Read The Axeman's Jazz by Ray Celestin Online

the-axeman-s-jazz

New Orleans, 1919. As a dark serial killer – The Axeman – stalks the city, three individuals set out to unmask him…Though every citizen of the ‘Big Easy’ thinks they know who could be behind the terrifying murders, Detective Lieutenant Michael Talbot, heading up the official investigation, is struggling to find leads. But Michael has a grave secret – and if he doesn’t findNew Orleans, 1919. As a dark serial killer – The Axeman – stalks the city, three individuals set out to unmask him…Though every citizen of the ‘Big Easy’ thinks they know who could be behind the terrifying murders, Detective Lieutenant Michael Talbot, heading up the official investigation, is struggling to find leads. But Michael has a grave secret – and if he doesn’t find himself on the right track fast – it could be exposed…Former detective Luca d’Andrea has spent the last six years in Angola state penitentiary, after Michael, his protégée, blew the whistle on his corrupt behaviour. Now a newly freed man, Luca finds himself working with the mafia, whose need to solve the mystery of the Axeman is every bit as urgent as the authorities’.Meanwhile, Ida is a secretary at the Pinkerton Detective Agency.Obsessed with Sherlock Holmes and dreaming of a better life, Ida stumbles across a clue which lures her and her trumpet-playing friend, Lewis ‘Louis’ Armstrong, to the case and into terrible danger…As Michael, Luca and Ida each draw closer to discovering the killer’s identity, the Axeman himself will issue a challenge to the people of New Orleans: play jazz or risk becoming the next victim. And as the case builds to its crescendo, the sky will darken and a great storm will loom over the city…...

Title : The Axeman's Jazz
Author :
Rating :
ISBN : 9781447258865
Format Type : Hardcover
Number of Pages : 427 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

The Axeman's Jazz Reviews

  • Marilena ⚓
    2019-02-28 14:36

    Δεν περίμενα να απολαύσω ποτέ,βιβλίο με την λέξη ''δολοφόνος'' στον τίτλο του.Δεν μπορούσα να το αφήσω απ΄τα χέρια μου, ήθελα να μάθω ποιος κρυβόταν πίσω απ΄τον ''Πελεκητή'' και μέχρι το τέλος του βιβλίου,δεν έχεις ιδέα.(τουλάχιστον εγώ δεν είχα).Μου άρεσε που δεν είχε ένα πρωταγωνιστή, αλλα τρεις,έτσι η αφήγηση είχε πιο ενδιαφέρον, με αποτέλεσμα να με κρατούσε περισσότερο.Ευτυχώς που το διάβασα τώρα που βγήκε και η συνέχεια,γιατί θέλω να μάθω τι θα γίνει παρακάτω και (view spoiler)[που πήγε ο Λούκα????(view spoiler)[Θέλω το δεύτερο ΤΩΡΑ! (hide spoiler)] (hide spoiler)]

  • F.R.
    2019-02-25 15:25

    For a novel called ‘The Axeman’s Jazz’, one with gruesome murders in post-First World War New Orleans, one which has the young Louis Armstrong as one of the main characters for god’s sake, the book itself just feels a bit – well – conservative. With the word ‘jazz’ in the title, you’d hope the prose would be passionate and soaring, that it would capture the fluency and rhythm of jazz itself. You’d hope it would emulate James Elroy’s ‘White Jazz’, another historical crime novel with - well - the word 'jazz' in the title, but one whose prose really does echo jazz music. However no, we don’t have that. Instead we have that kind of safe, fundamentally unchallenging style which seems uniform across all airport/supermarket thrillers. Indeed the book it reminded me most of was ‘The Interpretation of Murder’ – which you might remember from supermarkets and airports a few years back. That was Sigmund Freud investigating murder in New York in 1909, this is young ‘Lewis’ Armstrong’ investigating murder in New Orleans in 1919. Yes, the basic ideas are very similar, but one would have hoped that the execution of a book about an eighteen year old jazz musician, would be vastly different to one about the then fifty-three year old father of psychiatry.So we have gory murders (although these are gory murders that are pretty tastefully described), three different sets of detectives trying to solve the crimes and an ending which nods to – of all things – ‘Batman Begins’. It’s a fine thriller and not a bad book by any means, yet I can’t help thinking there might have been something really quite spectacular here.

  • Steve
    2019-02-25 19:36

    The setting for this book is promising - New Orleans, early 20th century - and evoked pretty well throughout. It's based on a real-life serial killer, which adds to the fascination. The book is written competently, with occasional flashes of excellence.I really don't think the whole thing works, though. Firstly, there are way too many point-of-view characters. The cop, the corrupt ex-cop, the reporter, the female detective, Louis Armstrong... all investigating different aspects of the same case. It switches around so much that I never really felt I got to know any of them. Some of them never even meet, so we can't even gauge them by their interactions with each other. And why is Louis Armstrong a character here? It seemed like he was just thrown in there as someone the reader would have heard of.Secondly, the Axeman. In a more interesting story, he would be a looming presence, a shadowy figure who comes into focus as the story progresses. But here, I get not much sense of him at all as the story progresses, no suspense about his discovery. I wasn't even in suspense about their being another murder, because the story seemed to wander off on so many different threads. One storyline concludes with a good and interesting explanation of who he is and what he's doing, but (a) there's not much satisfaction in the discovery of that information, because it boils down to simply the detective finding the right person, and they tell everything; and (b) there's so many other explanations stirred up by the other story lines that it kind of gets buried in the rest of the plot.I know I shouldn't review a book that could have been, but if this had stuck to Michael and Ida (or just Ida, she was the most interesting of all of the protagonists), and had them just tracking down the Axeman instead of all the other stuff that was layered on top of it, I think it would have been a much more gripping and enjoyable read. As it was, I got frustrated with the constant scene-changing, and ultimately didn't engage with either the characters or the plot.

