Read Το κάλεσμα της φλόγας by Ηλιάνα Κλεφτάκη Online

Το κάλεσμα της φλόγας

Το νησί Άλβιον στη Θαντόρια, τον τρίτο κόσμο, ήταν ο πρώτος τόπος που πήρε υπόσταση: γι' αυτό ήταν το Κέντρο, ο συνδετικός κρίκος και των επτά κόσμων. Όλοι οι κόσμοι, τροφοδοτούνταν με ενέργεια από το Άλβιον και τον πυρήνα του, τη Φλόγα της Ζωής. Ήταν ένας άγιος τόπος, με μόνο σκοπό την προστασία της Φλόγας από τους Ζοφερούς και τους Αβυσσαίους, δυο αντίπαλα έθνη που ήθελαΤο νησί Άλβιον στη Θαντόρια, τον τρίτο κόσμο, ήταν ο πρώτος τόπος που πήρε υπόσταση: γι' αυτό ήταν το Κέντρο, ο συνδετικός κρίκος και των επτά κόσμων. Όλοι οι κόσμοι, τροφοδοτούνταν με ενέργεια από το Άλβιον και τον πυρήνα του, τη Φλόγα της Ζωής. Ήταν ένας άγιος τόπος, με μόνο σκοπό την προστασία της Φλόγας από τους Ζοφερούς και τους Αβυσσαίους, δυο αντίπαλα έθνη που ήθελαν να τη διεκδικήσουν για να κυριαρχήσουν σε όλους τους κόσμους. Επικεφαλής τους, ο αιμοδιψής Βολφ των Ρέιβεν και η πιο σκοτεινή απ' όλους, η μάγισσα Μοργκάνα.Εκεί ξεκινά η ιστορία μιας νεαρής κοπέλας από τη Γη, της Ιζαντόρα, που επιλέχθηκε για να κρατήσει κρυμμένη τη Φλόγα της Ζωής, ανταλλάσσοντάς την με την ψυχή της. Με τη βοήθεια των Φωτοφόρων και των Φυλάκων που αντιστέκονται αιώνες στα πανούργα τεχνάσματα των Ρέιβεν, θα ξεκινήσει ένα ταξίδι και θα αγωνιστεί μέχρι τέλους, τόσο στο Άλβιον όσο και στη Γη, για να προστατέψει τη Φλόγα της Ζωής......

Title : Το κάλεσμα της φλόγας
Author :
Rating :
ISBN : 9789609796217
Format Type : Paperback
Number of Pages : 346 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

