Read Αμοργός by Nikos Gatsos Νίκος Γκάτσος Online

Αμοργός

Η "Αμοργός" είναι διαποτισμένη από μια φυσικότητα που την κάνει να ηχεί τόσο όμορφα όσο και την εποχή που εκδόθηκε, πράγμα που για πολύ λίγα ποιήματα μπορούμε να πούμε. Όσες παρατηρήσεις κι αν κάνουμε λοιπόν για την "Αμοργό", είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να εντοπίσουμε το μυστικό της. Ίσως, μια υπόθεση κάνω, το αληθινά εκπληκτικό μ' αυτό το ποίημα να είναι, απλώς και μόνΗ "Αμοργός" είναι διαποτισμένη από μια φυσικότητα που την κάνει να ηχεί τόσο όμορφα όσο και την εποχή που εκδόθηκε, πράγμα που για πολύ λίγα ποιήματα μπορούμε να πούμε. Όσες παρατηρήσεις κι αν κάνουμε λοιπόν για την "Αμοργό", είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να εντοπίσουμε το μυστικό της. Ίσως, μια υπόθεση κάνω, το αληθινά εκπληκτικό μ' αυτό το ποίημα να είναι, απλώς και μόνον, αυτή η φυσικότητά του, η ισορροπία του νοήματος πάνω στη γλώσσα, ερήμην και των δύο. Δεν μπορούμε και πάλι να θίξουμε τον πυρήνα αυτής της φυσικότητας, η οποία εν τέλει είναι θείο δώρο, μπορούμε ωστόσο να παρατηρήσουμε τα εξωτερικά γνωρίσματα της "αισθητικής" της, κι ένα απ' αυτά είναι σίγουρα η εντύπωση ότι οι λέξεις συνδέονται μ' ένα φύσημα του ανέμου, είναι σα να λέμε ότι ανάμεσα στις λάμψεις και τις σκιές του νοήματος, καθώς αυτά εναλλάσσονται, δεν υπάρχει κανένας κραδασμός, δεν διακρίνει κανείς ανάμεσα στις φράσεις τις "ραφές", ο πιο μουσικός ρυθμός, αυτός που τον ακούμε συνήθως να καταλήγει στη φανφάρα, ελέγχει το πηδάλιο μιας φωνής καθαρής και λείας, σχεδόν ακύμαντης. Αυτό το επίτευγμα δεν είχε ίσως σημειωθεί ξανά στα ελληνικά γράμματα απ' την εποχή του Σολωμού....

Title : Αμοργός
Author :
Rating :
ISBN : 9789603784838
Format Type : Paperback
Number of Pages : 35 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

Αμοργός Reviews

  • Nikos Tsentemeidis
    2018-11-15 23:30

    "Στου πικραμένου την αυλή δε βασιλεύει η νύχταΜόνο ξερνάν οι φυλλωσιές ένα ποτάμι δάκρυαΌταν περνάει ο διάβολος να καβαλήσει τα σκυλιάΚαι τα κοράκια κολυμπάν σ' ένα πηγάδι μ' αίμα."

  • Maria Thomarey
    2018-11-09 19:26

    Αμοργος : νησί με βαθειά απέραντα γαλάζια νερά και με πέτρα . Απροσπέλαστο , οπως καη το ποίημα αυτο του Γκάτσου . Οι νέοι σίγουρα δεν θα μπορέσουν εύκολα να συνδεθούν . Σκέφτομαι πως η "Αμοργος" συνολικοί με το "Αξιον Εστι" του Ελυτη . Ομως ειναι στριφνοτερο . Αυτο ομως δεν το κανει μαι λιγότερο καλο . Η συνεχείς αλκαγες απο πρώτο σε τρίτο προσωπο ακομα και μεσα στον ιδιο στίχο παραξενεύει , αλλα αυτη ειναι η ποίηση . Χρησημοποιει διαφορά στυλ και ποιητικές φόρμες και γλωσσικά ιδιώματα και γλωσσικούς τύπους . Η Αμοργος ειναι η Ελλαδα έν τελεί .

  • Marianthi
    2018-11-10 22:23

    'Κι αν θα διψάσεις για νερό θα στύψουμε ένα σύννεφο..'μου θύμισε καλοκαίρι αυτό το βιβλίο και δίψασε η ψυχή μου Αύγουστο.

  • Μαρία Γεωργιάδου
    2018-11-02 23:26

    "Έτσι κοιμάται ολόγυμνη μέσα στις άσπρες κερασιές μια τρυφερή μου αγάπηΈνα κορίτσι αμάραντο σα μυγδαλιάς κλωνάριΜε το κεφάλι στον αγκώνα της γερτό και την παλάμη πάνω στο φλουρί τηςΠάνω στην πρωινή του θαλπωρή όταν σιγά σιγά σαν τον κλέφτηΑπό το παραθύρι της άνοιξης μπαίνει ο αυγερινός να την ξυπνήσει!"