  • Katerina Charisi
    2019-03-19 14:34

    Είναι η πρώτη φορά που δυσκολεύομαι να βαθμολογήσω, γιατί άλλο βαθμό αξίζει το βιβλίο στη γλώσσα του κι άλλο η ελληνική μετάφραση που ήταν κακή. Ένα στόρι βασισμένο σε ένα άλλο, αληθινό στόρι, ένα από τα δυσκολότερα εγχειρήματα που μπορεί να αποφασίσει ένας συγγραφέας κι αυτό γιατί: Στο Storytelling, αυτό που έχει σημασία και μόνο, είναι να κάνεις τον άλλο να νοιαστεί. Να νοιαστεί αρκετά για αυτά που λες ώστε να συνεχίσει να διαβάζει, να νοιαστεί αρκετά για τους ήρωες ώστε να μην παρατήσει το βιβλίο, να νιώσει κι αυτός κάτι κάπου μέσα στην ιστορία, να ταυτιστεί. Κι όταν γράφεις μια ιστορία πάνω σε μια άλλη, πραγματική- όταν πατάς πάνω σε γεγονότα που πράγματι έχουν συμβεί, ρισκάρεις σχεδόν σε κάθε βήμα της πλοκής, να χάσεις το παιχνίδι. Και ξέρετε γιατί; Γιατί πολλά πράγματα όντως έχουν συμβεί, αλλά και πολλά από αυτά δεν ενδιαφέρουν κανέναν. Οι αληθινές ιστορίες- μάλλον τα βιβλία που βασίζονται σε αληθινά γεγονότα- έχουν ένα προβάδισμα σε σχέση με την καθαρή μυθοπλασία. Κι αυτό γιατί όλους μας εξιτάρει το να διαβάζουμε για ένα φριχτό έγκλημα που συνέβη στ’ αλήθεια, κι όσο χειρότερη η πράξη, η αλήθεια, τόσο μεγαλύτερο και το ενδιαφέρον του κοινού προκαταβολικά. Πριν καν διαβάσει το βιβλίο. Από κει και πέρα είναι στο χέρι του συγγραφέα να ανταποκριθεί στις ήδη αυξημένες προσδοκίες του κοινού και να του δώσει ένα βιβλίο που θα κρατήσει αυτό το προκαταβολικό ενδιαφέρον ψηλά, και ως το τέλος της ανάγνωσης. Κι εκεί κρύβονται οι παγίδες. Μέσα σε όλο αυτόν τον όγκο πληροφοριών και στοιχείων πάνω στα αληθινά γεγονότα, υπάρχουν και πολλά που ναι μεν ήταν αλήθεια, ναι μεν έχουν συμβεί, αλλά πρέπει ο συγγραφέας να μπορεί να κρίνει αν θα τα συμπεριλάβει στο βιβλίο του, αν θα τα αλλάξει ελαφρώς/συμμορφώσει ή αν θα τα αφήσει απ’ έξω. Προσέξτε: Μιλάμε για βιβλίο βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, ΟΧΙ καταγραφή. Μιλάμε πάντα για Fiction. Έχει πολύ μεγάλη σημασία να το καταλάβουμε αυτό. Ακόμα και το πιο απίστευτο γεγονός μπορεί να έχει συμβεί, ακόμα και η πιο απροσδόκητη εξέλιξη σε μια πορεία γεγονότων μπορεί να έχει συμβεί, ακόμα και το θαύμα ναι, μπορεί να έχει συμβεί, αλλά αν αυτό δε δέσει με τη μυθοπλασία και την πραγματικότητα που στήνει ο συγγραφέας, πρέπει να το παραλείψει. Θα το κάνει; Η Νέα Ορλεάνη είναι ίσως ο ιδανικότερος τόπος για μια σκοτεινή ιστορία. Είναι αυτό το ανακάτεμα λαών και πολιτισμών, είναι η τοποθεσία της, είναι η μουσική της, είναι το βουντού. Στη Νέα Ορλεάνη, όλα γίνονται διαφορετικά. Υπάρχει μεγάλο ιστορικό παραφρονημένων ανθρώπων, ανθρώπων που σκοτώνουν επειδή υποψιάζονταν πως κάποιος τους έχει κάνει μάγια. Ο Πελεκητής είχε κερδίσει τον τίτλο του μη-ανθρώπου, του εξωπραγματικού, του πνεύματος. Με φόντο μια μαγευτική από όλες τις πλευρές Νέα Ορλεάνη, τρεις ομάδες ανθρώπων αναζητούν το ίδιο πρόσωπο. Αν και πολύ ενδιαφέρων ο τρόπος αφήγησης, η αστυνομική πλοκή μάλλον είναι χαλαρή- κι εκεί κάπου γεμίζει τα κενά η μουσική. Ίσως να μην είναι τόσο hardcore αστυνομικό, ίσως να μην είναι η White Jazz του James Ellroy- όμως είναι ένα βιβλίο που δεν περνά απαρατήρητο. Κι εδώ ερχόμαστε στα δικά μας. Η ελληνική έκδοση δυστυχώς δεν στάθηκε όπως έπρεπε σε αυτό το βιβλίο. Ό,τι κι αν αποδειχθεί τελικά αυτό το βιβλίο στην Ελλάδα, το σίγουρο είναι ότι θα το έχει καταφέρει από μόνο του. Ένα πραγματικά υπέροχο εξώφυλλο- το ορίτζιναλ μεν, αλλά υπέροχο, ανάγλυφο, γυαλιστερό, όμως εκεί αρχίζει και τελειώνει η όποια συμβολή του εκδοτικού. Γιατί μέσα είναι το (έλεος πια!) εφημεριδόχαρτο, αυτό που λεκιάζει ακόμα κι από τη φυσική λιπαρότητα του ανθρώπινου δέρματος, αυτό που βλέπουμε στα βίπερ-στα Βιβλία Περιπτέρου, αυτά που αγοράζεις με 4-5-6-7 ευρώ και δε σε νοιάζει αν τα ξεχάσεις στη θάλασσα, αν τα πασαλείψεις αντιηλιακό, αν στα σκίσει το ανιψάκι σου. Θα το άφηνα ασχολίαστο μιας και το εφημεριδόχαρτο είναι πια το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα του ελληνικού βιβλίου σήμερα- ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο και θέμα μεγάλης συζήτησης αλλά όχι εδώ, όμως με την τιμή στα 16/17/18 ευρώ, όχι, δεν το αφήνω ασχολίαστο. Δεύτερο φάουλ- και μεγαλύτερο: Η μετάφραση. Παιδιά, μεταφράζω ένα βιβλίο δε σημαίνει ότι ξέρω καλά αγγλικά, βάζω και το google translator δίπλα και μεταφράζω λέξη-λέξη, πρόταση-πρόταση. Με αυτή τη λογική, όλοι όσοι γνωρίζουν καλά αγγλικά θεωρούνται και μεταφραστές. ΟΧΙ. Ο μεταφραστής ουσιαστικά ξαναγράφει το βιβλίο. Από την αρχή. Το θέμα στη μετάφραση είναι να αποδόσεις τα πάντα-τα πάντα όμως, από τον τόπο, το χρόνο, την έκφραση, την ντοπιολαλιά, την ατμόσφαιρα, τα πάντα, στον κόσμο σου και το κοινό σου. Να τα κάνεις δικά σου. Το Axeman’s Jazz, είναι γεμάτο μουσική, είναι γεμάτο ατμόσφαιρα, νότια διάλεκτο και προφορά, αλλά πού; Πού είναι; Δεν το είδα πουθενά μέσα στους διαλόγους. Οι διάλογοι είτε ήταν αδιάφοροι- χωρίς κανένα στοιχείο για την ταυτότητα των ομιλούντων, είτε αποδοσμένοι σε ...βλάχους. Επειδή κάποιος ζει στο νότο, δε σ’μαιν’ σών’ και καλά πους είνι βλάχους. Καπίτο;Και κάτι άλλο: Οι εκφράσεις. «Ο Μάικλ διέσχισε το γραφείο, καβάλα σε ένα άλογο αγανάκτησης κι εκνευρισμού». Δηλαδή σίριουσλι; Κι άντε ο μεταφραστής το έκανε. Κανείς άλλος δεν το είδε να του πει ...τι γράφεις ρε; Ποιος περπατάει καβάλα σε άλογα αγανάκτησης; Ούτε καν σαν πρόταση δε στέκει! Περπατάει-καβάλα στο άλογο. Ε, δε γίνεται!Κι επειδή τίποτα δεν αφήνω στην τύχη, το βιβλίο το διάβασα και στη γλώσσα του. Όλο. Ιδού λοιπόν το άλογο της αγανάκτησης: Michael strode across the bureau floor, riding a wave of indignation and annoyance...” Το βλέπετε; Δε χρειάζεται proficiency. Δε λέει καν HORSE. Λέει WAVE. Και είναι απλώς μια έκφραση, έκφραση που έχει νόημα στο αγγλόφωνο κοινό, αλλά όχι, στο ελληνόφωνο. Έλεος. Και αυτό θα το άφηνα ασχολίαστο, αλλά είδα πολλά, πολλά, πολλά τέτοια λάθη, λάθη τεμπελιάς, ερασιτεχνισμού, λάθη απαράδεκτα και επαναλαμβάνω ότι με μια τιμή στα 17 ευρώ, δεν δέχομαι τέτοια λάθη.