Το κάλεσμα της φλόγας Reviews

  • Δημήτρης Αργασταράς
    2019-02-24 20:35

    Το πρώτο μυθιστόρημα της –νεαρότατης ηλικιακά– Ηλιάνας Κλεφτάκη "Οι Ψιθυριστές: Το Κάλεσμα της Φλόγας", που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Momentum, αποτελεί ένα πολύ καλό δείγμα fantasy μυθιστορήματος, που διαβάζεται ολόκληρο, από την αρχή μέχρι το τέλος, και παρακολουθείται με ενδιαφέρον από τον αναγνώστη.Στο βιβλίο υπάρχουν τρεις βασικές φυλές : εκείνοι που προσπαθούν να διαφυλάξουν την ισορροπία των κόσμων και έχουν υπό την προστασία τους την Φλόγα της Ζωής, οι λεγόμενοι Φωτοφόροι, και εκείνοι που θέλουν να κερδίσουν με κάθε κόστος αυτή την δύναμη, οι λεγόμενοι Αβυσσαίοι, για να την χρησιμοποιούν για τους δικούς τους ιδιοτελείς σκοπούς. Ανάμεσα στα δύο αυτά στρατόπεδα στέκονται οι Ζοφεροί, βαμπιρικά όντα, που δεν θέλουν η δύναμη της Φλόγας να πέσει στα χέρια των Αβυσσαίων, αλλά, από την άλλη, την θέλουν για δικό τους λογαριασμό. Στις πρώτες σελίδες, λοιπόν, βρισκόμαστε εν τω μέσω μίας επικής μάχης στο κάστρο του Άλβιον, όπου οι συνασπισμένες δυνάμεις προσπαθούν να απωθήσουν για άλλη μια φορά τους Αβυσσαίους. Η Κρίστα Κόννορ, πριγκίπισσα του Δασωμένου Βασιλείου και μάγισσα Δεύτερης Γενιάς, παίζει κεντρικό ρόλο σε αυτή την μάχη, καθώς αγωνίζεται μέχρι το τέλος, ενώ βοηθιέται από την συνδέσμιά της, την δίδυμη αδερφή της Ντάρια, και την Ούρσα, την γριά μάγισσα με τα τρία πρόσωπα και εκπαιδεύτρια των Ψιθυριστών. Κι ενώ μια ακόμη πύρρειος νίκη εναντίον των Μαύρων Μάγων επιτυγχάνεται, οι ισορροπίες φαίνεται να αλλάζουν : η Κρίστα, μετά την τελευταία μάχη, κερδίζει τον θρόνο του Άλβιον και γίνεται επισήμως η προστάτιδα της Φλόγας. Η Μοργκάνα, μια πανίσχυρη Ζοφερή μάγισσα Πρώτης Γενιάς, ανυπομονεί πλέον να ελέγξει η ίδια την δύναμη της Φλόγας και τα περάσματα των κόσμων. Και ο Βολφ, ο βασιλιάς των Ζοφερών και άρχοντας του Αράν, ετοιμάζει μια δική του επιδρομή εναντίον του Άλβιον για να γίνει εκείνος κύριος του ενεργειακού Κέντρου.Έτσι, η Κρίστα εγκαταλείπει το νησί της Θαντέρια και δέχεται την πρόταση του βασιλιά των Φωτοφόρων για προστασία, αφού πρώτα έχει κρύψει την Φλόγα της Ζωής στο ασφαλέστερο μέρος που μπορεί, μέσα στην ψυχή της, καθιστώντας την Φλόγα ξενιστή της. Θα ακολουθήσουν διάφορες περιπέτειες και ένα ρομαντικό ειδύλλιο ανάμεσα στην Κρίστα και τον Έρικ, τον πρίγκιπα των Φωτοφόρων, με αποτέλεσμα η Κρίστα να γεννήσει δίδυμα, ένα αγόρι και ένα κορίτσι… Τελικά, για να σώσει την ζωή των παιδιών της και την Φλόγα της Ζωής από τις απειλές της Μοργκάνα, η νεαρή βασίλισσα θα μεταβιβάσει την Φλόγα στην κόρη της, την μικρή Ιζαντόρα, η οποία και θα σταλθεί στην Γη, μέχρι να μπορέσει να μεγαλώσει και να βρει τρόπο η Μοργκάνα να της αποσπάσει την Φλόγα…Στην πραγματικότητα, όπως αντιλαμβανόμαστε από ένα σημείο κι έπειτα, η πρωταγωνίστρια της σειράς των Ψιθυριστών είναι η Ιζαντόρα, που καλείται να ανακαλύψει την πραγματική της φύση και να δώσει την τελική μάχη για την προστασία της Φλόγας..."Οι Ψιθυριστές: Το Κάλεσμα της Φλόγας" περιέχει ορισμένα βασικά προτερήματα που το καθιστούν ένα ελληνικό fantasy μυθιστόρημα άξιο προσοχής. Καταρχήν, διαθέτει μια καλά δουλεμένη και στιβαρή κοσμοπλασία, αρμονικά ενταγμένη στην αφήγηση της ιστορία, χωρίς η συγγραφέας να δείχνει άγχος ή αμηχανία στο ξεδίπλωμά της προς τον αναγνώστη. Έτσι αυξάνεται ο ρεαλισμός και η απρόσκοπτη αναγνωστική απόλαυση, ενώ το ενδιαφέρον διατηρείται ζωντανό καθώς τα κομμάτια του πάζλ συνδυάζονται σταδιακά μεταξύ τους. Ένα ακόμη στοιχείο που μου άρεσε στο βιβλίο είναι ότι η Κλεφτάκη δείχνει επηρεασμένη από κλασικά στοιχεία των fantasy μυθιστορημάτων, χωρίς οι επιρροές της να έχουν έναν μεταβλητά πρόσκαιρο χαρακτήρα. Για παράδειγμα, οι Ζοφεροί είναι μεν βρικόλακες, όμως τα βαμπιρικά τους στοιχεία δεν προβάλλονται ιδιαίτερα, με εκείνον τον τρόπο που έχουμε συνηθίσει σε πληθώρα ανάλογων vampire-novels. Στην αρχή, παρακολουθούμε την περιπέτεια της βασίλισσας Κρίστα να σώσει τον κόσμο της, και το ρομαντικό της ειδύλλιο με τον πρίγκιπα Έρικ, ενώ έπειτα η Ιζαντόρα έρχεται αντιμέτωπη με την κακιά θετή της μητέρα, Άννα Ρίβενς και τον άντρα της Μαξ – στοιχεία που παραπέμπουν, με αρκετά έμμεσο τρόπο είναι η αλήθεια, ακόμη και σε κλασικά παραμυθιακά μοτίβα. Γενικά, η γραφή κυλά ομαλά και στρωτά, με μία οικονομία στα επιμέρους στοιχεία της – δράση, περιγραφές, πρόσωπα, εξέλιξη της πλοκής – που δείχνει πως η Κλεφτάκη διαθέτει το σωστό συγγραφικό ένστικτο για την ανάπτυξη ενός μυθιστορήματος. Από την άλλη, ως μία αδυναμία θα μπορούσαμε να αναφέρουμε το γεγονός ότι η υπόθεση μοιάζει να ακολουθεί πολύ πιστά τις συμβάσεις του είδους και ότι τα πρόσωπα είναι πολύ τυποποιημένα στους ρόλους τους. Συνολικά, πάντως, οι Ψιθυριστές μου άφησαν πολύ θετικές εντυπώσεις. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται ευχάριστα, κερδίζοντας το ενδιαφέρον και την συμπάθεια του αναγνώστη... (πρώτη παρουσίαση στο flefalo.blogspot.gr)

