือ สัมผัสหนืดหยุนมีแรงตาเกียวโตซ่อนกลิ่นKyoto: Hidden Sense残り香を秘めた京都เรื่องสั้นขนาดยาวสามภาษา (ไทย-อังกฤษ-ญี่ปุ่น)“เขากลับมาเอนตัวลงนอนบนเตียง นาฬิกาบนโต๊ะหัวเตียงบอกเวลาตีสี่ห้าสิบหกนาที เขาเหยียดแขนออกไป ลากมือไปมาช้าๆ กลางอากาศ อะไรเล่าที่ไหลลึกเงียบเชียบอยู่ภายในเกียวโต มันจะเหมือนน้ำมันดินเหนียวหนืดและดินโคลนขุ่นข้นหรือไม่ มันจะอุ่นและร้อนไหม หรือว่าเย็นเยียบ มือของวารีสางผ่านความมืดคลุมเครือ สัมผัสหนืดหยุ่นมีแรงต้านเริ่มจับตัวแข็งขึ้น มันสากและอุ่นผะผ่าว กลายเป็นกำแพงเหตุที่เขาสะดุ้งตื่นเพราะฝันเห็นกำแพง กำแพงค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาหาตัวเขา ค่อยๆ โอบล้อมเข้ามา เคลื่อนเข้ามาอย่างช้าๆ ไม่เร่งร้อน แต่หนักแน่นแน่วแน่ เป็นกำแพงเก่าแก่ เช่นซากโบราณสถานอย่างเมืองสุโขทัยหรือไม่ก็เมืองเก่าอยุธยา กำแพงอิฐเผาสีแดงส้ม ถูกลมกัดเซาะเป็นรูพรุนด้วยกาลเวลา อิฐก่อเรียงขัดขนัดแน่นโบกด้วยปูนผสมน้ำอ้อย กรุ่นกลิ่นดินเผาอ่อนๆ หวานลึกในคอเมื่อได้กลิ่น ไม่เชิงว่าเป็นกลิ่นหอม แต่เป็นกลิ่นอับแห้ง กาลเวลาทำให้กลิ่นเดิมมันเหือดไป เป็นกลิ่นเฝื่อนของดอกบัวแห้งผสมกลิ่นเถ้าธูป ถ้าจะระบุให้ชัดเพราะวารีเคยดม – กลิ่นเถ้ากระดูกของพ่อ – และนี่เองคือกลิ่นกับสัมผัสของกำแพงในความฝันเมื่อครู่”ส่วนหนึ่งใน เกียวโตซ่อนกลิ่น— “เรื่องการร่วมเพศไม่ได้เป็นสิ่งเดียวที่เกียวโตซ่อนกลิ่นได้สะกดทับไว้ ความผิดหวังและการกดกลั้นทางการเมืองเป็นอีกประเด็นที่เห็นได้ชัด ผมไม่แปลกใจที่วารีไม่ร้องไห้ ไม่มีน้ำตา เพราะเขาได้ให้ทุกอย่างทั้งหมดแก่พ่อของเขาแล้ว รวมถึงจิตวิญญาณ ผมมั่นใจว่าไม่ได้เป็นการบังเอิญเลยที่ม่อนเอ่ยถึงยานอวกาศหลายครั้ง เขามีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะหลีกหนีออกจากความพิลึกพิลั่นในประเทศ วารี ม่อน และพวกเราหลายๆ คนต่างค้นพบในวันหนึ่งว่าเราเป็นมนุษย์ต่างดาว (หรือสัตว์พิเศษ) เราอาศัยอยู่ ณ ดาวรูปด้ามขวานหรือหัวช้างที่ถูกจามออกจากร่าง ออกจากสิ่งที่เรียกว่าโลก กลายเป็นวัตถุเคว้งคว้างในอวกาศ”คำนิยมโดย อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล...

Title : เกียวโตซ่อนกลิ่น
Author :
Rating :
ISBN : 9786167751474
Format Type : Hardcover
Number of Pages : 170 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

เกียวโตซ่อนกลิ่น Reviews

  • Jessada_K
    2019-02-26 12:30

    วารี = น้ำ ซึ่งน้ำสามารถตีความหมายเป็นสัญลักษณ์ของเพศหญิงได้ส่วนตัวงานพูดถึงเพศสภาพและการเมืองที่ถูกกดทับของการแสดงออก และสัญลักษณ์ของน้ำที่สื่อถึงเพศหญิงที่คุณอุทิศตั้งใจให้ดูแปลกแยกและแตกต่างทางสัญลักษณ์เชิงสังคม ซึ่งตัวพ่อนั้นก็อาจเป็นอีกหนึ่งสัญลักษณ์ที่ก้าวล้ำไปสู่จุดๆหนึ่งของสิ่งหนึ่งที่น่าพอจะเข้าใจได้ และตัวละครอย่าง โทโมะ (ซึ่งภาษาญี่ปุ่นหมายความว่า เพื่อน) ก็ดูจะถูกทำให้หายไปเมื่อใช้สัญลักษณ์การลุกไล่ของคลื่นน้ำ และจำนวนตัวเลข 112 ก็ส่อความหมายของอำนาจจุดสุดท้าย วารี ซึ่งโดดเดี่ยวและเคว้งคว้างอยู่ในความพิลึกพิลั่นของเหตุการณ์ต่างๆ อย่างกับมนุษย์ต่างดาวที่หลงเข้ามาอยู่ในดาวเคราะห์ใบหนึ่งที่เขาไม่รู้จัก

  • Metavee
    2019-02-27 11:40

    There's a thing inside Tomo that similar me a lot. I don't know why but I feel it. I need to book a one-way ticket to Kyoto right now.