  • Susan
    2019-03-02 15:18

    This stunning debut novel is set in New Orleans and based upon a real unsolved crime – when a killer dubbed, “the New Orleans Axeman” murdered several people between 1918-1919. The story begins when journalist John Riley receives a letter which he believes to have been sent by the killer, saying that the following Tuesday the Axeman will pass through the city and spare anyone playing jazz music. We then go back to a few months previously, with the murders having already started – mainly Sicilian couples who own grocery shops, found butchered, with tarot cards left behind as the Axeman’s calling card.Several people are interested in discovering the identity of the Axeman. Firstly, there is Detective Lieutenant Michael Talbot of the New Orleans Police Department. Talbot is not liked by his fellow officers, having given evidence against a fellow officer – Luca D’Andrea, who has recently been released from prison, after serving five years inside. D’Andrea was working for the mafia and soon learns that, although not in prison any more, he is not really a free man. Carlo Matanga is the crime boss who took D’Andrea is as a young boy and now he wants D’Andrea to find out who the Axeman is. Lastly, there is the delightful Ida; obsessed by detective fiction, but barred by her gender and her race from joining the police. Having obtained a job on the bottom rung of Pinkerton’s detective agency, she finds that mostly her work consists of menial filing and admin tasks. Desperate to solve a case, she begins to investigate the Axeman in her own time, along with nineteen year old Lil’ Lewis Armstrong (eventually to become renamed as the great Louis Armstrong). New Orleans is shown as a city consisting of various, segregated communities, each viewing the others with suspicion. As the various characters in the novel investigate the killings, we are taken through violent crime scenes, meet voodoo priestesses, feel the uneasy racial tension on the streets and discover the reach of the Sicilian mafia on the city. Most of the characters have secrets and all are well rounded and sympathetic. As the evening where the Axeman intends to visit approaches, a storm hits the city and events come to a climax. This is a thrilling, intelligent and atmospheric novel which is a pleasure to immerse yourself in. The end of the book suggests that there may, possibly, be a sequel. I can only hope that is the case, as I would really love to read more by this talented author. Lastly, I received a copy of this book from the publishers, via NetGalley, for review.

  • Πάνος Τουρλής
    2019-02-26 21:31

    Νέα Ορλεάνη, 1919. Μια πόλη γεμάτη αντιφάσεις, με τους δικούς της κανόνες και με πολλές ιδιορρυθμίες. Ένα χωνευτήρι φυλών και πολιτισμών. Που κανακεύει στα πόδια της τη νεογέννητη μουσική τζαζ. Η πόλη που ακόμη δεν έχει αγαπήσει τους έγχρωμους κατοίκους της. Νέγροι, κρεολοί, λευκοί. Φτώχεια και πλούτος. Αθλιότητα και ευμάρεια. Με την Οικογένεια να κυβερνά σχεδόν τα πάντα. 1919, μια ανάσα πριν την ποτοαπαγόρευση, αν και αυτό δε θα αλλάξει κάτι στην καθημερινότητα της πόλης. Σε αυτό το φόντο λοιπόν ξεδιπλώνεται η ιστορία του Πελεκητή, ενός ανθρώπου που τσεκουριάζει με βιαιότητα μια σειρά παντρεμένων ζευγαριών, σκορπώντας τον τρόμο και το αίμα στην πόλη. Στα ίχνη του δολοφόνου θα βρεθούν τρεις ετερόκλητοι άνθρωποι: η wanna-be ντετέκτιβ Άιντα με τον παιδικό της φίλο, Λούις, ο άρτι αποφυλακισθείς Λούκα και ο αστυνόμος Μάικλ Τάλμποτ, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Η κεντρική ιδέα αντικατοπτρίζει τα πραγματικά εγκλήματα που αναστάτωσαν την πόλη εκείνη την περίοδο, η ιστορία όμως έχει και πολλή μυθοπλασία!Η ιστορία είναι εξαιρετικά καλογραμμένη και η εποχή έχει αποδοθεί άριστα. Ο Ray Celestin έχει ψάξει ενδελεχώς για τα πάντα που αφορούν την εποχή και τον τόπο στον οποίο διαδραματίζεται το πρώτο του αυτό βιβλίο και το στυλ της πολυπρόσωπης αφήγησης που επέλεξε κάνει το κείμενο συναρπαστικό, μιας και η υπόθεση φωτίζεται σταδιακά και εναλλακτικά, με τους ανωτέρω χαρακτήρες να προχωράνε σχεδόν κλιμακωτά προς τη λύση του μυστηρίου. Προς τιμήν του, ο συγγραφέας δεν εμμένει στη μουσική τζαζ που σκεπάζει την πόλη, αντίθετα περιγράφει κι άλλα χαρακτηριστικά αυτής της πολυποίκιλης πόλης: τους βάλτους, τη στάση απέναντι στους νέγρους, το βουντού που έχει αρχίσει να παρακμάζει, την περιοχή των πορνείων και τη μεταβατική περίοδο που ζουν μιας και κάποιος αποφασίζει να τα κλείσει, τα χαμίνια που έχουν τιγκάρει την πόλη, την παρακμή στις ανθρώπινες σχέσεις, την αδίστακτη ντόπια μαφιόζικη Οικογένεια που ελέγχει πρόσωπα και πράγματα στον απόηχο της δράσης της Μαύρης Χείρας, γενικώς φωτίζει αρκετά την κουλτούρα που χαρακτηρίζει αυτήν τη δύσκολη πόλη. Ο Λούκα ντ’ Αντρέα, πρώην αστυνομικός, μιας και το μυστικό του ότι δουλεύει για τη Μαφία το αποκάλυψε με αποδείξεις ο προστατευόμενός του, Μάικλ Τάλμποτ, επιτέλους αποφυλακίζεται κι επιστρέφει στη Νέα Ορλεάνη. Γιατί μπλέκεται στο κυνηγητό του Πελεκητή; Τι θα αποκομίσει από αυτήν την ανάμειξη; Ποιοι εξακολουθούν να είναι οι δεσμοί του με την Οικογένεια; Τι τον περιμένει στη νέα ζωή που καλείται να ακολουθήσει; Από την άλλη, ο Μάικλ Τάλμποτ δουλεύει στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών της Αστυνομίας της Ορλεάνης και έχει παντρευτεί κρυφά μια έγχρωμη γυναίκα, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά ενώ σε όλους τη συστήνει ως καμαριέρα του και νταντά. Πόσο θα κρατήσει αυτό το μυστικό, που αν αποκαλυφθεί θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες; Γιατί δένεται συναισθηματικά με τον νεαρό αστυνόμο Κέρι, που ήρθε από την Ιρλανδία και δουλεύει στη δίωξη του εγκλήματος, «γιατί είστε οι μόνοι που προσλαμβάνετε Ιρλανδούς;» Από πόσα στάδια θα περάσει η επαγγελματική και φιλική τους σχέση; Τέλος, η Άιντα είναι μια νεαρή κοπέλα που δουλεύει στο παράρτημα του Γραφείου Ερευνών Πίνκερτον της πόλης και θέλει με αγωνία να αναλάβει δράση σε μια υπόθεση και να τη λύσει. Σε αυτές τις φιλοδοξίες θα τη βοηθήσει ο παιδικός της φίλος, Λούι ή αλλιώς «μικρός Λούις Άρμστρονγκ», ένας νεαρός παντρεμένος με μια αλλοπρόσαλλη γυναίκα που άρχισε τελευταία και να τον χτυπάει ενώ ο γιος τους έμεινε καθυστερημένος νοητικά από πέσιμο. Αυτοί οι λεπτοδουλεμένοι χαρακτήρες δρουν παράλληλα και δε συναντιούνται σχεδόν καθόλου. Κάνουν τις δικές τους έρευνες, δουλεύουν πάνω στην υπόθεση του Πελεκητή για διαφορετικούς λόγους και αλλάζουν τις ζωές τους για πάντα. Κι όλα αυτά σε μια πόλη γεμάτη: «…μαχαιροβγάλτες, τζογαδόρους, πρεζάκια, νταβατζήδες με τις πόρνες τους, όλοι τους υπνοβάτες σε μια ύπαρξη καταδικασμένη να γεννηθεί και να πεθάνει σε μια παραγκούπολη. Ζωές σπαταλημένες και σύντομες, χωρίς σχέδια, φιλοδοξίες ή σκέψεις για το αύριο» (σελ. 303). Το καθ’ αυτό μυστήριο είναι καλοδουλεμένο. Με απανωτές σχεδόν ανατροπές και αποκαλύψεις ξεδιπλώνεται μια ιστορία τραγική, απότοκη της φυλετικής βίας και του ρατσισμού ενώ το μυστήριο βαθαίνει όταν αποκαλύπτεται ότι ο Πελεκητής δρα για λογαριασμό κάποιου άλλου. Από ένα σημείο και μετά διάβαζα με σχεδόν φρενήρη ρυθμό, γιατί η δράση, οι περιγραφές, οι διάλογοι, οι εκπλήξεις ήταν τόσο αληθοφανείς που με παρέσυραν και με απομάκρυναν από την πραγματικότητα. Η πολυπρόσωπη αφήγηση δε με μπέρδεψε καθόλου, ήταν λες και υπήρχε μία ενιαία ιστορία απόλυτα κατανοητή και ανατριχιαστική από την αρχή ως το τέλος. «Η τζαζ του δολοφόνου» είναι από τα καλύτερα αστυνομικά μυθιστορήματα εποχής, γεμάτο ένταση, σασπένς, ρεαλισμό, διεισδυτική ματιά στην ψυχολογία και στον κοινωνικό ιστό του τόπου και βλέπω ότι το κλείσιμο του ματιού στην τελευταία σελίδα προετοιμάζει το έδαφος για άλλη μία ιστορία του ιδίου επιπέδου (κυκλοφορεί ήδη και λέγεται Dead man’s blues).