  • Paradoxe
    2018-11-16 17:21

    Λόγια πυγμής, με στόχο. Αλληλουχία εικόνων, γλυκών κι απόλυτων στη δριμύτητα τους. Υγιή με παθολογικά αλληλόμορφα.Όταν βγαίνεις στον υδάτινο δρόμο, φοράς τον εαυτό σου, τους συντρόφους, την πατρίδα σου, πας κι έρχεσαι μέσα σε μια σιωπηλή ομορφιά που ανήκει στον Τούρκο, τον Έλληνα, τον Αμερικανό, με ισοπίθανα ενδεχόμενα για ζωή, ή θάνατο. Ένας με όλους και τα πάντα, κουβαλάς άϋλα με ανείπωτο βάρος, ό,τι άφησες απτό. Έρμαιο και πορευτής.Λόγια χάδια,να χαζεύεις απ’ το πόσο μπορεί να πονέσει ένα φιλί. Συλλογικές κι ατομικές μνήμες.Εκεί έξω, είναι η στεριά με όλο της το βασίλειο, μα κάτι σε κατατρύχει να φεύγεις μακριά, μαζί με τα φύκια να κοιτάς στο μπλε. Και να φεύγεις.Ως κάποιο σημείο η δύναμη με αιχμαλώτισε. Όμως η υπερβολή σε κάποιες παρομοιώσεις, που δε μπορούμε να γνωρίζουμε καν αν υπήρξε ποτέ τέτοια δυνατότητα, πχ το δάκρυ του πιγκουίνου, με βγάζανε απ’ την κατάσταση που ήθελα να μείνω, να ταυτιστώ με το ‘’σαν’’. Μέσα στους κλώνους μιας λυγαριάς βλέπω το παιδικό σου πουκάμισο να στεγνώνειΠάρτο σημαία της ζωής να σαβανώσεις το θάνατοΚι ας μη λυγίσει η καρδιά σουΚι ας μη κυλήσει το δάκρυ σου πάνω στην αδυσώπητη τούτη γη Ακόμη κι αν κανένας μας δε μπορεί να ταυτιστεί με τη θάλασσα, ή την Αμοργό, με το φευγιό είτε απ’ τη θέση εκείνου που μένει πίσω, είτε αυτού που δε μπορεί να κάτσει σ’ ένα μέρος, όλοι μπορούμε να το νιώσουμε. Και κάθε φυγή μπορεί να είναι και θάνατος, κάθε που ανοίγει η πόρτα δεν ξέρεις αν θα ξαναδείς εκείνον που φεύγει. Και σε μια χώρα όπου σε πολλά σημεία της είσαι αιχμάλωτος του μπλε, κάποιες φορές αυτό γίνεται όριο, άλλοτε σου παίζει το μαγικό αυλό. Έστω κι έτσι, κάπου σταμάτησε ο διάλογος μας με τον ποιητή. Χάθηκε η σύνδεση. Αλλά, δε συνηθίζω να διαβάζω ποίηση, δεν έχω εμπειρία. Μπορεί να φταίω εγώ, ή η διάθεση μου.

  • Ανδρέας Κριτσιμάς
    2018-11-06 19:33

    Κάθε λέξη του κύριου Γκάτσου είναι ένα φωτεινό αστέρι. Κι όλες μαζί φτιάχνουν τον πιο ολόλαμπρο γαλαξία. "Πόσο πολύ σε αγάπησα εγώ μονάχα το ξέρω."

  • Jimmakos Gavagias
    2018-11-17 01:31

    I only 3 stared it cause his language sometimes demanded a second look in order to get the meaning and in summer this is tough.on the other way Gatsos is a poet who accomplish to enter the depths of the heart and the soul.

  • Margaret
    2018-11-06 00:37

    I wish there were more stars to put on this poem. I m happy I am Greek so I can read the prototype.

  • Tania Voudouri
    2018-11-07 01:23

    Λέξεις και εικόνες και συναισθήματα που ξεπηδούν από την ψυχή του ποιητή, όπως το απαλό φύσημα του αέρα."Πόσο πολύ σε αγάπησα εγώ μονάχα το ξέρω εγώ που κάποτε σ' άγγιξα με τα μάτια της πούλιαςκαι με τη χαίτη του φεγγαριού σ' αγκάλιασα και χορέψαμε μες στους καλοκαιριάτικους κάμπουςπάνω στη θερισμένη καλαμιά και φάγαμε μαζί το κομένο τριφύλλιμαύρη μεγάλη θάλασσα με τόσα βότσαλα τριγύρω στο λαιμό τόσα χρωματιστά πετράδια στα μαλλιά σου".

  • George
    2018-11-06 18:40

    The landmark book by a then-young Nikos Gatsos, Amorgos is a significant contribution to Greek and world literature. It represents Greek modernism at its best.