  • Ευθυμία Δεσποτάκη
    2019-02-28 16:18

    Τα καλά νέα: 1) Πρόκειται για φάντασυ. Ίσως να απευθύνεται σε YA αλλά η ουσία του είναι καθαρό φάντασυ.2) Στέρεη κοσμοπλασία, είναι φανερό ότι η συγγραφέας ξέρει τι λέει και πού είναι τι. (βλ. και στα κακά νέα όμως). Οι αναφορές σε πραγματικά μέρη πολύ προσεκτικά διαλεγμένες και σεμνές (Πύλες Λέι, Στόουνχετζ)3) Όταν αποφασίζει να μπει στα χωράφια τουτουνού του κόσμου και διαλέγει το Λονδίνο, ξέρει να μην αρχίσει να λέει μπαρούφες για ένα μέρος που πιθανόν δεν το γνωρίζει, οπότε η δράση περιορίζεται σε σημεία που μπορεί η ίδια η συγγραφέας να δημιουργήσει, πχ, ένα αρχοντικό ή σε εσωτερικούς χώρους. Αυτό το κολπάκι, το 99% των Ελλήνων συγγραφέων φαντασίας επιστημονικής φαντασίας και τρόμου (ου μην αλλά και της συμβατικής λογοτεχνίας) δεν το γνωρίζει.Τα κακά νέα:1) Η γραφή. Δεν είναι ιδιαίτερα κακή, αλλά θεωρώ ότι κάποια πράγματα τουλάχιστον ο επιμελητής της θα έπρεπε να τα έχει πιάσει. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, η φράση "τα βλέφαρα των ματιών". Γιατί, υπάρχουν κι άλλα βλέφαρα στο ανθρώπινο σώμα; Επίσης μεγάλο πρόβλημα υπάρχει με τα κόμματα. Το ελληνικό συντακτικό απαγορεύει το χωρισμό του αντικειμένου από το ρήμα και το υποκείμενο της πρότασης με κόμμα, πχ. "Η Χ κοίταξε, τον Ψ". Αλλά και αυτό θα έπρεπε να το πιάσει ο επιμελητής και να το διορθώσει.2) Ενώ η ίδια η συγγραφέας ξέρει για ποιο πράγμα της κοσμοπλασίας της μιλάει κάθε φορά, δεν είναι καλή στο να το φανερώνει και στον αναγνώστη. Μαρτύρησα μέχρι να καταλάβω τι είναι και πώς σχετίζονται Ψυθιριστές, Φωτοφόροι, Φύλακες, Ζοφεροί και Αβυσσαίοι. Όπως επίσης και η ίδια η γεωγραφία μού είναι δύσκολο να την κατανοήσω, να σχηματίσω ένα γενικό πλαίσιο του κόσμου της Θαντόρια στο μυαλό μου. Και δεν είναι ότι δεν έχω εμπειρία σε αυτό, έτσι;3) Η πλοκή είναι ας την πω καλούτσικη, αλλά κάποιες φορές απλά δεν παλεύεται. Κι αυτό γιατί (βλ. 4)4) οι χαρακτήρες είναι πιο χάρτινοι κι από παπιέ μασέ. Είναι κλισαρισμένοι μέχρι τέλους και η σχέση τους με μια κάποια αληθοφάνεια είναι πιο μικρή κι από ιπποτικό μυθιστόρημα. Αυτό που σίγουρα δε μου άρεσε είναι η απεικόνιση των δύο ηρωίδων της, της Κρίστα και της Ιζαντόρα. Η πρώτη δηλώνει ότι είναι μια δυναμική κι ανεξάρτητη μάγισσα, τόσο ικανή και σωστή που η Φλόγα της Ζωής την επιλέγει για "ξενιστή" της. Στην πραγματικότητα η Κρίστα είναι ένα παλιοκόριτσο, επιπέδου προεφηβείας, που κάθε τόσο χάνει τις αισθήσεις της (δυο-τρεις φορές σε κάθε κεφάλαιο), κάθε τόσο το σκάει για να πάει μια βόλτα διακινδυνεύοντας να σκοτωθεί, απαχθεί, βιαστεί, αιχμαλωτιστεί από τους κακούς, χάσει τη Φλόγα της Ζωής, "γιατί θέλει την ελευθερία της". Είναι δε τόσο ανεξάρτητη που δεν έχει καν δική της γκαρνταρόμπα, πάντα ένας άντρας τής παρέχει την ένδυσή της, που φυσικά είναι ένα υπέροχο, πανέμορφο φόρεμα. Ειλικρινά αν η Κρίστα ήταν κόρη μου θα τη θεωρούσα ηλίθια. Το ίδιο και η Ιζαντόρα, κάνει κάθε φορά το αντίθετο από αυτό που της λένε για να προστατευτεί και κάθε φορά μπλέκει, και κάθε φορά κάποιος ωραίος νεαρός την τραντάζει και της λέει να φερθεί ώριμα και φυσικά εκείνη τον γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της.Αυτή η αστοχία της συγγραφέως με ενόχλησε ιδιαίτερα. Μου δείχνει ένα κορίτσι που στα 14 έως 20 του χρόνια, εν έτη 2014, θεωρεί υποσυνείδητα ότι ένα δυναμικό και ανεξάρτητο κορίτσι πρέπει να το τραντάζουν για να το τιθασεύσουν, να το αποκαλούν συνέχεια "μικρή", ακόμη κι αν είναι βασίλισσα και να το ντύνουν σαν κούκλα όσοι αρσενικοί πέσουν στο δρόμο της.Αυτό είναι και το μεγάλο πρόβλημα με την πλοκή τελικά. Δύο πρωταγωνιστικοί χαρακτήρες που αγγίζουν τα όρια της παιδιάστικης βλακείας είναι πολύ δύσκολο να οδηγήσουν σε μια καλή, στέρεη κι ενδιαφέρουσα πλοκή. Κι όταν λέω παιδιάστικη βλακεία δεν εννοώ βλάκας σαν παιδί, αλλά σαν ένα παιδί που φέρεται βλακωδώς.Δυσκολεύτηκα να το τελειώσω. Έχω διαβάσει χειρότερα βιβλία από αυτό, είναι η αλήθεια, αλλά θα ήθελα η "Αθάνατη Νύχτα" του δεύτερου βιβλίου να έχει βελτιωθεί σε αυτά τουλάχιστον τα βασικά σημεία.