  • Γιώτα Παπαδημακοπούλου
    2019-03-08 15:21

    Είναι γνωστή η αγάπη που έχω για το Βικτοριανό Λονδίνο και ό,τι σχετίζεται με την εποχή εκείνη. Αυτό που ίσως να μην είναι τόσο γνωστό σε εσάς, είναι η εφάμιλλη αγάπη που έχω για τη Νέα Ορλεάνη, μία από τις πλέον μυστικιστικές, γοητευτικές και μυστηριώδεις πόλεις στον κόσμο, που ακόμα και στο σήμερα, φαντάζει σαν να είναι βγαλμένη από παραμύθι, σαν να έχει κολλήσει κάπου στο χρόνο. Η Νέα Ορλεάνη έχει δικιά της αισθητική, δικούς της ρυθμούς, μια προσωπική ταυτότητα που την χαρακτηρίζει και την καθιστά ξεχωριστή και ιδιαίτερη. Ποιο σκηνικό, λοιπόν, θα ήταν καλύτερο από αυτό που η ίδια προσφέρει, προκειμένου να στήσει κανείς το δικό του εγκληματικό παιχνίδι το οποίο δοκιμάζει τις αντοχές, όχι μόνο όσων εμπλέκονται σε αυτών, αλλά και όλων όσων το παρακολουθούμε απ' έξω;"Η τζαζ του δολοφόνου" τοποθετείται στη Νέα Ορλεάνη και βασίζεται σε ένα πραγματικό άλυτο έγκλημα, όπου ένας δολοφόνος ονόματι "Το τσεκούρι της Νέας Ορλεάνης" δολοφόνησε πολλούς ανθρώπους μεταξύ 1918-1919. Ο Τζον Ράιλι, δημοσιογράφος στο επάγγελμα, λαμβάνει μια επιστολή που ο ίδιος πιστεύει ότι έχει σταλεί από τον δολοφόνο, λέγοντας ότι η επόμενη Τρίτη το τσεκούρι του θα δράσει και πάλι στην πόλη, δολοφονώντας όποιον δεν ξεφαντώνει στο σπίτι του στους ρυθμούς της τζαζ. Λίγους μήνες νωρίτερα, οι δολοφονίες έχουν ξεκινήσει στην πόλη, με τα θύματα να βρίσκονται βουτηγμένα στο αίμα, με μια κάρτα ταρώ στο πλάι τους που φέρει το σήμα κατατεθέν του δολοφόνου. Ένα τσεκούρι! Πολλοί εκείνοι που ενδιαφέρονται για τη λύση του μυστηρίου και την αποκάλυψη της ταυτότητας του δολοφόνου, και ο χρόνος μετράει αντίστροφα... για όλους.Γενικά δεν είμαι υπέρμαχος του να χρησιμοποιούν τα διάφορα μυθιστορήματα την ταμπέλα του "βασίζεται σε αληθινά γεγονότα", αλλά όσον αφορά τις ιστορίες τρόμου και μυστηρίου, είναι μια κίνηση την οποία επικροτώ καθότι, προσωπικά πάντα, με ιντριγκάρει. Και για να μην παρεξηγηθώ, την άποψή μου αυτή τη στηρίζω στην ανθρώπινη διαστροφή η οποία υπάρχει βαθιά μέσα σ' όλους μας, και που όταν πρόκειται για καταστάσεις άγριες, βίαιες, αιμοβόρικες, το να συνδυάζει αυτό που διαβάζει με την πιθανότητα του υπαρκτού, του αληθινού, του προκαλεί ακόμα μεγαλύτερα ρίγη ανατριχίλας απ' ότι αν απλά διάβαζε μία ακόμα καθαρά μυθιστορηματική ιστορία. Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να γοητευόμαστε από τη βία, ίσως επειδή ξέρουμε πως εμείς δεν θα μπορούσαμε να την ζήσουμε σε αυτή της τη διάσταση, άρα αφήνουμε τα σκοτεινά μας ένστικτα να παρασυρθούν μέσω της αφήγησης ενός μυθιστορήματος. Και "Η τζαζ του δολοφόνου" πετυχαίνει ακριβώς αυτό, να μας παρασύρει ερεθίζοντας συνάμα τις πιο σκοτεινές πτυχές μας, καλλιεργώντας έναν υποβόσκων φόβο για την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη.Όπως καταλαβαίνετε, έχω πέσει σε κατάσταση παραληρήματος, αλλά αυτό συμβαίνει όταν ένα βιβλίο σε παρασύρει με τρόπους που δεν περίμενες, παρά που η αίσθησή σου γύρω απ' αυτό ήταν θετική από την πρώτη στιγμή. Γιατί μπορεί να περίμενα μια βίαιη αποτύπωση εγκλημάτων που θα έκανε την ραχοκοκαλιά μου να τρέμει, περιγραφές βουντού τελετουργικών που ακόμα κι αν δεν πιστεύεις σε αυτά είναι άκρως τρομακτικά, ειδικά όπως τα περιγράφει ο Celestin, αλλά δεν περίμενα σε καμία περίπτωση πως θα το πήγαινε ένα βήμα παραπέρα. Πέραν του θριλερικού στοιχείου του όλου εγχειρήματος, ο συγγραφέας περιγράφει με έντεχνο τρόπο την εμβέλεια της Σικελικής Μαφίας στην πόλη της Νέας Ορλεάνης, κάτι γνωστό στους μυημένους στα μυστικά της πόλης αλλά όχι στο ευρύ κοινό, ενώ παράλληλα επιτυγχάνει στο να τοποθετήσει στην καρδιά της δράσης του πληθώρα χαρακτήρων, με τον καθένα απ' αυτούς να είναι σμιλευμένος με τέτοιον τρόπο ώστε να έχει κάτι να προσφέρει στην εξέλιξη της πλοκής αλλά την ίδια στιγμή, έχει ν' αφηγηθεί και την ολότελα δική του ιστορία.Η μεγαλύτερη, ίσως, πρόκληση για ένα νέο συγγραφέα είναι το να μπορέσει να καθηλώσει και να παρασύρει με την αφήγησή του τον αναγνώστη, προσφέροντάς του μια ιστορία που αν όχι πρωτότυπη, οφείλει τουλάχιστον να διαθέτει κάτι το εντυπωσιακό. "Η τζαζ του δολοφόνου" του Rey Celestin διαθέτει λίγο απ' όλα τα προαναφερόμενα και κατά την ταπεινή μου άποψη, συγκαταλέγεται ανάμεσα στα καλύτερα βιβλία της χρονιάς, και αναμφίβολα ανήκει στο Top 3 των μεγαλύτερων λογοτεχνικών εκπλήξεων που μας επιφύλασσε το 2016 που σε γενικές γραμμές, μάλλον ως χλιαρό θα το περιγράφαμε, για να μην πω αδιάφορο. Αν αγαπάτε, λοιπόν, τις περιπέτειες μυστηρίου και αγωνίας, το βιβλίο αυτό έχει γραφτεί για εσάς. Περιπλανηθείτε μέσα από τις γραμμές του σε μια τρομακτική και γοητευτική Νέα Ορλεάνη και χορέψτε στους ρυθμούς του δράματος και του κρυφού συμβολισμού του και δεν θα χάσετε.