  • peppY
    2019-03-14 16:24

    2.5

  • Fon
    2019-03-23 17:25

    อ่านเกียวโตซ่อนกลิ่นของคุณอุทิศ เหมะมูลจบแล้ว แอบยิ้มกับบางข้อความที่เผยความคิดของตัวละคร บังเอิญ(หรือเปล่า?)ที่พี่เจ้ย อภิชาติพงศ์เป็นผู้เขียนคำนิยม เพราะเราก็เคยยิ้มงุงิแบบนี้มาแล้วตอนดูสัตว์ประหลาดเรื่องสั้นกะทัดรัดที่ร้อยรัดเหตุการณ์ต่างๆ ไว้ ไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์ 14 ตุลา การชุมนุมที่แยกราชประสงค์ มาตรา 112 แผ่นดินไหวและซึนามิที่โทโฮขุ ฯลฯคิดว่าต้องอ่านซ้ำเพื่อทำความเข้าใจเหตุการณ์ส่วนตัวของตัวละครกับเหตุการณ์ภายนอกที่ส่งผลต่อตัวละครอีกที ดูเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลกับบุคคล (วารีกับพ่อ วารีกับโทโมะ วารีกับแม่) และบุคคลกับรัฐ

  • Kaitong Kook Kook
    2019-03-08 18:32

    ผมยิ้มเมื่ออ่านจบ มันไม่ใช่การประทับยิ้มบนใบหน้าด้วยความดีใจหรือรู้สึกยินดีอะไร แต่มันรู้สึกร่วมกับตัวละครมากกว่าคือ ปลงไปกับความเศร้า พอแล้ว พอเถอะ เรื่องสั้นขนาด100+หน้า(เฉพาะภาษาไทย) กับเรื่องราวแห่งการรำลึกถึง การถูกตรา ยึดตรึงกับอดีตที่ผูกใจเจ็บเอาไว้ แล้วแทรกด้วยเหตุการณ์ทางการเมืองในประเทศที่ชอบปิดปากการตั้งคำถามของผู้คน.....ผมไม่อยากให้เรื่องมันจบแค่นี้ มันควรยาวกว่านี้ มันสั้นเกินไป ด้วยความที่เป็นเรื่องสั้น มันทำให้อารมณ์ผมเหมือนตกวูบไปเช่นเดียวตอนที่บ้านเกิดของโทโมะโดนสึนามิถล่ม ในขณะเดียวกันก็รู้สึกใจหายไม่ต่างอะไรกับวารี...เหมือนกับความรู้สึกมันเว้าแหว่งไปเสียดื้อๆ มันน่าเศร้านะ

  • Topu Apple
    2019-03-21 10:30

    ตั้งใจอ่านแบบไม่สนสัญลักษณ์อะไรทั้งสิ้น ผลที่ได้ก็ยังรู้สึกถึงความบันเทิงของมันอยู่ดี ในแง่ของการบรรยายความด้านสถานที่ สำหรับคนที่มีความหลังกับเกียวโต มีร่องรอยยังหลงเหลือกับทางเดินเลียบแม่น้ำทาคาเสะแล้ว มันทำให้อารมณ์เหงาปลิดปลิวพรั่งพรูมาก เหมือนตัวเองกำลังเดินตามโทโมะซังไปใกล้ๆ หัวใจของผมลอยล่อยไปข้างๆ คุณ จะขึ้นเขาคุรามะ หรือจมมิดหายไปกับสายน้ำคาโมะ ผมก็จะไม่หลีกหนีเสียที่สั้นไปหน่อย และระทมเกินไป การขาดหายไปโดยที่ไม่รู้มันเศร้าและไร้ความหวังให้ดำรงชีวิตต่อนะ

  • Tirasha
    2019-03-04 13:26

    เป็นไปได้มั้ยที่ไม่เคยดูหนังของเจ้ย แต่อ่านหนังสือเล่มนี้แล้วอยากแนะนำต่อว่าเหมือนดูหนังของเจ้ย ฮ่าๆๆและความที่มันเป็นเกียวโต ทำให้นึกถึงหนังญี่ปุ่นเรียบเฉื่อย แต่เรื่องนี้ก็ไม่ได้เรียบเฉื่อยนะ ฮ่าๆๆ งงมั้ยนิฉากของเรื่องร่วมสมัยมาก และแอบอยากอ่านวิทยานิพนธ์ของวารีนะ :)