  • Despina Dontsiou
    2019-03-10 19:34

    Αρκετά καλό, κατά τη γνώμη μου, αν κα θα μπορούσε να διορθωθεί σε μερικά σημεία!Κατ' αρχήν η συγγραφεας έχει καταφέρει να δημιουργήσει με άψογο τρόπο έναν κόσμο της φαντασίας, και να μας τον.παρουσιάσει με αρκετά εύστοχο τρόπο! Όσο αφορά τους ήρωες έχουν ολοκληρωμένη προσωπικότητα που δικαιολογεί τις αντιδράσεις και τις συμπεριφορές τους! Ωστόσο, κάτι που θα μπορούσε να διορθωθεί είναι ίσως κάποια πράγματα στην εξέλιξη της πλοκής. (π.χ. σε μερικά κεφάλαια η πρωταγωνίστρια χάνει τις αισθήσεις της αρκετές φορές ενώ θα μπορούσαν να μεωθούν)Αναφορικά νε την γλώσσα που χρησιμοποιει η συγγραφέας έχω να τονίσω πως οι περιγραφές είναι αρκετά λεπτομερείς χωρίς να κουραζουν καθως και η συχνη χρηση προφορικου λογου ζωντανευει το κειμενο! Πολυ καλη προσπαθεια και πιστευω πως αν η συγγραφεας συνεχισει να γραφει θα βελτιωθει αρκετα!