  • Paul
    2019-03-23 19:22

    Brilliant New Orleans Thriller The Axeman’s Jazz by debut author Ray Celestin, is an incredibly well written fictional account of an actual serial murderer in New Orleans between 1918 and 1919, for which nobody has even been prosecuted. Celestin’s prose is beautiful and evocative that brings to life pre-prohibition New Orleans in the post war period. We get the hustle and bustle a town where everyone is an outsider, mixed with the segregation of the period, the Sicilian mobsters who rule the underworld, corrupt politicians and police and the Irish. Everyone living in a parallel world joined together in fear. The title of the book coming from a piece of music written for Axeman’s night, to protect the people of New Orleans from being the next victim they are told.The opening is intriguing in that Celestin uses a letter the Axeman sent to the New Orleans Times Picayune and more importantly lands on the desk of veteran report John Riley who decides to publish the letter. Riley is one of the main supporting cast of characters in the book who appears across the narrative guiding police and the corrupt in the attempt to find who the Axeman is and stop his next murder.Lieutenant Michael Talbot is tasked with solving the series of murders a case he expects to end his career in the New Orleans Police Department. He is already not popular with his colleagues as he is considered a “rat” for helping to convict corrupt cop and mentor to Talbot Luca D’Andrea. To make matters worse Luca has just been released early from his prison sentence up state and will no doubt cross his path as he will be tasked to investigate the murders against the Italians by the Mob and in particular the Don of the local mob.Ida Davis works at the Pinkerton Detective Agency and is desperate to do some field work, but her boss only lets her do the filing at most. She decides to take matters in her own hands and investigate the serial murderer but she will need help from her friend and local musician Lewis Armstrong, or ‘Lil’ Louey to the locals before he became more refined as Louis Armstrong. Her investigation will get the pair of them in to various scrapes all over New Orleans.Michael, Ida and Luca all run separate investigations in to the Axeman murders and all their investigations look at various aspects of the crime which tie up nicely at the end of the novel. All looking for the same murderer and who it may be and why they are murdering people will we find out? This is an excellent debut by Celestin who’s prose makes this book a pleasure to read and his evocative imagery brings New Orleans to life for the reader. One is able to imagine being in the Big Easy with all the sights sounds and smells able to taste the fear of the residents as the body count piles up. This is a brilliant exposition of the historical crime genre and worth every minute of enjoyment you get from beginning to end.

  • George K.
    2019-03-23 20:21

    Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε στα ελληνικά το πρώτο μυθιστόρημα του Ρέι Σελέστιν και φυσικά δεν άργησα να το αγοράσω και να το διαβάσω. Τόσο το εξώφυλλο όσο ακόμα περισσότερο η περίληψη της ιστορίας με είχαν προϊδεάσει για κάτι πολύ καλό και δυνατό, και δεν έπεσα καθόλου έξω. Απόλαυσα μια πραγματικά συναρπαστική, ενδιαφέρουσα και άκρως ατμοσφαιρική ιστορία, γεμάτη μυστήριο, δράση και μαυρίλα.Η όλη ιστορία του βιβλίου βασίζεται σε μια αληθινή υπόθεση κατά συρροήν δολοφονιών, που έγιναν μέσα στο 1919 στην Νέα Ορλεάνη. Ο συγγραφέας χρησιμοποίησε διάφορα πραγματικά στοιχεία, έβαλε όμως και μπόλικη φαντασία στο όλο μείγμα. Πρωταγωνιστές του βιβλίου, ουσιαστικά, είναι τρεις: Ένας αστυνομικός του Τμήματος Ανθρωποκτονιών της Νέας Ορλεάνης, ένας πρώην αστυνομικός ιταλικής καταγωγής που ήταν πέντε χρόνια στην φυλακή για διαφθορά, καθώς και μια νεαρή κοπέλα, που δουλεύει σαν γραμματέας στο γραφείο ερευνών Πίνκερτον. Αυτοί οι τρεις, ο καθένας για δικούς του λόγους και σκοπούς, ερευνούν τις υποθέσεις άγριων δολοφονιών με θύτη τον αινιγματικό "Πελεκητή". Λοιπόν, μου άρεσε πάρα πολύ ο τρόπος που εξελίχτηκε η όλη ιστορία, με την παράλληλη έρευνα των τριών πρωταγωνιστών, που στο τέλος έβγαλαν μια άκρη με την όλη υπόθεση, με διαφορετικό τρόπο ο καθένας και με διαφορετικά στοιχεία στην κατοχή τους. Επίσης μου άρεσε πάρα μα πάρα πολύ η σκιαγράφηση της πόλης της Νέας Ορλεάνης, καθώς και της εποχής. Φαίνεται ότι ο συγγραφέας έκανε κάμποση έρευνα για την ιστορία της πόλης και με τις περιγραφές του με ταξίδεψε στην εξωτική Νέα Ορλεάνη του 1919, με τους βάλτους, τους δρόμους, τα κτίρια, την μπόλικη βροχή και την υγρασία, την εγκληματικότητα, τις ταξικές και φυλετικές διαφορές... Νομίζω ότι αυτό είναι και το πλέον δυνατό κομμάτι του βιβλίου. Η πλοκή είναι, φυσικά, καλοδουλεμένη και ενδιαφέρουσα, με δράση και αποκαλύψεις, όμως δεν πέφτεις και από τα σύννεφα στο τέλος. Επίσης η ατμόσφαιρα είναι φοβερή.Γενικά πρόκειται για ένα απολαυστικό και άκρως ψυχαγωγικό αστυνομικό θρίλερ, όπου καταφέρνει με άνεση να ταξιδέψει τον αναγνώστη σε μια άλλη πόλη, σε μια διαφορετική εποχή. Η αλήθεια είναι ότι, κατά κάποιο τρόπο, θα μου λείψει η βροχερή, μουντή και κάπως σκοτεινή και αινιγματική Νέα Ορλεάνη, όπως φυσικά και κάποιοι από τους πρωταγωνιστές. Απ'όσο ξέρω, όμως, δυο από αυτούς τους χαρακτήρες, θα συνεργαστούν και στο επόμενο αστυνομικό μυθιστόρημα του Σελέστιν, με τον τίτλο "Dead Man's Blues", η ιστορία του οποίου διαδραματίζεται στο Σικάγο. Ελπίζω κάποια στιγμή να το δούμε και αυτό στα ελληνικά.

  • Chrissa Vasileiou
    2019-03-11 14:39

    Η άποψή μου για το βιβλίο στο site "Book City" και στο παρακάτω link: Η τζαζ του δολοφόνου

  • MTK
    2019-03-26 16:16

    Εξαιρετικά καλογραμμένο αστυνομικό μυθιστόρημα με φόντο μία συναρπαστική απεικόνιση της Νέας Ορλεάνης​ λίγο μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

  • Kerry Hunter
    2019-03-18 20:15

    First of all, I'd like to thank both the publisher and NetGalley for the opportunity to review this book before publication date. It was truly an honour.Based on the real life Axeman murders in New Orleans in 1919 (of which a person was never convicted), this book is filled with suspense, mystery and conspiracies beyond your wildest imaginations. This is a brilliant fictional story based around real life events that shook the whole of New Orleans.I would like to prelude this review by stating that this is an incredibly well written book. Celestin has a gift to manipulate and mould the English language in a fluid and beautiful way, and I think he has a natural talent for writing. It's almost like poetry to read; everything just flows together and you end up reading so much that you didn't realise how much you'd read until you've stopped. It seems like the pages turn themselves.Celestin portrays the segregation, sexism and almost demonic part of society in that time and place in a gentle and sensitive way, which means that although it's difficult to read because it has the air of truth about it, in no way do you feel forced to a particular point of view and it's written about respectfully. I think that that is a decent thing to do, and actually made me enjoy the book all the more.The plot was definitely captivating. There are so many mysteries and clues that don't seem relevant or don't seem to fit together, that all of a sudden just fall into place with each other and you think "oh... well I didn't see that coming but it makes so much sense!" You are gradually revealed snippets of information as you read on, but you never receive more than the author wants you to, and it is because of this that you could never figure out the ending. If you, as a reader, managed to figure out who did it and why, I tip my hat to you. I adored seeing how each of the character's mysteries tied together and became resolved. None of it seemed unrealistic, either. All of it was believable, and this, tied with the fact that it's based on a true event in history, made the whole book all the more suspense-filled.The only thing I believe this book could do better were the descriptions of the places and the people. I would have loved to have been enveloped in the rich sights, smells and sounds of the city at the time. What were the colours, the foods, the fumes like? I feel like Celestin, while he did put in some description and scene-setting, could have developed the surroundings more and really used the surroundings to his advantage in his writing. It just lacked a certain richness that I craved.Overall I think this is an absolute gem of a historical crime thriller, and it was an honour to read.

  • Liz Barnsley
    2019-02-24 21:12

    Coming May 8th from Mantle.If there were more stars available...Thank you kindly to Sophie for the Advanced Reading Copy.New Orleans, 1919. As a dark serial killer – The Axeman – stalks the city, three individuals set out to unmask him…So. This year is going to be a GREAT year for debut novels and this right here is going to be right up there with the best of them. Why? Well you don’t find many books as well written as this one for a start – magnificent prose, flowing like a dream, hooking you into the ambience and sometimes horrific beauty of the New Orleans of the era, then shoving in there with you a killer, several “good” guys, one good gal and, well, Louis Armstrong. For pure escapism it doesnt come much better than this.The Axeman was a real killer, who between 1918 and 1919 killed six people in New Orleans. He was never caught. He wrote a letter, re-produced in its entirety in the novel – and from this true tale, Mr Celestin has woven a magical but perfectly rational absolutely possible piece of fiction. When you blend fact with pure storytelling as beautifully as this you deserve Kudos. So Kudos Mr Celestin…What else to say without spoiling it – Its difficult. Apart from the aforementioned Mr Armstrong, we have Ida (Sherlock Holmes fan), Michael (I fell in love) Luca (I fell in love again, ok I’m fickle) all trying to track down a killer, a ghost, possibly a madman – and all this is set against the most magnificent backdrop of the musically minded, mob ruled, insane rollercoaster of a city also known as New Orleans.I can’t even begin to put into words how the city comes to life under the inspiring penmanship of Mr Celestin – A character in and of itself you will want to live there whilst also running screaming in the other direction – but mostly you will want to live there. Even so, added to that we have a well drawn description of the inherent racism of the times, the different communities and mindsets of such and some wry and ironic observations on life in general. Put all the above together and you have an ambitious novel indeed. And absolutely addictive reading. It will get into your head – for a while you WILL live there.Fans of Historical Fiction are going to go into a paroxsysm of joy over this one, and any reader of any kind who enjoys a good yarn will have a lot of fun. Appreciate the art folks. This is it right here.Highly Recommended. Shall I say it again? HIGHLY Recommended.Happy Reading Folks!

  • Giota
    2019-03-04 20:30

    «Η τζαζ του δολοφόνου»: ένα από τα συγκλονιστικότερα αστυνομικά βιβλία…Το γεγονός ότι πρόκειται για το πρώτο βιβλίο του Ray Celestin (στην Ελλάδα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα) δεν το εμπόδισε να συγκαταλεγεί αμέσως στη λίστα με τα καλύτερα ατμοσφαιρικά μυθιστορήματα αγωνίας. «Στις 12:15 το βράδυ της επόμενης Τρίτης, σκοπεύω να περάσω πάνω από τη Νέα Ορλεάνη. Όντας απέραντα σπλαχνικός, θα κάνω σε εσάς τους ανθρώπους μία μικρή πρόταση:Έχω μεγάλη αδυναμία στη μουσική τζαζ.Ορκίζομαι σε όλους τους διαβόλους του Κάτω Κόσμου πως θα χαρίσω τη ζωή σε όλους εκείνους, στα σπίτια των οποίων θα ξεφαντώνει μία ορχήστρα τζαζ την ώρα που μόλις ανέφερα.Ένα πράγμα είναι βέβαιο: ορισμένοι από εσάς, που δεν θα ακούνε τζαζ το βράδυ της Τρίτης, θα νιώσουν πάνω τους βαρύ τον πέλεκυ».Βασισμένο σε αληθινή ιστορία, μας ταξιδεύει στη Νέα Ορλεάνη το 1919, όπου ένας δολοφόνος τρομοκρατεί όλη την πόλη και δημιουργεί σύγχυση στις Αρχές. Μαφία, το «Μαύρο Χέρι», συμμορίες, τζαζ μουσική, νέγροι, λευκοί, Κρεολοί, Κατζούν, ταρώ, μαγεία συνθέτουν ένα κινηματογραφικό σκηνικό. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως ο συγγραφέας εργάζεται ως σεναριογράφος για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και δε θα μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση αν το βιβλίο μεταφερθεί στη μικρή ή τη μεγάλη οθόνη…Η ιδιαίτερη πλοκή και ο ακόμα πιο ιδιαίτερος επίλογος αναδεικνύουν το συγγραφικό ταλέντο και δημιουργεί φανατικό κοινό, που ήδη αναμένει την επόμενη δουλειά του Celestin.Γιατί μερικές φορές «η συνωμοσία είναι πιο δυνατή από τη μαγεία»…http://www.clevernews.gr/i-tzaz-tou-d...

  • Marilo Meroño lópez
    2019-03-25 15:37

    Se me ha hecho un pelín pesado.

  • March Shoggoth Madness The Haunted Reading Room
    2019-03-17 18:28

    Review: Axeman by Ray CelestinFirst published as THE AXEMAN' S JAZZ, this novel is not a true crime account, but a fictionalization of New Orleans in 1918-1919, a period rife with not only corruption and bigotry, but with widespread panic at a serial killer. Similar to Whitechapel' s Jack the Ripper, New Orleans' Axeman struck seemingly invisibly, and taunted authorities with a far-fetched, almost mythological, missive to the local newspaper, the Times-Picayune. Never identified, the Axeman reached the level of urban legend. Author Ray Celestin steeps readers deeply into a long-lost historical era.This novel debuted in 2014 as THE AXEMAN' S JAZZ.

  • Lisa
    2019-02-27 14:29

    I enjoyed the plot - the idea was intriguing and alluring. Personally I struggled a little with some of the characters - by which I mean keeping straight in my head who was who and where they fit in to the story line, but that probably says more about the state of my mind than the authors writing skills! I found it a little hard going because of my confusion so perhaps wasn't as swept away as I would have liked but I have to say towards the end I did find myself reluctant to put it down as the different characters were bought together enabling us to solve the mystery. I look forward to reading more from this author.

  • A_girl_from_earth
    2019-02-26 18:30

    Ce serait plus un 3,5 qu'un 4/5 étoiles. Ceci dit, comme je n'ai jamais lu de livres faisant revivre avec autant de réalisme la Nouvelle-Orléans du tournant des années 20, ça vaut bien les 4 étoiles. Ce fut un vrai plaisir de lecture rien que pour ça, et puis l'intrigue est efficace, agissant comme un vrai page-turner pour moi, malgré le fait que j'ai du mal avec les histoires autour de la mafia.

  • Rog Harrison
    2019-03-20 22:34

    This is a complicated book which did not quite work for me. There is a killer at large in New Orleans in 1919 and independently three lots of people are trying to track him down. Firstly the police, an older policeman and his young protege (just to complicate things there is a sub-plot involving the protege); secondly a corrupt ex-policeman with ties to organised crime who has just been released from prison; and thirdly a young woman from Pinkerton's Detective Agency who is assisted by a young Louis Armstrong! I found it a bit difficult to keep track of which characters had found which clues even though I read this book quickly. A further complication is that from time to time a journalist is also involved. The motive for the murders is good but it seems that there is more to the murders than meets the eye. The author writes well and I stayed up past my bed time to finish it but the plot does not quite make sense and the ending is disappointing.

  • Debbie
    2019-03-05 22:17

    While this was not as creepy as I thought, it was still a pretty good read. There were several things going on by several different groups of people. It wasn't hard to keep track of and it was interesting that there were two scenarios that led to the same conclusion.I loved that it was set in the city of New Orleans and since I had read the "Empire of Sin" I knew all about Storyville and was aware of all that political business (which, by the way, is a good book). Anyways, back to this book. I found it very interesting, a little slow in some places and somewhat creepy in others. The characters were likable and the story was believable. I have nothing negative to say about this book. I would like to thank Sourcebooks and Net Galley for allowing me to read and review this e-galley free in exchange for an honest review.

  • Kelly
    2019-03-06 14:15

    Well... This is a tough one. It has three stars due to the excellent writing; it flowed beautifully and was able to keep you gripped, even though the plot line waned a little. The several strands within the story were tied up nicely at the end, although there were one or two that were left unsolved. All in all it was a good book, however, I can't help but feel a little deflated as I expected action and mystery and intrigue and i didn't get it. It dragged on without much going on and with all the different strands it sometimes got confusing. I'm glad I read it, just disappointed that it wasn't the book I had hoped for.

  • March Shoggoth Madness The Haunted Reading Room
    2019-03-15 21:19

    Review: Axeman by Ray CelestinFirst published as THE AXEMAN' S JAZZ, this novel is not a true crime account, but a fictionalization of New Orleans in 1918-1919, a period rife with not only corruption and bigotry, but with widespread panic at a serial killer. Similar to Whitechapel' s Jack the Ripper, New Orleans' Axeman struck seemingly invisibly, and taunted authorities with a far-fetched, almost mythological, missive to the local newspaper, the Times-Picayune. Never identified, the Axeman reached the level of urban legend. Author Ray Celestin steeps readers deeply into a long-lost historical era.[The 2015 edition is titled THE AXEMAN.]

  • Lotten
    2019-02-25 19:29

    Yxmannen är en deckare fylld av tidsanda och miljöbeskrivningar. Normalt så är jag inte så förtjust i den detaljnivån, men Yxmannen visar sig vara en bok som jag hade stor behållning av. Det är många detaljerade beskrivningar av New Orleans på alla plan och man får en mycket tydlig känsla för den mycket speciella stämningen. Mitt intryck är att Ray Celestin har gjort noggrann research och han har lyckats skapa en alldeles unik form av deckare, vilket inte är illa gjort i dagens rika flora av deckare. Just stämningen och New Orleans som miljö tycker jag är styrkan i Yxmannen, och det jag främst kommer att minnas från läsningen.Jag har varit i New Orleans vid ett tillfälle, på nyårsfirandet när 1994 blev 1995, och det var i sig en mycket speciell upplevelse. New Orleans på nyår är välkänt i USA, det är en karnevalstämning. Naturligtvis är det långt ifrån det New Orleans som Ray Celestin beskriver, men jag upplevde en speciell stämning i den staden som jag tänker mycket på när jag läser Yxmannen.Ray Celestin har också lyckats med sina karaktärer. Det är personer som intresserar, samtidigt som man bara gradvis får veta mer och mer om dem. Vad jag har förstått kommer några av dem att komma tillbaka i senare böcker.Yxmannen är ingen bladvändare, men Ray Celestin bygger sin historia grundligt även vad gäller ”mysteriet”. Historien är baserad på verkliga händelser som aldrig fick en lösning, men i Yxmannen presenteras en lösning. Jag kan ha missat ledtrådar på vägen, men han lyckas överraska mig mot slutet på en del plan.Det jag inte gillar är att Ray Celestin så tydligt vävt in verkliga personer. I synnerhet kan jag inte förstå varför Louis Armstrong ska in i historien. Det ger mig ingenting mer än en känsla av irritation. Det hade kunnat vara en helt fiktiv person. Sen är det också en balansgång att väva en hel fiktiv bok kring verkliga mord. Lite för nära ”true crime” för min smak, men samtidigt långt bak i tiden.Jag skulle kunna läsa mer av Ray Celestin men vad jag förstår så är det inte nästa bok i serien, Dead Man’s Blues, översatt, utan det är ytterligare nästa del Mafioso? Nåja, det blir i alla fall intressant att lyssna på Ray Celestin i november när han kommer till Svenska Deckarfestivalen i Sundsvall!Omdöme: Suggestiv spänningsroman med starka miljöbeskrivningar.Betyg: 4https://lottensbokblogg.wordpress.com...

  • Frédéric
    2019-03-21 20:28

    3.5* New Orleans, 1919. A series a gruesome murders is frightening the whole city which, under its appearance of easy life and bon temps is slowly rotting, trying to remember shreds of a time that never was.Three different sets of characters are for very different reasons trying to find the culprit. Incidentally, one of them is young Louis Armstrong.I've seen on the GR profile that Ray Celestin is also a screenwriter and it shows. This book is nothing but a deluxe script with whole scenes ready to shoot. Not that it's a bad thing mind you, I like a good TV show as much as the next guy and it's actually well written. The pace is good, with cuts where (comercials are) needed, the plot is decently devised and explained, the characters are interesting and likeable and the dialogues ring true. There's action, thrills, a mystery,... everything.What prevented me from a full 4 stars rating is the PG13 label I felt throughout the whole book. What could have been a real dark and gritty story (produced on a cable network like HBO) is an A fiction on a much more mainstream channel. For his first novel Celestin clearly wanted to cast a wide net over the audience. Not to say it's intrisically bad, I just have this nagging feeling it could have been even better. Anyway, this is a good thriller,based on actual unsolved murders, worth a read.I liked the way the 3 sets of characters will discover the truth or at least the main part of it without really crossing each other's path and with different methods. Like I said above the main characters are likeable, sufficiently developed to attract interest and with credible motivations to get involved in the plot.To close this review I'll add that Celestin describes a very vivid New Orleans, full of sounds and odors with light and well placed references from the place and time. Considering that he's not a southerner-he's british actually- it's all the more praiseworthy.

  • Marti
    2019-03-13 20:22

    About 99% of the time I find contemporary novels about historical characters to be a bit hokey. In this case it kind of works because I am interested in anything about New Orleans and am somewhat familiar with the "Axeman" murders of 1919. Basically he was similar to Jack the Ripper and even wrote some deranged letters to the newspapers (there are some theories out there that say he WAS Jack the Ripper). Although the real murders were never solved, the author does a good job weaving a plausible conspiracy and investigation involving some corrupt cops, the Matranga crime family and Louis Armstrong (okay, the thought of him as a Dr. Watson assistant to the novel's Sherlock Holmes character may be a bridge too far, but his biographical details were accurate).It was only in the last few chapters that I was forced to suspend my disbelief a little too much as various rescues and chases veered into James Bond action-film territory. However, I am now interested in looking up some real life accounts of "Axeman night," in which the killer declared that his next victim would be killed shortly after midnight on May 13. The letter goes on to say that he will spare anyone "Jazzing it up" that night. The result was the biggest party the city had seen since Storyville was shut down.The author seems to be setting up for a sequel with some of the same characters to be set in Chicago in the 1920s. Again, this is another irresistible time and place and is sure to involve real people like Al Capone.This will appeal to readers who enjoyed The Alienist and Time After Time.

  • A Reader's Heaven
    2019-03-09 14:12

    (I received a free copy of this book from Net Galley in exchange for an honest review.)In a town jammed with voodoo and gangsters, a sense of intoxicating mystery often beckons from the back alleys. But when a real serial killer roams the sultry nights, even the corrupt cops can't see the clues. That is, until a letter from the Axeman himself is published in the newspaper, proclaiming that any home playing jazz music will be spared in his next attack.Such brass invites a chase, and not just from the cryptic detective running the show. The New Orleans of 1919 is a place like no other, where the corruption runs deep and the bourbon rolls smooth, and control of this city is a prize only a fool would give up. Based on a true story, The Axeman brings to life a vibrant, volatile New Orleans filled with as much desperate ambition as utter fear.I have been reading quite a few historical mysteries of late and this is one of the better ones. And that surprised me - I thought the idea of "...any home playing jazz music will be spared in his next attack" sounded a little lame but, as you get deep into the story, you forget about that as the suspense ratchets up every single page.If you enjoy good, tight thrillers, then this will be right up your alley. The author has created a genuinely thrilling story which ticks a lot of boxes for me as a fan of the genre. Added to that the mystique of New Orleans and a setting in the early 20th century, this book oozes atmosphere and is a definite must-read.PaulARH

  • John
    2019-03-03 19:37

    I really enjoyed this book. I rarely read mysteries but this one kept you guessing and towards the end it kept leaving you with a cliffhanger, then go off to a new chapter and a different character. From the epilogue you can see the author is setting up a possible followup book with a couple of the characters in a different city, which I would certainly read. The only minor (and a very minor) detraction was placing Louis Armstrong into the story. I'm not a fan of putting real life characters in fictional books.

  • Joanne Liddy-mctavish
    2019-03-11 22:21

    So glad a friend recommended this to me as I had not heard about it. Some historical fiction about a true serial killer in 1919 New Orleans, right up my alley. Louis Armstrong makes an appearance as one of the main players and I enjoyed learning about his early life and jazz in "The Big Easy". I love New Orleans and this book makes me want to go back. Such a city like no other in the United States and it reminds me of my native Montreal.

  • Lauren
    2019-03-05 19:15

    I thoroughly enjoyed this story. While it might run very closely to the Axeman killings in New Orleans in the early 1900s, the fictional elements really bring the story to life.I loved how the author included the newspaper articles and police reports in the book. It was always exciting what you'd find on the next page to move the story forward. The pacing was great and the characters well thought out.I strongly recommend this book to anyone who's interested in crime fiction of that period.

  • Céline
    2019-03-15 21:28

    Un très bon polar historique qui nous immerge totalement dans son intrigue et nous fait vivre de palpitantes aventures au cœur d'une Nouvelle-Orléans bien mystérieuse aux côtés de personnages attachants et atypiques! J'ai adoré et je prendrai mon billet sans hésitation pour le prochain voyage avec cet auteur! ;)